Έχουμε εργαστεί επί σειρά ετών σε αρκετά ανδρικά περιοδικά στην Ελλάδα, στα οποία ήμασταν υπεύθυνοι για τα μηνιαία fashion editorials. Ανάμεσα στους τίτλους με τους οποίους συνεργαστήκαμε για χρόνια ήταν το Esquire, το Playboy και το Max. Το ενδιαφέρον είναι ότι κάθε περιοδικό αντιμετώπιζε την ανδρική μόδα με εντελώς διαφορετικό τρόπο. Κάποια ήταν πολύ alternative, ενώ άλλα παρέμεναν περισσότερο κλασικά και προσηλωμένα στους παραδοσιακούς κανόνες του menswear.
Για παράδειγμα, στα editorials για το Max magazine μπορούσαμε να είμαστε απόλυτα ελεύθεροι και να δημιουργήσουμε ένα fashion storytelling ακριβώς όπως το σκεφτόμασταν. Αντίθετα, σε πιο κλασικά περιοδικά, όπως το Esquire, έπρεπε να τηρούμε συγκεκριμένους κανόνες. Πόσο πρέπει να προεξέχει η μανσέτα από το μανίκι του σακακιού, μέχρι πού πρέπει να φτάνει η γραβάτα, πώς πρέπει να εφαρμόζει ένα σακάκι, ποιο κουμπί παραμένει κουμπωμένο, μέχρι πού μπορεί να φτάνει το μήκος του παντελονιού σε σχέση με το παπούτσι και πολλούς ακόμη sartorial κώδικες, που τότε θεωρούνταν απαραίτητοι για τη σωστή εικόνα ενός άνδρα.
Έχοντας δουλέψει και με τις δύο αυτές εκφράσεις της ανδρικής μόδας, γνωρίζαμε ότι ακόμη και η επιλογή των μοντέλων έπαιζε σημαντικό ρόλο στην ιστορία που θέλαμε κάθε φορά να αφηγηθούμε.
Με αυτόν τον τρόπο μαθαίναμε να κινούμαστε και στους δύο κόσμους. Να παρακολουθούμε όσα συνέβαιναν στα μεγάλα περιοδικά του εξωτερικού και τις νέες τάσεις, αλλά παράλληλα να γνωρίζουμε πολύ καλά τους κλασικούς sartorial κανόνες της ανδρικής ένδυσης.
Τώρα όμως τα πράγματα έχουν αλλάξει. Πολλοί από αυτούς τους κανόνες δεν έχουν πλέον την ισχύ που είχαν κάποτε. Κάποιος μπορεί να φορέσει ένα oversized σακάκι, να χειριστεί τη γραβάτα του με τον δικό του τρόπο και γενικότερα να χρησιμοποιήσει στοιχεία της κλασικής ανδρικής ένδυσης χωρίς να αισθάνεται ότι πρέπει να ακολουθήσει ένα αυστηρό εγχειρίδιο.
Φυσικά, εξακολουθούν να υπάρχουν dress codes, όπως το white tie και το black tie, που βασίζονται σε συγκεκριμένες συμβάσεις. Ακόμη και εκεί όμως υπάρχει πλέον χώρος για το προσωπικό στοιχείο, την παρέμβαση και, κυρίως, τη μοναδικότητα.
Κατά τη δική μας γνώμη, η εμμονή με τους κανόνες στη μόδα είναι κάτι εξουθενωτικό, απαρχαιωμένο και αρκετά στενόμυαλο. Ακόμη και πριν από δέκα χρόνια, πολλοί από αυτούς τους κανόνες μάς φαίνονταν ήδη παλιοί. Καταλαβαίνουμε φυσικά ότι υπάρχουν άνθρωποι που τους αποζητούν και επιθυμούν να πορεύονται σύμφωνα με αυτούς, γιατί τους προσφέρουν ένα είδος ασφάλειας. Ξέρουν τι θεωρείται σωστό και τι λάθος και αυτό λειτουργεί ως ένας ασφαλής οδηγός.
Τα μεγάλα ανδρικά περιοδικά όμως σήμερα, όπως το GQ, δεν αντιμετωπίζουν πλέον αυτούς τους κανόνες ως αδιαπραγμάτευτες αρχές. Οι παλιές στήλες που εξηγούσαν τι «πρέπει» και τι «δεν πρέπει» να κάνει ένας άνδρας για να θεωρείται καλοντυμένος έχουν σε μεγάλο βαθμό χάσει τη σημασία που είχαν κάποτε.
Η μόδα την εποχή των social media
Στα social media, κάνοντας ένα παρατεταμένο scroll, μπορεί κανείς να συναντήσει διαδικτυακά τον Αλεξάντερ Σκάρσγκαρντ φωτογραφημένο σε διαφορετικά events, στο πλαίσιο της προώθησης των νέων κινηματογραφικών του projects.
