Από το μετάξι του Σουφλίου μέχρι τις συλλογές που φορούν σήμερα γυναίκες σε όλη την Ελλάδα, ο Άγγελος Τσακίρης έχει χαράξει τη δική του διαδρομή στη σύγχρονη ελληνική μόδα. Με αφετηρία μια παιδική ηλικία γεμάτη εικόνες από μοδίστρες, αργαλειούς και μεταξοσκώληκες, εξελίχθηκε σε έναν δημιουργό που πιστεύει ότι κάθε συλλογή ξεκινά από την έρευνα, τη συνέπεια και την προσωπική έκφραση. Συναντηθήκαμε στο κατάστημά του στο Κολωνάκι και μιλήσαμε για τα πρώτα του χρόνια, τη Βίκυ Καγιά, τις δυσκολίες της πανδημίας, τις συνεργασίες που τον διαμόρφωσαν και τη φιλοσοφία πίσω από κάθε του δημιουργία.
Από το Σουφλί στην Αθήνα
Πώς ξεκίνησες να ασχολείσαι με τη μόδα; Ποια είναι η πρώτη εικόνα που θυμάσαι;
Άγγελος Τσακίρης: Θυμάμαι τη γιαγιά μου, που ήταν μοδίστρα και έραβε στο σπίτι. Τη βλέπω ακόμη μπροστά μου να πλέκει, να κεντάει και να δουλεύει με το βελονάκι. Καθόμουν πάντα δίπλα της και την παρακολουθούσα. Νομίζω πως εκεί γεννήθηκε το πρώτο ερέθισμα για να ασχοληθώ με τη μόδα.
Μεγάλωσες στο Σουφλί;
Γεννήθηκα και μεγάλωσα κοντά στο Σουφλί. Εκεί πέρασα τα σχολικά μου χρόνια, έχοντας καθημερινή επαφή με το μετάξι και τα εργοστάσια της περιοχής.
Υπήρχε και οικογενειακή σχέση με το μετάξι;
Ναι. Η άλλη γιαγιά μου είχε εκτροφείο μεταξοσκωλήκων. Από μικρός έβλεπα όλη τη διαδικασία. Μαζεύαμε τα κουκούλια, τα φύλλα από τις μουριές για να ταΐσουμε τους μεταξοσκώληκες και παρακολουθούσα πώς από αυτή τη διαδικασία γεννιέται το μετάξι και στη συνέχεια το νήμα. Είναι εικόνες που με ακολουθούν μέχρι σήμερα.
Το Σουφλί εξακολουθεί να έχει αυτή την παράδοση;
Ναι. Τα παλιά εργοστάσια έχουν διατηρηθεί. Κάποια έχουν εξελιχθεί και χρησιμοποιούν πλέον σύγχρονες τεχνικές, όπως οι ψηφιακές εκτυπώσεις πάνω στο μετάξι, διατηρώντας όμως πάντα την ποιότητα του υφάσματος.
Υπάρχει ακόμη ενδιαφέρον από νέους ανθρώπους να ασχοληθούν με αυτή την τέχνη;
Όχι όσο θα έπρεπε, όμως γίνονται προσπάθειες. Εγώ συνεργάστηκα με το Εθνολογικό Μουσείο Θράκης και την πρόεδρό του, Αγγελική Γιαννακίδου, σε ένα πρόγραμμα ΕΣΠΑ, μέσα από το οποίο γυναίκες εκπαιδεύονταν στον αργαλειό με τη βοήθεια ειδικών. Το πρόγραμμα ολοκληρώθηκε, όμως σήμερα η Μαρέβα Γκραμπόφσκι-Μητσοτάκη προσπαθεί να στηρίξει αυτή την προσπάθεια, ώστε να συνεχιστεί και να μη χαθεί αυτή η γνώση. Είναι κάτι πολύ σημαντικό.
Υπάρχει δουλειά για κάποιον που θέλει να ασχοληθεί επαγγελματικά;
Πιστεύω πως υπάρχει. Υπάρχουν επιχειρήσεις που συνεχίζουν να δραστηριοποιούνται και συνεργάζονται με ελληνικά brands. Βέβαια, το μετάξι είναι ένα ακριβό υλικό και δεν μπορούν πολλά brands να το χρησιμοποιήσουν σε μεγάλες ποσότητες.
