Το Παρίσι έγινε χρυσό για μία νύχτα, όταν ο Anthony Vaccarello παρουσίασε τη Spring/Summer 2027 συλλογή του Saint Laurent κάτω από τρεις μνημειακούς πολυελαίους, με τον Πύργο του Άιφελ φωτισμένο στο βάθος. Χρυσό σχεδόν παντού, στα trench coats και τις sahariennes, στα αυστηρά σακάκια και τις pencil skirts, στα brocades, τα κεντήματα, τα κοσμήματα και τα μεταλλικά υφάσματα. Μια συλλογή που συμπίπτει με τα δέκα χρόνια του στον οίκο και έρχεται ακριβώς τη στιγμή που οι φήμες για την αποχώρησή του γίνονται όλο και πιο επίμονες.
Το χρυσό, όμως, δεν ήταν απλώς το χρώμα της βραδιάς. Ήταν η σύνδεση με τον ίδιο τον Yves Saint Laurent και με μια απόχρωση βαθιά συνδεδεμένη με το λεξιλόγιό του. Οι σημειώσεις της συλλογής επανέφεραν μια χαρακτηριστική φράση του, «I love gold; it’s a magical color.» Και αμέσως μετά, «When reflecting a woman, it’s the color of the sun». Κάπως έτσι η Golden Age του τίτλου μας αποκτά διπλή σημασία. Είναι το κυριολεκτικό χρυσό που κυριάρχησε στην πασαρέλα, αλλά και τα δέκα χρόνια μέσα στα οποία ο Vaccarello κατάφερε να δημιουργήσει τη δική του εποχή στον Saint Laurent.
Το χρυσό είχε ήδη προαναγγελθεί
Όποιος είχε προσέξει την ανδρική Saint Laurent Summer 2027 είχε ήδη πάρει το πρώτο μήνυμα. Τον Ιούνιο, ο Anthony Vaccarello είχε κρατήσει το χρυσό για το τέλος. Τρία διαδοχικά looks εμφανίστηκαν μέσα από την ομίχλη που είχε δημιουργήσει για το show η καλλιτέχνις Fujiko Nakaya, αυστηρό tailoring, ένα εντυπωσιακό belted trench και οι γνώριμες γραμμές της ανδρικής γκαρνταρόμπας του Saint Laurent περασμένες μέσα από μεταλλικές επιφάνειες. Ήταν σαν ένα molten gold finale.
Υπήρχε μάλιστα μια ακόμη σύνδεση με την ιστορία του οίκου. Το ελαφρώς παλαιωμένο χρυσό ύφασμα του trench είχε αναπαραχθεί από υλικό που είχε χρησιμοποιήσει ο Alber Elbaz στη δική του περίοδο στον Saint Laurent. Ο Vaccarello εξηγούσε τότε ότι του αρέσει να παίρνει κάτι από το παρελθόν και να το μεταφέρει στην τωρινή συλλογή, σαν συνέχεια και όχι σαν αναπαραγωγή. Τότε το χρυσό ήταν ο επίλογος. Τρεις μήνες αργότερα έγινε σχεδόν ολόκληρη η ιστορία.
Ο Saint Laurent στα χρυσά
Στη γυναικεία Spring/Summer 2027, το χρυσό εμφανίστηκε σε τόσες διαφορετικές υφές και εντάσεις ώστε σταμάτησε να λειτουργεί σαν ένα απλό χρώμα. Από φωτεινό yellow gold μέχρι βαθύτερο antique gold, οι αποχρώσεις πέρασαν σε lamé, brocades, guipure lace, metallic cotton και περίτεχνα κεντήματα. Ακόμη και το latex καλύφθηκε με φύλλο χρυσού, δημιουργώντας επιφάνειες που έμοιαζαν περισσότερο με κοσμήματα παρά με ύφασμα.
Και μαζί με το χρυσό επέστρεψαν μερικοί από τους πιο αναγνωρίσιμους κώδικες του οίκου, η saharienne, το trench, το αυστηρό tailoring, οι έντονοι ώμοι, η διαφάνεια, τα μεγάλα κοσμήματα, η βραδινή υπερβολή. Ο Yves Saint Laurent ήταν παντού, χωρίς η συλλογή να μοιάζει με αναδρομή. Και ίσως αυτή να είναι η ουσία της δεκαετίας Vaccarello.
Από τον Yves στον Anthony
Ο Anthony Vaccarello δεν προσπάθησε ποτέ να γίνει Yves Saint Laurent. Πήρε όμως το λεξιλόγιο που βρήκε στον οίκο και έχτισε πάνω του ένα δικό του, απολύτως αναγνωρίσιμο σύμπαν. Οι ώμοι έγιναν πιο αιχμηροί. Οι γραμμές πιο αυστηρές. Η μέση τονίστηκε, οι φούστες στένεψαν, τα τακούνια ανέβηκαν ακόμη περισσότερο και η σεξουαλικότητα απέκτησε μια πιο σκοτεινή, κινηματογραφική διάσταση.
Ένα σακάκι μπορεί να φοριέται πάνω σε γυμνό δέρμα. Μια saharienne να μετατρέπεται σε χρυσό αντικείμενο. Ένα trench να μοιάζει σαν να έχει μόλις βγει από λιωμένο μέταλλο. Τα τεράστια σκουλαρίκια συνυπάρχουν με αυστηρό tailoring και τα περίτεχνα brocades κόβονται σε σιλουέτες σχεδόν πειθαρχημένες. Είναι Saint Laurent, αλλά είναι ταυτόχρονα και Vaccarello. Αυτό άλλωστε είχε περιγράψει και ο ίδιος λίγους μήνες νωρίτερα, μιλώντας για την ανδρική συλλογή, η σχέση του με το παρελθόν του οίκου δεν είναι μια άσκηση νοσταλγίας αλλά μια συνέχεια.
