Σίγουρα, όλοι παρατηρείτε μια ένταση στην κοινωνία σε καθημερινή βάση: ο οδηγός πίσω σας κορνάρει πριν καν ανάψει το πράσινο· μια κουβέντα στο μήνυμα του κινητού που θ’ ανταλλάξετε ξεφεύγει με δύο λέξεις. Κι εσείς, που θεωρούσατε τον εαυτό σας ήρεμο άνθρωπο, πιάνετε το σαγόνι σας σφιγμένο για ένα μήνυμα ή ένα email που άργησε να έρθει.
Αλλά ας δούμε και τη μεγάλη εικόνα: καθημερινά παρατηρούμε εκρήξεις από συσσωρευμένο κι απότομο θυμό που οδηγούν στη βιαιότητα· βία στην κοινωνία (σύγχρονες εξεγέρσεις), βία στις οικογένειες, στα ζευγάρια, στα σχολεία, στις παρέες… εντάσεις κι επιθέσεις παντού.
Ο χαρακτήρας των ανθρώπων δεν άλλαξε ριζικά. Το νευρικό σας σύστημα απλώς σπάνια παίρνει ανάσα· αντιθέτως βρίσκεται σε διαρκή ένταση! Ξυπνάτε με ειδοποιήσεις, τρώτε όρθιοι, κοιμάστε με την οθόνη δίπλα στο μαξιλάρι. Ο οργανισμός δεν ξεχωρίζει την προθεσμία από τον κίνδυνο. Για εκείνον όλα είναι συναγερμός. Κι όταν ο συναγερμός χτυπά όλη μέρα, αρκεί ένα αεράκι για να ανάψει φωτιά.
Υπάρχει όμως και κάτι λιγότερο προφανές. Ίσως δε θυμώνουμε πάντα περισσότερο από τις προηγούμενες γενιές.. Ίσως εκείνες απλώς δεν είχαν το δικαίωμα να το δείξουν. Πόσοι άνθρωποι δε μεγάλωσαν καταπιέζοντας τον θυμό, την πικρία, τις φοβίες τους και την ένταση που ένιωθαν..; Αυτά τα συναισθήματα δε χάνονταν. Γίνονταν πονοκέφαλος, σφίξιμο στο στομάχι, δάκρυα που έκαιγαν τα πρόσωπα και διάφορα ψυχοσωματικά προβλήματα που δεν ήξεραν πού να αποδώσουν. Σήμερα όλα αυτά βγαίνουν στην επιφάνεια, συχνά άγαρμπα, γιατί προσπαθώντας να «πετάξουμε» στην άκρη την καταπίεση του παρελθόντος, οδηγούμαστε στο άλλο άκρο.
Και κάπως έτσι η κοινωνία θυμίζει καζάνι που βράζει. Διστάζουμε να πούμε μια κουβέντα στον γείτονα, να κάνουμε μια παρατήρηση, να αφεθούμε σε μια καινούργια γνωριμία. Φοβόμαστε τι μπορεί να πυροδοτήσουμε.
Ο θυμός όμως δεν είναι ελάττωμα. Είναι πληροφορία. Σας δείχνει ότι κάποιο όριο πατήθηκε ή ότι κάτι σας λείπει: ύπνος, ξεκούραση, λίγη τρυφερότητα.. Την επόμενη
φορά που θα τον νιώσετε να σας κυριεύει, μη βιαστείτε ούτε να τον καταπιείτε ούτε να τον πετάξετε στον απέναντι. Κάντε μία παύση και πάρτε μια βαθιά ανάσα! Δε θα λυθούν όλα, αλλά σίγουρα ο εγκέφαλός σας θα πάρει ένα μήνυμα ελάχιστης ηρεμίας.
Διαβάστε επίσης: Κορτιζόλη: Τι είναι τελικά η «ορμόνη του στρες»;