Το μετάξι του Σουφλίου χρησιμοποιείται ακόμη από μεγάλους οίκους μόδας;
Ναι. Από όσο γνωρίζω, οίκοι όπως η Hermès προμηθεύονται μετάξι από το Σουφλί εδώ και πολλά χρόνια, ενώ και ο Dior το έχει χρησιμοποιήσει. Αυτό δείχνει την ποιότητα του ελληνικού μεταξιού και τη θέση που εξακολουθεί να έχει στη διεθνή μόδα.
Εσύ έχεις δουλέψει με το μετάξι του Σουφλίου;
Ναι, σε μια συνεργασία που αγαπώ ιδιαίτερα. Πήγαμε στον κάμπο του Σουφλίου, μαζέψαμε λουλούδια και, με μια φυσική τεχνική, τα βράσαμε μαζί με το ύφασμα, ώστε τα χρώματά τους να αποτυπωθούν πάνω στο μετάξι. Ήταν μια εξ ολοκλήρου χειροποίητη διαδικασία και κάθε κομμάτι έβγαινε διαφορετικό, με μοναδικούς χρωματισμούς.
Άρα εξακολουθείς να έχεις στενή σχέση με το Σουφλί;
Φυσικά. Με γνωρίζουν εκεί από μικρό παιδί. Είναι ο τόπος όπου μεγάλωσα και εξακολουθώ να έχω πολύ στενή σχέση με τους ανθρώπους του.
Σκέφτηκες από νωρίς να σπουδάσεις μόδα;
Όχι. Όταν ζούσα στο Σουφλί δεν ήξερα ακόμη τι ακριβώς ήθελα να κάνω. Μετά το λύκειο ήρθα στην Αθήνα για να σπουδάσω στη σχολή της Βίκυς Καγιά. Ξεκίνησα στο τμήμα Styling, αλλά από τη δεύτερη χρονιά προστέθηκαν το σχέδιο μόδας και το πατρόν. Εκεί κατάλαβα ότι αυτό ήταν που ήθελα πραγματικά να ακολουθήσω.
Θυμάσαι τους καθηγητές σου;
Βεβαίως. Είχα τους σχεδιαστές Χάρη και Άγγελο. Ήταν μια πολύ δημιουργική περίοδος, την οποία θυμάμαι με πολλή αγάπη. Και η Βίκυ είχε πραγματικά όραμα για αυτό που δημιουργούσε.
Από τους πρώτους οίκους μόδας στο δικό του brand
Μετά τη σχολή ποιο ήταν το επόμενο βήμα;
Αφού τελείωσα τις σπουδές μου, αποφάσισα ότι πριν μπω σε κάποιο ατελιέ ήθελα να μάθω σωστά το πατρόν. Έτσι συνεργάστηκα με μία από τις καθηγήτριές μου εκτός σχολής και αφοσιώθηκα αποκλειστικά σε αυτό.
Και η πρώτη επαγγελματική δουλειά;
Η πρώτη μεγάλη συνεργασία μου ήταν σε έναν οίκο μόδας, όπου εργάστηκα ως head designer. Ήταν μια πολύ σημαντική εμπειρία και ακολούθησαν συνεργασίες με καταξιωμένους δημιουργούς και οίκους. Κάθε μία αποτέλεσε ένα διαφορετικό σχολείο και με βοήθησε να εξελιχθώ.
Θεωρείς ότι όλα αυτά ήταν απαραίτητα βήματα;
Ναι. Ήταν όλα σκαλοπάτια. Από κάθε συνεργασία πήρα εμπειρίες και έμαθα κάτι διαφορετικό. Νομίζω ότι κάθε στάδιο της πορείας μου είχε κάτι να μου δώσει.
Πότε αποφάσισες να ανοίξεις το δικό σου ατελιέ;
Άνοιξα το πρώτο μου ατελιέ στην Περικλέους περίπου ενάμιση μήνα πριν ξεσπάσει η πανδημία. Ήταν μια περίοδος που όλα ξεκινούσαν πολύ αισιόδοξα, όμως σχεδόν αμέσως ήρθε το lockdown και άλλαξε τα πάντα.