Δέκα χρόνια Anthony Vaccarello
Η χρονική στιγμή δεν θα μπορούσε να είναι πιο συμβολική. Η επίδειξη πραγματοποιήθηκε δέκα χρόνια και δύο ημέρες μετά το ντεμπούτο του Vaccarello στον Saint Laurent το 2016. Μέσα σε αυτή τη δεκαετία δημιούργησε μια γυναίκα Saint Laurent που αναγνωρίζεται πριν ακόμη δεις το logo. Μεγάλοι ώμοι, μακριές γραμμές, pencil skirts, μαύρα γυαλιά, δέρμα, διαφάνεια, πολύ ψηλά τακούνια και εκείνη η διαρκής ισορροπία ανάμεσα στην αυστηρότητα και τον αισθησιασμό.
Γι’ αυτό και η συγκεκριμένη συλλογή έμοιαζε να συγκεντρώνει πολλά περισσότερα από τις προτάσεις μιας καινούργιας σεζόν. Ο Yves Saint Laurent, το archive του οίκου και η δεκαετία του Vaccarello βρέθηκαν στην ίδια πασαρέλα. Και πάνω από όλα αυτά αιωρείται πλέον ένα ερώτημα.
Είναι αυτό το τέλος μιας εποχής;
Οι φήμες για πιθανή αποχώρηση του Anthony Vaccarello από τον Saint Laurent είχαν αρχίσει πριν ακόμη από την επίδειξη. Μετά το show έγιναν αναπόφευκτο μέρος της συζήτησης. Το Reuters, καλύπτοντας την επίδειξη της 29ης Σεπτεμβρίου, αναφέρθηκε ευθέως στις πληροφορίες ότι ο Vaccarello ενδέχεται να εγκαταλείψει τον οίκο ύστερα από δέκα χρόνια και στην πιθανότητα το χρυσό show να ήταν το τελευταίο του. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχει επίσημη επιβεβαίωση από τον Saint Laurent ή την Kering ότι αποχωρεί.
Μαζί με μαύρα κρίνα, ο Vaccarello έστειλε στους καλεσμένους ένα προσωπικό σημείωμα εξηγώντας ότι αυτή τη φορά δεν θα έδινε συνεντεύξεις. Εξηγούσε ότι είχε αυτή τη συλλογή στο μυαλό του εδώ και πολύ καιρό, ότι ήταν ιδιαίτερα προσωπική και φορτισμένη συναισθηματικά και ότι προτιμούσε αυτή τη φορά να αφήσει το κοινό να τη βιώσει χωρίς να πει περισσότερα. Μπορεί να σημαίνει πολλά. Μπορεί και τίποτα. Μπροστά όμως σε μια συλλογή που συμπίπτει με τη συμπλήρωση μιας δεκαετίας και κοιτάζει τόσο συνειδητά προς την ιστορία του Saint Laurent, είναι δύσκολο να μη διαβαστεί και σαν μια στιγμή απολογισμού.
Και μετά το χρυσό έγινε μαύρο
Ύστερα από μια σχεδόν εκτυφλωτική ακολουθία, το χρυσό εξαφανίστηκε. Στο φινάλε ήρθε το μαύρο. Μεγάλα βραδινά φορέματα, διάφανες επιφάνειες και όγκοι άλλαξαν ξαφνικά την εικόνα της πασαρέλας. Και στη συνέχεια εμφανίστηκε η Charlotte Gainsbourg, μια γυναίκα στενά συνδεδεμένη με το σύμπαν του Vaccarello στον Saint Laurent, για την τελική performance. Υπάρχει μάλιστα μια υπέροχη ιστορική αντιστροφή.
Θυμηθήκαμε τη Fall 1991 Rive Gauche συλλογή του Yves Saint Laurent, που το finale ήταν χρυσό. Τριάντα πέντε χρόνια αργότερα, ο Vaccarello έκανε σχεδόν το αντίθετο, έχτισε μια ολόκληρη βραδιά πάνω στο χρυσό και την έκλεισε με μαύρο. Χρυσό και μαύρο. Yves και Anthony. Παρελθόν και παρόν.
Αν ήταν ο εορτασμός των δέκα χρόνων του, ο Anthony Vaccarello βρήκε έναν εντυπωσιακό τρόπο να κοιτάξει πίσω χωρίς να γίνει νοσταλγικός. Αν οι φήμες αποδειχθούν λανθασμένες, η Golden Age του στον Saint Laurent συνεχίζεται. Αν όμως αυτή ήταν πράγματι η τελευταία του συλλογή, τότε επέλεξε έναν εξαιρετικά Saint Laurent τρόπο για να κλείσει τη δεκαετία του. Πήρε την κληρονομιά του Yves, πρόσθεσε όλα όσα έχτισε ο ίδιος πάνω της και, για μία νύχτα στο Παρίσι, τα έκανε χρυσά. Και μετά ξανά στο μαύρο.
Διαβάστε επίσης : Giorgina Clavarino: Η Ιταλίδα που βλέπει αλλιώς την Ελλάδα
