Λίγο πριν από την πρεμιέρα του με τον Νίκο Οικονομόπουλο στο Fantasia, ο Γιώργος Λιβάνης, που ανήκει στο δυναμικό της Panik Records, αποκαλύπτει στο περιοδικό ΟΚ! όσα δεν γνωρίζαμε για εκείνον. Μάλιστα στην περίπτωσή του ήταν πολλά και άκρως ενδιαφέροντα.

Tον φετινό χειμώνα θα βρίσκεσαι στο πλευρό του Νίκου Οικονομόπουλου. Πώς αισθάνεσαι για αυτή τη συνεργασία;

Απίστευτη χαρά. Είναι ωραίο να κάνεις τέτοιες συνεργασίες που ξέρεις πως θα τις αγαπήσει ο κόσμος. Νιώθω ευγνώμων και ευλογημένος που έρχονται στη ζωή μου τέτοιοι άνθρωποι. Ξεκινάμε στις 9 Δεκεμβρίου με τον Νίκο στο Fantasia και εύχομαι να πάνε όλα τέλεια. Είναι η πρώτη φορά που συνεργαζόμαστε στην Αθήνα και νομίζω πως η τύχη αλλά και η σκληρή δουλειά σε ευνοούν τελικά.

Τον θαυμάζω πολύ. Κάθε φορά που τραγουδούσε, σε όποιο σχήμα κι αν εμφανιζόταν, πήγαινα να τον ακούσω. Αυτή η συνεργασία προέκυψε μέσα από σκληρή δουλειά. Θέλει πολύ κόπο να μπορέσεις να σταθείς σε ένα τέτοιο μαγαζί και να έχεις κάποιον ουσιαστικό ρόλο. Το μότο μου όσα χρόνια είμαι στον χώρο είναι «δουλειά, δουλειά, δουλειά». Εύχομαι να συνεχίσουν και τα επόμενα χρόνια με τέτοιες όμορφες συνεργασίες.

Ήσουν από τα παιδιά που ήξεραν από μικρή ηλικία ότι θέλεις να ακολουθήσεις αυτό τον δρόμο;

Θα σου πω πώς έγιναν τα πράγματα. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου χτυπούσα με ρυθμό το τραπέζι της κουζίνας. Οι γονείς μου θεώρησαν πως θα είμαι καλός στον χορό και με πήγαν να μάθω παραδοσιακούς χορούς, εγώ όμως δεν είχα καμία κλίση. «Το παιδί είναι εντελώς άρρυθμο, μην τον
φέρετε ξανά» θυμάμαι να λέει στους γονείς μου η δασκάλα παραδοσιακών χορών. Τότε αποφάσισαν να με γράψουν σε ένα ωδείο, άρχισα ουσιαστικά να σπουδάζω μουσική και αμέσως κατάλαβα πως αυτό θα έκανα στη ζωή μου.

Στη συνέχεια πήγα σε μουσικό σχολείο και στο Ωδείο Αθηνών. Αγαπούσα πολύ τη μουσική. Το τραγούδι μπήκε στη ζωή μου χρόνια αργότερα, στα 18 μου. Σπούδαζα στο Ρέθυμνο και έπαιζα σε ένα μαγαζί τουμπελέκι και ούτι – αυτά ήταν τα όργανα που είχα σπουδάσει. Εκεί αναγκάστηκα, ας πούμε, να τραγουδήσω για πρώτη φορά. Κατάλαβα πως μου ταιριάζει και έτσι άρχισα να ψάχνω τραγούδια για να τα προσθέτω σιγά σιγά στις εμφανίσεις μου. Δεν είχα σκεφτεί ποτέ ότι θα γίνω τραγουδιστής. Μέχρι εκείνη τη στιγμή θεωρούσα ότι θα γίνω μουσικός.

Διαβάστε περισσότερα στο περιοδικό ΟΚ! που κυκλοφορεί με Τα Νέα Σαββατοκύριακο.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