Ουσιαστικά πρόλαβες να λειτουργήσεις ελάχιστο διάστημα;
Ακριβώς. Είχα μόλις ξεκινήσει, είχα αναλάβει όλες τις υποχρεώσεις του χώρου και σχεδόν αμέσως ήρθε η πανδημία. Ήταν μια πολύ δύσκολη συγκυρία για να κάνει κανείς ένα νέο επαγγελματικό ξεκίνημα.
Η πανδημία σε επηρέασε πολύ επαγγελματικά;
Ναι, όπως όλους. Ήταν μια πολύ δύσκολη περίοδος. Το ατελιέ κράτησε περίπου έναν χρόνο και στη συνέχεια προσπαθούσαμε να λειτουργήσουμε όσο το επέτρεπαν οι συνθήκες. Υπήρχαν διαστήματα που ανοίγαμε και μετά ξανακλείναμε.
Είχες ήδη δημιουργήσει ένα πελατολόγιο που σε στήριξε;
Όχι ιδιαίτερα. Ήταν μια δύσκολη συγκυρία για όλους. Όσοι είχαν ήδη αναπτύξει έντονη online παρουσία κατάφεραν να συνεχίσουν πιο εύκολα. Εγώ τότε δεν είχα στραφεί ακόμη προς αυτή την κατεύθυνση και χρειάστηκε ουσιαστικά να ξαναξεκινήσω από την αρχή.
Όταν άνοιξες τη δική σου επιχείρηση, άλλαξε ο τρόπος που έβλεπες τη μόδα;
Όχι. Είχα τόσο μεγάλη λαχτάρα να πραγματοποιήσω αυτό το όνειρο, που δεν σκεφτόμουν τις δυσκολίες. Ήθελα μόνο να δημιουργώ.
Εμείς σε γνωρίσαμε μέσα από το MadWalk και θυμόμαστε ότι σε στήριξε πολύ και η Βίκυ Καγιά, φορώντας πολλές δημιουργίες σου. Πόσο σημαντική ήταν αυτή η σχέση;
Ήταν πολύ σημαντική. Η Βίκυ, αλλά και γενικότερα ο χώρος της μόδας και των περιοδικών, με βοήθησαν πολύ. Από την πρώτη στιγμή δημιουργήθηκε μια πολύ όμορφη σχέση, η οποία με τα χρόνια εξελίχθηκε σε σχέση εμπιστοσύνης. Με στήριξε ουσιαστικά και χαίρομαι ιδιαίτερα γιατί τα ρούχα μου ταίριαζαν πάνω της. Ήταν μια συνεργασία που εξελίχθηκε πολύ όμορφα και μέχρι σήμερα διατηρούμε πολύ καλή σχέση.
Πώς άρχισε να γίνεται γνωστό το brand σου στα περιοδικά και στον χώρο της μόδας;
Με βοήθησε πάρα πολύ η ομάδα μου. Οι στιλίστες, οι φωτογράφοι και όλοι οι άνθρωποι με τους οποίους συνεργαζόμασταν πίστεψαν πραγματικά στο brand. Μέσα από αυτές τις συνεργασίες τα ρούχα άρχισαν να εμφανίζονται στα περιοδικά και, σιγά-σιγά, δημιουργήθηκε μια δυναμική. Παράλληλα βοήθησαν και τα social media. Ήταν ένα νέο brand με μια φρέσκια πρόταση και ο κόσμος το αγκάλιασε.
Μέσα σε εκείνη την περίοδο ξεκίνησε και η συνεργασία σου με τα Calista;
Ναι. Ήταν μέσα στην πανδημία, όταν τα πράγματα είχαν αρχίσει δειλά δειλά να ανοίγουν ξανά. Με προσέγγισε η ομάδα των Calista και αμέσως είπα ναι. Ξεκινήσαμε να δημιουργούμε μαζί τις συλλογές ένδυσης.
Πόσο κράτησε αυτή η συνεργασία;
Αρχικά ήταν να γίνει για μία ή δύο σεζόν, αλλά τελικά κράτησε τρεις με τέσσερις. Ήταν μια πολύ όμορφη συνεργασία και πολλά από τα σχέδια, ιδιαίτερα τα δερμάτινα, εξακολουθούν να υπάρχουν στις συλλογές τους.
