Κάθε καλοκαίρι επαναλαμβάνεται το ίδιο σενάριο: μετράμε αντίστροφα για τις διακοπές, φτιάχνουμε λίστες με «πρέπει να δούμε», «πρέπει να πάμε», «πρέπει να χαλαρώσουμε»… και κάπου εκεί η ξεκούραση γίνεται κι αυτή μια ακόμα υποχρέωση. Πιεζόμαστε να περάσουμε καλά κατά παραγγελία, να γυρίσουμε «ανανεωμένοι», σα να υπάρχει σωστός και λάθος τρόπος να ηρεμήσουμε.
Κι όμως, το νευρικό μας σύστημα δε ζητάει χιλιόμετρα. Ζητάει αλλαγή παραστάσεων. Αυτό που πραγματικά μας χαλαρώνει δεν είναι η απόσταση από το σπίτι, αλλά η απόσταση από τον αυτόματο πιλότο της καθημερινότητας — τα ίδια ερεθίσματα, ο ίδιος ρυθμός, οι ίδιες σκέψεις σε επανάληψη. Όταν σπάμε αυτόν τον κύκλο, ακόμα και για λίγο, ο εγκέφαλος επιτέλους αλλάζει ταχύτητα και διάθεση.
Και η καλή είδηση; Αυτό γίνεται με μικρά, απλά πράγματα:
● Βουτήξτε σε ένα βιβλίο. Το διάβασμα μάς μεταφέρει αλλού χωρίς να χρειαστεί να μετακινηθούμε ούτε μέτρο. Λίγες σελίδες την ημέρα, και το μυαλό επιβραδύνει φυσικά — κάτι που καμία οθόνη δε μπορεί να μας δώσει – ταξιδεύει και μεταφέρεται μέσα στην ιστορία.
● Απολαύστε ένα χαλαρό φαγητό. Ένα γεύμα δίπλα στη θάλασσα, χωρίς βιασύνη και χωρίς κινητό. Η γεύση, η μυρωδιά, ο ήχος του κύματος «γειώνουν» το σύστημά μας πιο αποτελεσματικά από κάθε τεχνική χαλάρωσης
● Αλλάξτε τη συνηθισμένη πορεία της ημέρας. Μια αλλαγή στη ρουτίνα με μια διαφορετική δραστηριότητα, ένα πρωινό έξω, μια βόλτα την ώρα που συνήθως τρέχετε. Το καινούριο, ακόμα και το ελάχιστο, ξυπνά την προσοχή και, παραδόξως, ξεκουράζει.
Δε χρειάζεται λοιπόν να κλείσεετε το εισιτήριο για τον τέλειο προορισμό, ώστε να νιώσετε καλύτερα. Καμιά φορά, η πιο ουσιαστική «απόδραση» χωράει σε ένα απόγευμα.
Γιατί η ξεκούραση δε μετριέται με το πόσο μακριά ταξιδέψαμε, αλλά με το αν κάναμε κάτι, έστω μικρό, χωρίς το άγχος της τέλειας και φιλόδοξης οργάνωσης· κάτι που μας χάρισε ουσία και πραγματική ψυχική ηρεμία.
Διαβάστε επίσης: Ο άνθρωπος χρειάζεται τον άνθρωπο