Είναι πάντα πολύ ευχάριστο να συναντάς, έστω και τυχαία σε ένα cyber walk, τον Αλεξάντερ Σκάρσγκαρντ, γιατί παρουσιάζει τεράστιο ενδυματολογικό ενδιαφέρον. Ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, με το styling του Harry Lambert, ο οποίος έγινε ευρέως γνωστός κυρίως μέσα από την πολυετή συνεργασία του με τον Harry Styles, οι εμφανίσεις του έχουν αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερη fashion δυναμική.
Η σημασία της έκφρασης
Σήμερα, αρκετοί άνδρες celebrities έχουν επενδύσει περισσότερο στα looks τους και έχουν δώσει μεγαλύτερη ελευθερία και δημιουργικότητα στον τρόπο με τον οποίο επιλέγουν να εμφανίζονται, απομακρυνόμενοι από τα παραδοσιακά outfits που κυριαρχούσαν για χρόνια.
Αγκαλιάζουν περισσότερο την τρυφερή τους πλευρά, θέτοντας παράλληλα το ζήτημα ενός τρόπου ένδυσης που δεν χρειάζεται να διαχωρίζει τόσο αυστηρά τα φύλα. Μια προσέγγιση που έχει περισσότερο ως πυρήνα τον άνθρωπο και λιγότερο το φύλο του.
Στα περισσότερα events, για δεκαετίες, οι άνδρες celebrities επέλεγαν κλασικά outfits, όπως κοστούμια, συνήθως σκούρα, συνδυασμένα με λευκά πουκάμισα και μαύρα δερμάτινα παπούτσια.
Είναι μια απόλυτα κομψή επιλογή, αλλά και μια λύση που επιτρέπει σε εκείνον που τη φορά να αισθάνεται ασφαλής μέσα σε έναν ήδη δοκιμασμένο κώδικα. Στα πολύ formal nights μπορεί το dress code να απαιτεί συγκεκριμένο evening dress, ενώ σε άλλες περιπτώσεις είναι περισσότερο ελεύθερο, αφήνοντας χώρο στην προσωπική έκφραση.
Πολλοί celebrities είχαν ήδη εντυπωσιάσει με το εναλλακτικό τους στιλ. Ο Brad Pitt, για παράδειγμα, είχε πάντα κάτι διαφορετικό να παρουσιάσει μέσα από τις επιλογές του σε χρώματα και σχέδια, παραμένοντας ωστόσο αρκετά κοντά στο κλασικό αμερικανικό στιλ.
Βέβαια, κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει τη φωτογράφηση που έκανε για το Rolling Stone το 1999 φορώντας φορέματα, μια εικόνα που τότε συζητήθηκε αρκετά και αποκάλυψε μια εντελώς διαφορετική πλευρά του.
Baby steps
Τα τελευταία χρόνια, μιλώντας πάντα για τα events που συγκεντρώνουν τα παγκόσμια βλέμματα, άρχισαν να εμφανίζονται διαφορετικές μορφές έκφρασης στην ανδρική ένδυση, οι οποίες αρχικά είχαν να κάνουν κυρίως με τα κοσμήματα.
Κολιέ με πολύτιμους λίθους άρχισαν να εμφανίζονται στα κόκκινα χαλιά, προερχόμενα από οίκους υψηλής κοσμηματοποιίας. Στη συνέχεια, μαζί με τα κολιέ αλλά και αυτόνομα, εμφανίστηκαν στα πέτα των σακακιών οι καρφίτσες.
Και οι καρφίτσες άρχισαν πραγματικά να κατακλύζουν τα μεγάλα events.
Παράλληλα, αρκετοί επέλεγαν περίτεχνες μπουτονιέρες, κατασκευασμένες από πολύτιμα μεταξωτά υφάσματα, οι οποίες έδιναν έναν κοσμοπολίτικο αέρα στα looks.
Οι celebrities γράφουν ιστορία
Κάποιοι ηθοποιοί τα τελευταία χρόνια έχουν κερδίσει τις εντυπώσεις όχι μόνο του κοινού και των fans, αλλά ακόμη περισσότερο των ανθρώπων που προβάλλουν, δημιουργούν και γράφουν για τη μόδα.
Μια καινούργια γενιά πρωταγωνιστών έχει αναμειχθεί με τις προηγούμενες, φέρνοντας έναν αέρα ανανέωσης κυρίως στην ανδρική ένδυση. Τολμούν να προτείνουν έναν διαφορετικό κώδικα, ο οποίος σιγά σιγά αρχίζει να γίνεται σχεδόν κλασικός.
Ο Timothée Chalamet με backless tops, ο Harry Styles με crop tops, ο Jacob Elordi με τσάντες, ο A$AP Rocky με μαντήλι στο κεφάλι, ο Paul Mescal με πολύ κοντά shorts, ο Pedro Pascal με εκτεθειμένους ώμους και πολλοί ακόμη άρχισαν, σε συνεργασία και διάλογο με τους creative directors των μεγάλων fashion houses, να επαναπροσδιορίζουν την εικόνα της ανδρικής μόδας, φέρνοντας πιο κοντά στοιχεία που για πολλά χρόνια χωρίζονταν αυστηρά σε ανδρικά και γυναικεία.