Πιστεύεις ότι ήταν ένας σημαντικός σταθμός στην πορεία σου;
Ναι, ίσως η σημαντικότερη συνεργασία που είχα μέχρι τότε. Δέσαμε πολύ σαν ομάδα και λειτούργησε πραγματικά. Το ενδιαφέρον είναι ότι δεν συμμετείχα απλώς σε ένα ήδη υπάρχον fashion brand. Τα Calista ήταν γνωστά για τα αξεσουάρ τους και μαζί δημιουργήσαμε τη σειρά ένδυσης. Αυτό έκανε τη συνεργασία ακόμη πιο δημιουργική και ξεχωριστή.
Η φιλοσοφία πίσω από κάθε συλλογή
Μετά τη συνεργασία με τα Calista, πώς εξελίχθηκε η πορεία σου;
Παράλληλα με τα Calista συνέχισα να αναπτύσσω και το δικό μου brand. Οι πελάτισσές μου παρέμειναν σταθερά δίπλα μου και συνέχισα να δημιουργώ τις συλλογές μου. Την περίοδο εκείνη το ατελιέ μου βρισκόταν στη Λουκιανού. Σήμερα λειτουργώ από τον χώρο όπου στεγάζεται το κατάστημα. Το ατελιέ, με τη μορφή που υπήρχε παλαιότερα, δεν υπάρχει πια. Συνεργάζομαι με εξωτερικά εργαστήρια για την παραγωγή, ενώ εδώ γίνονται οι πρόβες, οι διορθώσεις και ό,τι χρειάζεται όταν ετοιμάζουμε κάποια ιδιαίτερη παραγγελία ή μια επίδειξη.
Εξακολουθείς να συμμετέχεις προσωπικά στη δημιουργική διαδικασία;
Φυσικά. Όλος ο σχεδιασμός και η επίβλεψη περνούν από εμένα. Οι παραγωγές γίνονται στα εξωτερικά εργαστήρια, αλλά η δημιουργική ευθύνη παραμένει δική μου.
Πιστεύεις ότι έχει αλλάξει το επίπεδο της παραγωγής μόδας στην Ελλάδα;
Πάρα πολύ. Σήμερα συνεργάζομαι με ένα εξαιρετικό εργαστήριο που λειτουργεί με επαγγελματισμό, τηρεί τα χρονοδιαγράμματα και προσφέρει πολύ υψηλή ποιότητα. Για μένα αυτά είναι απαραίτητα.
Παράγεις πλέον και μεγαλύτερες ποσότητες;
Ναι. Πλέον δεν μιλάμε για μεμονωμένα κομμάτια. Υπάρχει οργανωμένη παραγωγή ανά μέγεθος και λειτουργούμε με επαγγελματικές διαδικασίες.
Σε ενοχλεί αν το ίδιο εργαστήριο συνεργάζεται και με άλλους σχεδιαστές;
Καθόλου. Είναι απολύτως φυσιολογικό. Εγώ έχω και το δικό μου μικρό εργαστήριο, με τις δύο μοδίστρες μου, όπου γίνονται οι πρόβες και συγκεκριμένες εργασίες. Η παραγωγή όμως γίνεται από εξωτερικό συνεργάτη.
Συνεχίζεις και τη χονδρική;
Ναι. Ξεκίνησε πριν από περίπου τρία χρόνια. Κάθε σεζόν παρουσιάζουμε περίπου είκοσι με είκοσι πέντε κωδικούς, με δύο συλλογές τον χρόνο, χειμώνα και καλοκαίρι, ενώ προσπαθούμε να δημιουργούμε και διαχρονικά κομμάτια που μπορούν να φορεθούν για περισσότερο χρόνο.
Σε πόσα σημεία μπορεί να βρει κανείς σήμερα τις συλλογές σου;
Αυτή τη στιγμή συνεργάζομαι με καταστήματα στην Κέρκυρα, τη Μύκονο, τον Βόλο, το Κολωνάκι και το Aesthet στη Βαλαωρίτου. Συνολικά είναι πέντε ή έξι σημεία και, για να είμαι ειλικρινής, δεν θέλω να είναι πολύ περισσότερα. Προτιμώ λίγες και σωστές συνεργασίες.
Τι κρατάς περισσότερο από τα χρόνια που μεγάλωσες κοντά στο Σουφλί;
Ήταν μια πολύ όμορφη εποχή. Θυμάμαι μια ζωντανή αγορά, όμορφα μαγαζιά και μια περιοχή ιδιαίτερα περιποιημένη. Είναι εικόνες που έχουν μείνει μέσα μου.
