Η Σταμάτη – Τσοχατζοπούλου παραχώρησε συνέντευξη, έπειτα από πολλά χρόνια σιωπής, θέλοντας να ανοίξει την καρδιά της και να μιλήσει για το παρελθόν και το μέλλον που εκείνη ονειρεύεται.
Η σύζυγός του Άκη Τσοχατζόπουλου μιλά στη Σάσα Σταμάτη και το «S» της εφημερίδας Παραπολιτικά για την επιθυμία της να χτίσει μια νέα ζωη που δεν ορίζεται από το παρελθόν και να αφήσει πίσω ότι την “πλήγωσε”.
Τι σας κράτησε όρθια;
Το παιδί µου. ∆εν είχα την πολυτέλεια να καταρρεύσω.
Γιατί αποφασίσατε να µιλήσετε τώρα;
Γιατί η σιωπή κάποτε σε προστατεύει. Υστερα αρχίζει να σε εξαφανίζει.
Τι δεν έχει καταλάβει ο κόσµος για εσάς;
Με είδαν µέσα από το όνοµα του άντρα µου. Ξέχασαν ότι ήµουν κι εγώ ένας άνθρωπος που πλήρωσε το τίµηµα.
Ποια ήταν η πιο δύσκολη στιγµή σας;
Οταν κατάλαβα ότι η έξοδος από τη φυλακή δεν σήµαινε πως είχα ξανακερδίσει τη ζωή µου.
Πώς βιώσατε τον εγκλεισµό σας στο ψυχιατρείο και τι θα θέλατε να γνωρίζει ο κόσµος για όσα περάσατε εκεί;
Ο εγκλεισµός µου στο ψυχιατρείο δεν είχε σχέση µε ιατρική φροντίδα. Εξυπηρετούσε συγκεκριµένους σκοπούς, τους οποίους ο Ακης Τσοχατζόπουλος είχε καταγράψει, µαζί µε τα πρόσωπα και τις κινήσεις που συνδέονταν µε αυτούς. Η ανθεκτικότητά µου οφειλόταν στην αγάπη µου για το παιδί µου και στην ανάγκη να µείνω όρθια για εκείνο. ∆εν σιωπούσα επειδή δεν είχα τι να πω. Σιωπούσα γιατί φοβόµουν τις συνέπειες αν µιλούσα – κυρίως µήπως η αλήθεια επιβάρυνε ακόµα περισσότερο το παιδί µου και τον αποχωρισµό µας. Αυτός ο φόβος µε κρατούσε σιωπηλή. Η αγάπη µου, όµως, µε βοηθούσε να αντέχω.
Πώς βιώσατε τον εγκλεισµό σας στο ψυχιατρείο και τι θα θέλατε να γνωρίζει ο κόσµος για όσα περάσατε εκεί;
Ο εγκλεισµός µου στο ψυχιατρείο δεν είχε σχέση µε ιατρική φροντίδα. Εξυπηρετούσε συγκεκριµένους σκοπούς, τους οποίους ο Ακης Τσοχατζόπουλος είχε καταγράψει, µαζί µε τα πρόσωπα και τις κινήσεις που συνδέονταν µε αυτούς. Η ανθεκτικότητά µου οφειλόταν στην αγάπη µου για το παιδί µου και στην ανάγκη να µείνω όρθια για εκείνο. ∆εν σιωπούσα επειδή δεν είχα τι να πω. Σιωπούσα γιατί φοβόµουν τις συνέπειες αν µιλούσα – κυρίως µήπως η αλήθεια επιβάρυνε ακόµα περισσότερο το παιδί µου και τον αποχωρισµό µας. Αυτός ο φόβος µε κρατούσε σιωπηλή. Η αγάπη µου, όµως, µε βοηθούσε να αντέχω.
Πώς σας άλλαξε η µητρότητα;
Εγινα µητέρα και ασπίδα, ακόµα κι όταν δεν υπήρχε κανείς να προστατεύσει εµένα.
Πώς προστατεύσατε τον γιο σας;
Του προστάτευα την ιδιωτικότητα. ∆εν ήθελα να κληρονοµήσει τη δική µου δηµόσια δοκιµασία.
Τι θέλετε να αναγνωρίσουν σε εσάς;
Οχι µόνο όσα µου συνέβησαν, αλλά και το ότι επέζησα από αυτά.
Πώς ξαναρχίζει κανείς;
∆εν ξεκίνησα από την αρχή. Ξεκίνησα από τα συντρίµµια.
Τι σας κάνει περήφανη;
Οτι, όσα κι αν άλλαξαν γύρω µου, η αγάπη µου για το παιδί µου έµεινε σταθερή κι εγώ βρήκα τη δύναµη να σταθώ µε αξιοπρέπεια.
Τι θέλετε να πετύχετε τώρα;
Να χτίσω µια ζωή που δεν θα ορίζεται πια από το παρελθόν µου.
Τι θα λέγατε σε µια γυναίκα που νιώθει ότι την έχουν ταυτίσει µε το παρελθόν της;
Μην αφήσεις την πιο σκοτεινή σου ηµέρα να γίνει το όνοµά σου.
Αν γυρίζατε τον χρόνο πίσω, τι θα αλλάζατε;
Θα ζητούσα πίσω τα χρόνια που χάθηκαν, τις στιγµές που δεν έζησα µε το παιδί µου, τις αγκαλιές που δεν πρόλαβα, τις λέξεις που έµειναν φυλακισµένες στα χείλη. Θα ήθελα να ξανακούσω την παιδική φωνή του, να ξαναδώ το βλέµµα του, να γεµίσω τα κενά που άφησε η απουσία του. Την αγάπη µου δεν θα την άλλαζα ούτε για µία στιγµή. Ηταν το τελευταίο καταφύγιό µου, η δύναµή µου όταν όλα µου είχαν αφαιρεθεί. Οταν γύρω µου έσβηναν τα πάντα, η αγάπη εκείνη έµενε αναµµένη.
Το πατρικό σας επίθετο είναι και δικό µου. Πώς θα ορίζατε αυτή τη συγγένεια;
Μερικές συγγένειες δεν χρειάζονται ορισµούς. Αρκεί η σιωπή που τις αναγνωρίζει.
Διαβάστε επίσης: Άκης Τσοχατζόπουλος: Συγκινημένη η Βίκυ Σταμάτη στο μνημόσυνο του έχοντας στο πλευρό της τον γιο τους