Κάποιοι το κάνουν έντονα και κάποιοι περισσότερο διακριτικά. Όλοι όμως, με τον τρόπο τους, συμβάλλουν σε ένα περισσότερο gender fluid way of dressing, το οποίο δεν περιορίζεται πλέον στα κόκκινα χαλιά και στα front rows των fashion weeks, αλλά έχει περάσει και στο street style.
Άνδρες με sleeveless crop tops, ψηλόμεσα flare παντελόνια, jazz shoes και μια small Chanel bag δεν αποτελούν πλέον μια εικόνα που προκαλεί την ίδια έκπληξη που θα προκαλούσε πριν από μερικά χρόνια. Και αυτό από μόνο του δείχνει πόσο έχουν μετακινηθεί τα όρια.
Ο Αλεξάντερ Σκάρσγκαρντ είναι fashion επαναστάτης
Ο Αλεξάντερ Σκάρσγκαρντ έχει εμφανιστεί με μερικά από τα πιο ενδιαφέροντα outfits, μετατρέποντας σχεδόν κάθε δημόσια εμφάνισή του σε μια μικρή δήλωση μόδας.
Φούστες, shorts, flip flops, see through shoes, halter neck tops, κόκκινα βαμμένα νύχια, thigh high δερμάτινες μπότες και provocative logo T shirts αποτελούν μέρος των regular looks του εδώ και αρκετό καιρό.
Και ίσως αυτό ακριβώς να είναι το ενδιαφέρον. Δεν μοιάζει να φορά αυτά τα ρούχα απλώς για να προκαλέσει, αλλά επειδή αποφάσισε πως έτσι θέλει να εκφράζεται και, ταυτόχρονα, να αποτελεί ένα παράδειγμα ελευθερίας και θάρρους για εκείνους που ίσως δεν το διαθέτουν ακόμη. Παράλληλα, λειτουργεί σαν μια υπενθύμιση, ή ακόμη και σαν alarm, για όσους εξακολουθούν να αμφισβητούν την ελευθερία της έκφρασης μέσα από τα ρούχα, συνδέοντας το φύλο, την περίσταση, έναν συγκεκριμένο σωματότυπο, τον προσανατολισμό, την προέλευση, το κοινωνικό background ή το οικονομικό status με έναν προκαθορισμένο τρόπο ένδυσης.
Και ο Αλεξάντερ Σκάρσγκαρντ ήρθε, κατά κάποιον τρόπο, να δείξει πως αυτό δεν ισχύει.
Ίσως μάλιστα η δική του περίπτωση να έχει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον, ακριβώς επειδή η εμφάνιση και ο σωματότυπός του θα μπορούσαν εύκολα να συνδεθούν με μια πολύ παραδοσιακή εικόνα ανδρικής αρρενωπότητας. Εκείνος, αντίθετα, επιλέγει να αντιστρέψει αυτά τα στερεότυπα, χρησιμοποιώντας τη δημοσιότητά του ως μια πλατφόρμα που δείχνει προς την αντίθετη κατεύθυνση, προς την ελευθερία για όλους.
Και κάπως έτσι δίνει σε πολύ κόσμο ένα παράδειγμα για να αφεθεί περισσότερο ελεύθερος σε αυτό που θέλει να φορέσει, να πράξει, να ζήσει και να επικοινωνήσει. Να μπορεί, τελικά, να είναι ελεύθερος και συμβατός με τα δικά του θέλω.
Shout out to Alexander Skarsgård.
Η μόδα είναι μία και δεν έχει φύλο
Σε ένα red carpet τοπίο όπου η ανδρική ένδυση εξακολουθεί συχνά να επιστρέφει στην ασφάλεια του κλασικού, ο Alexander Skarsgård επιλέγει την αντίθετη κατεύθυνση. Μαζί με τον Harry Lambert έχει δημιουργήσει μια εικόνα που βασίζεται στην έκπληξη, στην εξωστρέφεια και στην ελευθερία.
Το στιλ του μπορεί τελικά να διαβαστεί ως αποτέλεσμα όσων συμβαίνουν αυτή τη στιγμή στην ανδρική μόδα. Το menswear μοιάζει να κινείται πλέον ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, χωρίς να αισθάνεται ότι είναι υποχρεωμένο να επιλέξει μόνο έναν από αυτούς.
Και ίσως τελικά αυτός να είναι ο πραγματικός ευαγγελισμός της κατάργησης της έμφυλης μόδας. Όχι να αντικαταστήσουμε τους παλιούς κανόνες με καινούργιους, αλλά να φτάσουμε σε ένα σημείο όπου το φύλο δεν θα αποφασίζει εκ των προτέρων τι επιτρέπεται να φορέσει κάποιος.
Γιατί, τελικά, η μόδα δεν έχει όρια.
Διαβάστε ακόμα: Ζάρα Λάρσον: Ο πολύχρωμος μουσικός μονόκερος με την ευαισθητοποιημένη και ανήσυχη ψυχή