Ποια πιστεύεις ότι είναι τα βασικά συστατικά για να πετύχει ένας νέος σχεδιαστής στην Ελλάδα;
Πρώτα απ’ όλα χρειάζεται πάρα πολλή δουλειά. Και εγώ στο ξεκίνημά μου δούλευα ασταμάτητα. Χρειάζεται συνέπεια και, φυσικά, λίγη τύχη.
Όταν λες συνέπεια, τι εννοείς;
Συνέπεια απέναντι στη δουλειά σου και κυρίως στην έρευνα. Για μένα το research είναι ίσως το σημαντικότερο κομμάτι μιας συλλογής. Αν κάνεις σωστή έρευνα, όλα τα υπόλοιπα έρχονται πολύ πιο φυσικά.
Τι περιλαμβάνει αυτή η έρευνα;
Τα πάντα. Τα χρώματα, τις σιλουέτες, τα υφάσματα, μια δεκαετία που μπορεί να με εμπνέει, την ατμόσφαιρα μιας συλλογής. Όλα πρέπει να λειτουργούν μαζί.
Εσύ από πού αντλείς έμπνευση;
Κυρίως από τη φύση και τη ζωγραφική. Τα χρώματα, οι φόρμες και οι ζωγράφοι είναι οι μεγαλύτερες πηγές έμπνευσής μου.
Όταν ξεκινάς μια συλλογή, έχεις από την αρχή μια ξεκάθαρη εικόνα;
Όχι. Στην αρχή αφήνω τη διαδικασία εντελώς ελεύθερη. Ψάχνω εικόνες, παρατηρώ, εμπνέομαι και σιγά-σιγά αρχίζει να διαμορφώνεται η ιδέα. Μπορεί να με εμπνεύσει μια γεωμετρία, ένας άνθρωπος, ένα λουλούδι ή οτιδήποτε δω μπροστά μου. Δεν πιέζω ποτέ αυτή τη διαδικασία.
Κάποια στιγμή όμως πρέπει να περάσεις από την έμπνευση στο τελικό προϊόν. Πώς γίνεται αυτή η μετάβαση;
Εκεί αρχίζει η ισορροπία ανάμεσα στην προσθήκη και την αφαίρεση. Προσπαθείς να βρεις το σημείο όπου συναντιούνται το δημιουργικό και το εμπορικό κομμάτι μιας συλλογής.
Μπορεί ένας σχεδιαστής να ξέρει από πριν τι θα πουλήσει;
Όχι. Η δουλειά μας είναι λίγο σαν ρουλέτα. Μπορεί να αγαπάς μια συλλογή και όλοι γύρω σου να ενθουσιάζονται, αλλά όταν το ρούχο φτάσει στο κατάστημα, ποτέ δεν ξέρεις πώς θα αντιδράσει πραγματικά ο κόσμος. Το σημαντικό είναι να μπορείς να κοιτάξεις αυτό που δημιούργησες και να πεις: «Μου αρέσει. Είμαι ικανοποιημένος από αυτό».
Υπάρχει συνέχεια από συλλογή σε συλλογή;
Βέβαια. Κάθε συλλογή είναι εξέλιξη της προηγούμενης. Το ίδιο συμβαίνει και με το πατρόν και με το ίδιο το ρούχο. Δεν ξεκινάς ποτέ από το μηδέν. Εξελίσσεις σταδιακά τη δική σου σχεδιαστική γλώσσα.
Υπάρχει κάποια συγκεκριμένη γυναίκα που έχεις στο μυαλό σου όταν σχεδιάζεις;
Σκέφτομαι μια γυναίκα που ντύνεται για τον εαυτό της. Μπορεί να πάει στη δουλειά της, σε ένα μουσείο, σε ένα δείπνο ή σε μια βόλτα. Αυτόν τον χαρακτήρα έχω στο μυαλό μου όταν σχεδιάζω. Δεν αποκλείω καμία γυναίκα. Με ενδιαφέρει περισσότερο η προσωπικότητα και ο τρόπος που αισθάνεται μέσα στο ρούχο, παρά η ηλικία ή ο σωματότυπός της.
Το σήμερα και τα επόμενα βήματα
Πέρα από το κατάστημα, με ποιους τρόπους διαθέτεις τις συλλογές σου;
Κυρίως μέσα από το e-shop και τη χονδρική.
