«Είμαι ένα άτομο-ηφαίστειο που δεν μπορείς να βαρεθείς μαζί μου». Ο δημιουργικά ανατρεπτικός concept maker Γεώργος Θησέας Καράμπελλας υποδέχεται το ΟΚ! στο νέο του καταφύγιο στα Κύθηρα και ξετυλίγει το νήμα της προσωπικής του πορείας, την οποία πάντα επιδίωκε να ανακατευθύνει σε διαφορετικές διαδρομές.
Είσαι από τους τυχερούς ανθρώπους. Ξεκίνησες με μια οικονομική ευχέρεια και κάνεις αυτά που αγαπάς.
Ναι, βέβαια. Γεννήθηκα σε μια οικογένεια που μου παρείχε τα πάντα, ιδιωτικά σχολεία και σαφώς είχα μια μπουρζουά αφετηρία. Ωστόσο, ευχαριστώ τους γονείς μου γιατί μου έμαθαν την αξία των χρημάτων. Στο σπίτι μας δεν μιλούσαμε ποτέ για χρήματα, δεν ρωτούσα τους φίλους μου «πόσο έκανε αυτό που αγόρασες;». Αυτές οι ερωτήσεις ήταν ένα μεγάλο «μη», καθώς έμαθα να μην προσδιορίζω τους ανθρώπους από το τι έχει ο καθένας και πόσα ξοδεύει.
Θυμάμαι, έχοντας γεννηθεί το 1970, όταν έκανα μαθήματα τένις –στα τέλη της δεκαετίας– δέκα παιδιά έπαιζαν τένις στην Ελλάδα εκείνη την εποχή. Ήμουν στο όμιλο αντισφαίρισης της Φιλοθέης, και όταν έλεγα στους γονείς μου «αυτό το παιδί φοράει αυτή την ακριβή μάρκα», μου απαντούσαν: «Αυτή η μάρκα δεν θα σε κάνει καλύτερο. Η προπόνηση θα σε κάνει». Υπήρχαν γκέμια, λοιπόν. Από τη μία μου τα παρείχαν όλα οι γονείς μου, και από την άλλη φρόντιζαν να τραβούν το χαλάκι κάτω από τα πόδια μου. Όταν τέλειωσα τη Νομική Αθηνών, μου είπε ο πατέρας μου «τώρα είσαι υπεύθυνος του εαυτού σου» και μου σταμάτησε το χαρτζιλίκι.
Το ευρύ κοινό σε γνώρισε ως έναν συλλέκτη στο Cash or Trash του Star. Εσύ συστήνεσαι ως concept maker;
Ακριβώς. Oι ιδέες μου μπορούν να ακουμπήσουν σε όλο το φάσμα της δημιουργίας – από τη μόδα, το art de la table μέχρι τη γεύση και την κατασκευή. Ακόμα και μια συλλογή ρούχων να κάνω, αφηγούμαι μια ιστορία. Ξεκίνησα σπουδάζοντας νομικά, μεταπήδησα στο θέατρο και τον χορό, ενώ τη δεκαετία του ’90 έκανα συνεντεύξεις και παρουσιάσεις σε μεγάλα έντυπα, όπως στο περιοδικό Γυναίκα. Το 1998 μεταπήδησα στον χώρο της διαφήμισης, ως κειμενογράφος, από όπου έμαθα πλήρως την έννοια του storytelling.
Γιατί ντύνεσαι εκκεντρικά;
Οι άνθρωποι μπορούν να το χαρακτηρίζουν όπως θέλουν. Δεν με απασχολεί.
Σε έχουν ποτέ κοροϊδέψει για το look σου;
Παλιότερα, ως παιδί, σίγουρα. Αλλά εγώ τα θεωρούσα άσχημα όλα αυτά γιατί δεν είχα βρει τα πατήματά μου. Ήμουν ένα περίεργο, δημιουργικό παιδί, που ακόμη σμίλευα τον εαυτό μου. Σε εκείνη τη φάση πειραματιζόμουν με την εμφάνισή μου και ίσως να μην είχα τόση αυτοπεποίθηση, οπότε μπορεί να μην αισθανόμουν άνετα και να έβλεπα περίεργα βλέμματα. Τότε δημιουργούσα τον μικρόκοσμό μου, έβγαινα από το καβούκι μου. Τώρα δεν βλέπω περίεργα βλέμματα. Ξέρεις, η ομορφιά είναι στα μάτια αυτού που τη βλέπει. Το ίδιο συμβαίνει με τα αρνητικά σχόλια και την τοξικότητα.
Διαβάστε περισσότερα στο περιοδικό ΟΚ! που κυκλοφορεί στα περίπτερα μόνο με 2.5 ευρώ
