Ένα μήνυμα που μένει στο «διαβάστηκε». Μια συζήτηση που κόβεται απότομα. Ένας άνθρωπος που, χωρίς καμία εξήγηση, απλώς εξαφανίζεται. Αν το έχετε ζήσει, ξέρετε πόσο μπερδεμένο μπορεί να είναι. Το ghosting έχει γίνει σχεδόν καθημερινό φαινόμενο. Πίσω του όμως κρύβονται μηχανισμοί πολύ πιο ανθρώπινοι απ’ όσο φανταζόμαστε.
«Δε σε θέλω, αλλά δεν μπορώ να στο πω»
Συχνά, όποιος εξαφανίζεται έχει απλώς καταλάβει ότι δεν υπάρχει ενδιαφέρον. Αντί όμως να το πει, επιλέγει τη σιωπή. Όχι από σκληρότητα, αλλά από φόβο: της αμηχανίας, της ενοχής, της στενοχώριας του άλλου. Η σιωπή μοιάζει ευκολότερη από μια δύσκολη κουβέντα.
«Σε θέλω, και αυτό με τρομάζει»
Υπάρχει και μια πιο αντιφατική εκδοχή. Κάποιοι απομακρύνονται ακριβώς τη στιγμή που η σχέση αρχίζει να βαθαίνει. Για όσους έχουν αποφευκτικό τρόπο δεσμού, η εγγύτητα δε φέρνει ασφάλεια αλλά ανησυχία. Τότε η εξαφάνιση γίνεται ένας τρόπος να προστατευτούν από ένα συναίσθημα που δεν ξέρουν πώς να διαχειριστούν.
Η κατανόηση όμως δε σημαίνει δικαιολόγηση! Στην ουσία, όποιος εξαφανίζεται γλιτώνει τον εαυτό του από μια δύσκολη κουβέντα και φορτώνει στον άλλον όλα τα ερωτηματικά. Βολική λύση! αλλά μονόπλευρη.
Φυσικά, βοηθά και η εποχή μας. Οι εφαρμογές και η επικοινωνία μέσα από μια οθόνη κάνουν την απομάκρυνση εύκολη, σχεδόν ανώδυνη, για όποιον την επιλέγει. Κι ας μην ξεχνάμε ότι δεν είναι κάθε απομάκρυνση ghosting: όταν κάποιος φεύγει από μια κατάσταση που τον πληγώνει, η σιωπή είναι αυτοπροστασία.
Αν βρεθήκατε στην άλλη πλευρά
Το ghosting πονά γιατί σας στερεί το κλείσιμο. Το μυαλό γεμίζει τα κενά με ένα επίμονο «τι έκανα λάθος;». Η αλήθεια όμως είναι ότι η σιωπή του άλλου μιλά για τα δικά του όρια, όχι για τη δική σας αξία. Δε φταίτε εσείς που δεν πήρατε μια εξήγηση. Μπορείτε να χαρίσετε μόνοι σας στον εαυτό σας το κλείσιμο που δεν πήρατε, θυμίζοντάς του ότι αξίζει σχέσεις όπου οι άνθρωποι μένουν και μιλούν.
Το δώρο ενός τίμιου αντίο
Ένα «αντίο» δε χρειάζεται να είναι τέλειο· αρκεί να είναι τίμιο. Ακόμα και ένα σύντομο «δε νιώθω ότι ταιριάζουμε» είναι μια μικρή πράξη σεβασμού προς τον άλλον, αλλά και προς τον εαυτό μας. Και ίσως αυτό να είναι το πιο ώριμο δώρο που μπορούμε να κάνουμε σε μια σχέση, ακόμα κι όταν τελειώνει.
Διαβάστε επίσης: Γιατί σήμερα θυμώνουμε όλοι τόσο εύκολα;
