Καλεσμένη στην εκπομπή «Happy Day» βρέθηκε το πρωί της Τετάρτης 21 Οκτωβρίου η Αθανασία Τσουμελέκα, η οποία μίλησε για άγνωστες πτυχές της προσωπικής και επαγγελματικής της ζωής.
Η Ολυμπιονίκης στο βάδην αναφέρθηκε στις απαιτήσεις του πρωταθλητισμού, στις θυσίες που χρειάστηκε να κάνει για να πετύχει τους στόχους της, αλλά και στις δυσκολίες που αντιμετώπισε ως μητέρα. Παράλληλα, αποκάλυψε πώς προέκυψε η ενασχόλησή της με την υποκριτική και θυμήθηκε μια ιστορία από τα νεανικά της χρόνια.
Οι θυσίες στον πρωταθλητισμό και η απομόνωση
Η Αθανασία Τσουμελέκα περιέγραψε πόσο απαιτητική υπήρξε η καθημερινότητά της κατά τη διάρκεια της αθλητικής της καριέρας, εξηγώντας πως η αφοσίωσή της στους στόχους της δεν της άφηνε περιθώρια για μια φυσιολογική κοινωνική ζωή.
«Ο αθλητισμός με είχε απορροφήσει πάρα πολύ, οπότε είχα μείνει πίσω στην κοινωνική μου ζωή, στο να μαθαίνω τι γίνεται στον κόσμο, γιατί είχα απομονωθεί. Ήμουν ένα αντικείμενο που έπρεπε μόνο να λειτουργεί. Δεν υπήρχε ψυχή, γιατί έπρεπε να μηδενίζω τα συναισθήματα για να μπορώ να αποδίδω.
Δε μου έλειπαν πράγματα γιατί ήταν στόχος για μένα, οπότε είχα κλειδώσει. Είχα παρωπίδες και έλεγα θέλω αυτό να το κάνω», εξομολογήθηκε.
Η εξομολόγηση για τη μητρότητα και τα παιδιά της
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, η Ολυμπιονίκης μίλησε για τις ενοχές που μπορεί να βιώνει μια μητέρα, αποκαλύπτοντας ότι την είχε επηρεάσει ιδιαίτερα η πίεση που δέχονταν τα παιδιά της λόγω των δικών της αθλητικών επιτυχιών.
«Αυτό είναι μια πολύ μεγάλη συζήτηση και νομίζω ότι και με άλλες μαμάδες που μιλάω πάντα υπάρχουν τύψεις. Ήδη ήταν πολύ δύσκολο όταν στο σχολείο τους έλεγαν “θα γίνεις σαν τη μαμά σου”. Ήταν, ήταν κάτι το οποίο εμένα με πίεζε ψυχολογικά».
Η ίδια ξεκαθάρισε πως δεν επιθυμεί να ακολουθήσουν τα παιδιά της τη δική της διαδρομή, τονίζοντας ότι θέλει να έχουν την ελευθερία να επιλέξουν όσα πραγματικά τα εκφράζουν.
«Η κόρη μου και ο γιος μου δεν θέλουν να ασχοληθούν ενεργά με πρωταθλητισμό. Η ζωή είναι δική τους. Δε θέλω να κάνουν τα ίδια πράγματα που κάνω εγώ», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ο πρώτος έρωτας και η απόφαση να ασχοληθεί με το τρέξιμο
Η Αθανασία Τσουμελέκα γύρισε τον χρόνο πίσω και θυμήθηκε πώς ξεκίνησε η σχέση της με τον αθλητισμό, αποκαλύπτοντας ότι αρχικά η οικογένειά της θεωρούσε πως το μεγαλύτερο ταλέντο ήταν η αδελφή της.
«Πάντα-παντού πήγαινα τρέχοντας. Ο αθλητισμός ήρθε μοιραία. Αν και εγώ δεν ήμουν το ταλέντο στις οικογένεια, ήταν η αδελφή μου. οικογένεια. Εμένα με είχαν για τις μπαλίτσες. Αυτό μου λέγανε, αλλά εμένα αυτό με έτρωγε μέσα μου και έλεγα όχι, εγώ θα σας αποδείξω ότι είμαι ταλέντο».
Μάλιστα, αποκάλυψε ότι ένας νεανικός έρωτας αποτέλεσε το κίνητρο για να αρχίσει να τρέχει περισσότερο, σε μια περίοδο που ασχολούνταν με διαφορετικά αγωνίσματα του στίβου.
«Επίσης, ήμουν ένα ευτραφές κοριτσάκι, το οποίο δεν περίμεναν ποτέ ότι θα κάνει αντοχή. Και είχα ξεκινήσει με σφαίρα, με δίσκο, με τέτοια αγωνίσματα και επειδή είχα ερωτευτεί ένα αγόρι έπρεπε να τον κερδίσω. Και τότε δεν υπήρχε το διαδίκτυο για να ψάχνουμε πώς θα αδυνατίσουμε. Οπότε αυτό που έκανα είναι μετά το τέλος της προπόνησης, έτρεχα για να χάσω τα κιλά μου. Τελικά το αγόρι έπεσε και ήταν η πρώτη μου σχέση», είπε.
Η αγάπη για την υποκριτική και η νέα επαγγελματική διαδρομή
Η συζήτηση στράφηκε και στην απόφασή της να ασχοληθεί με την υποκριτική μετά την ολοκλήρωση της αθλητικής της πορείας.
Όπως εξήγησε, η αγάπη της για το θέατρο υπήρχε από μικρή ηλικία, ωστόσο οι απαιτήσεις του αθλητισμού δεν της είχαν επιτρέψει να την εξερευνήσει.
«Κατ’ αρχάς πάντα μου άρεσε το σανίδι αλλά πάντα ντρεπόμουνα. Είχα παίξει μόνο σε μία σχολική παράσταση γιατί με είχε απορροφήσει πάρα πολύ ο αθλητισμός», δήλωσε.