Βλέπεις ενδιαφέρον και από το εξωτερικό;
Ναι. Μέσα από το e-shop βλέπω ότι υπάρχει ενδιαφέρον κυρίως από τη Γαλλία, ιδιαίτερα από το Παρίσι, αλλά και από την Ολλανδία. Παρακολουθώ τα στατιστικά και φαίνεται πως υπάρχει κοινό και εκτός Ελλάδας.
Είναι διαφορετικός ο τρόπος που λειτουργεί κάθε κανάλι πώλησης;
Πολύ διαφορετικός. Στο online η πελάτισσα επιλέγει το ρούχο και ολοκληρώνει την αγορά της. Στο κατάστημα υπάρχει προσωπική επαφή. Συζητάμε, γίνονται πρόβες και αλλαγές και πολλές φορές δημιουργείται μια σχέση εμπιστοσύνης. Υπάρχουν επίσης πελάτισσες που θέλουν να δημιουργήσουμε μαζί ένα ρούχο από την αρχή. Εκεί η διαδικασία είναι τελείως διαφορετική.
Αναλαμβάνεις και νυφικά;
Ναι, βέβαια. Είναι όμως μια πολύ ιδιαίτερη διαδικασία, με πολλές πρόβες και συζητήσεις. Δημιουργείται μια ξεχωριστή σχέση με κάθε νύφη.
Σου έχουν ζητήσει ποτέ ένα νυφικό που να απέχει πολύ από το προσωπικό σου ύφος;
Ναι, έχει συμβεί. Ακόμη κι έτσι, όμως, προσπαθώ να το προσαρμόσω στη δική μου αισθητική. Δεν μπορώ να σχεδιάσω κάτι που δεν με εκφράζει.
Σχεδιάζεις και ανδρικά;
Ναι. Υπάρχουν αρκετά κομμάτια που μπορούν να φορεθούν και από γυναίκες και από άνδρες. Μου αρέσει αυτή η ελευθερία στο ντύσιμο.
Με ποια υφάσματα σου αρέσει περισσότερο να δουλεύεις;
Δουλεύω με πολλά διαφορετικά υφάσματα, από βαμβάκι και μετάξι μέχρι βισκόζη, μουσελίνες, πλισέ και πιο βαριές ποιότητες. Κάθε συλλογή έχει τις δικές της ανάγκες. Γενικά προτιμώ τα φυσικά υλικά. Η βισκόζη, για παράδειγμα, είναι ένα ύφασμα που μου αρέσει πολύ γιατί αναπνέει και προσφέρει πολλές δυνατότητες.
Έχεις σκεφτεί να αναπτυχθείς περισσότερο στο εξωτερικό;
Ναι, είναι κάτι που θα ήθελα πολύ. Πιστεύω όμως ότι όλα πρέπει να γίνονται την κατάλληλη στιγμή.
Θα ήθελες να ανοίξεις και δεύτερο κατάστημα;
Ναι, είναι μια σκέψη που υπάρχει. Η Γλυφάδα είναι μια περιοχή που με ενδιαφέρει ιδιαίτερα, όμως δεν θέλω να βιαστώ. Όταν έρθει η σωστή στιγμή, θα γίνει.
Η φετινή καλοκαιρινή συλλογή από πού εμπνέεται;
Από τη φύση. Έχει έντονα χρώματα, αέρινες υφές, διαφάνειες και πολλές αναφορές σε φυσικά στοιχεία. Υπάρχουν κομμάτια που δημιουργήθηκαν στον αργαλειό, ξεκινώντας από το ίδιο το νήμα, ενώ σε άλλα χρησιμοποίησα τεχνικές που δίνουν την αίσθηση φυσικών υλικών, παραμένοντας παράλληλα λειτουργικές στην καθημερινότητα.
Τι σε ενδιαφέρει περισσότερο όταν σχεδιάζεις;
Να δημιουργώ ρούχα που έχουν χαρακτήρα αλλά ταυτόχρονα μπορούν πραγματικά να φορεθούν. Οι ανάγκες έχουν αλλάξει και θέλω τα ρούχα μου να έχουν ποιότητα, σωστή κατασκευή και να ανταποκρίνονται στην καθημερινότητα της γυναίκας που θα τα επιλέξει.
Ποια είναι σήμερα τα σημαντικότερα εργαλεία ενός σχεδιαστή μόδας;
Ενημερώνομαι καθημερινά μέσα από περιοδικά, εξειδικευμένα sites, το Vogue Runway και τα social media. Για πιο οργανωμένη έρευνα χρησιμοποιώ κυρίως το Pinterest, ενώ το Instagram εξακολουθεί να είναι το μέσο μέσα από το οποίο βλέπω πρώτο ό,τι νέο συμβαίνει στον χώρο.
Πώς ξεκινά συνήθως η ημέρα σου;
Ξυπνάω στις έξι το πρωί, πίνω τον καφέ μου και τότε αφιερώνω χρόνο για να ενημερωθώ, ειδικά όταν είναι περίοδος επιδείξεων. Στη συνέχεια πηγαίνω στο κατάστημα και η μέρα κυλά ανάλογα με τις υποχρεώσεις.
Γυμνάζεσαι;
Θα ήθελα περισσότερο, αλλά κολυμπάω όλον τον χρόνο στη Γλυφάδα. Η θάλασσα είναι κάτι που με ηρεμεί.
Πώς περνάς τον ελεύθερο χρόνο σου;
Μου αρέσει να μένω μόνος μου. Συχνά παίρνω το αυτοκίνητο και πηγαίνω για έναν καφέ ή για φαγητό στα νότια προάστια. Η διαδρομή προς την Αγία Μαρίνα με βοηθά να βάζω τις σκέψεις μου σε τάξη. Με τους φίλους μου συναντιόμαστε συνήθως τις Κυριακές, για έναν καφέ ή ένα φαγητό. Προτιμώ αυτές τις ήρεμες στιγμές.
Υπάρχει κάποιος αγαπημένος προορισμός στην Ελλάδα;
Αγαπώ πολύ την Τήνο. Είναι ένας τόπος που με εμπνέει ιδιαίτερα και συνήθως συνδυάζω το ταξίδι με μια επίσκεψη στη Μύκονο.
Στο εξωτερικό;
Θα ήθελα να γνωρίσω περισσότερο την Ευρώπη. Το Βέλγιο, η Ισπανία και η Πορτογαλία είναι προορισμοί που βρίσκονται στη λίστα μου, ενώ από τα ταξίδια που έχω κάνει ξεχωρίζω τη Φλωρεντία.
Επιστρέφεις συχνά στην Αλεξανδρούπολη;
Ναι, προσπαθώ να πηγαίνω μία ή δύο φορές τον χρόνο. Είναι ένας τόπος που αγαπώ πολύ και κάθε φορά που επιστρέφω εκεί νιώθω ηρεμία.
Υπάρχει κάτι που δεν σε ρωτήσαμε και θα ήθελες να προσθέσεις;
Υπάρχει μια συνεργασία που αγαπώ ιδιαίτερα και δεν αναφέραμε. Είναι η συνεργασία μου με το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, όπου συμμετείχα ως εκπαιδευτής σε ένα πρόγραμμα για νέους δημιουργούς. Δημιουργήσαμε ένα ολοκληρωμένο εργαστήριο, με μηχανές, κούκλες ραπτικής και όλο τον απαραίτητο εξοπλισμό, ώστε οι συμμετέχοντες να δουλέψουν σαν να βρίσκονταν σε ένα πραγματικό ατελιέ. Το πρόγραμμα περιλάμβανε ιστορία τέχνης, ιστορία ενδύματος, πατρόν και ραπτική. Ήταν μια εμπειρία που μου έδωσε μεγάλη χαρά, ιδιαίτερα όταν είδα ότι κάποιοι από τους συμμετέχοντες συνέχισαν επαγγελματικά την πορεία τους.
Τι κρατάς περισσότερο από όλη αυτή τη διαδρομή;
Ότι δεν σταματάς ποτέ να μαθαίνεις. Είτε σχεδιάζεις, είτε διδάσκεις, είτε συνεργάζεσαι με άλλους ανθρώπους, πάντα υπάρχει κάτι καινούργιο που μπορεί να σε εξελίξει. Αυτό είναι ίσως το πιο σημαντικό που έχω κρατήσει μέχρι σήμερα.
Διαβάστε επίσης : Jeff Koons – Venus στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης
