Η ηθοποιός Καρολίνα Σακελλαρίου πρωταγωνιστεί στην παράσταση «Η Κουταλένια» στο θεάτρο Μουσούρη, μια παράσταση συγκινητική, αληθινή που παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, με την σκηνοθετική υπογραφή του Κώστα Σπυρόπουλου.
Η Καρολίνα μιλά σήμερα στο okmag για τον δύσκολο ρόλο της, να υποδυθεί ένα κοριτσάκι που βρίσκεται στο φάσμα του αυτισμού και να μπορέσει να μεταδώσει το συναίσθημα στον κόσμο.
Πώς προέκυψε στη ζωή σου η «Κουταλένια»;
Τον περασμένο Ιούνιο, όταν αποφοίτησα από τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης, ο Κώστας Σπυρόπουλος είχε έρθει να παρακολουθήσει τις πτυχιακές μας εξετάσεις. Λίγες μέρες αργότερα μου έκανε την πρόταση για την «Κουταλένια». Όταν διάβασα το έργο ενθουσιάστηκα, διότι είναι ένα κείμενο που παρότι αγγίζει δύσκολα θέματα, αφήνει τελικά ένα πολύ φωτεινό και ελπιδοφόρο μήνυμα. Έτσι είπα αμέσως το ναι.
Πες μας 3 λόγους για τους οποίους θα πρέπει να έρθουμε να δούμε την παράσταση στο θέατρο Μουσούρη
Πρώτον, γιατί πιστεύω ότι δίνει στον θεατή δύναμη να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες της ζωής. Δεύτερον, γιατί τον γεμίζει με ελπίδα και αισιοδοξία. Και τρίτον, γιατί αγγίζει ένα πολύ σημαντικό κοινωνικό θέμα.
Πώς είναι η συνεργασία σου με τον σκηνοθέτη της παράστασης Κώστα Σπυρόπουλο;
Η συνεργασία μας είναι πολύ καλή και υπάρχει ένα πολύ δημιουργικό κλίμα στη δουλειά.
Ποια συμβουλή του δεν ξεχνάς ποτέ;
Μια συμβουλή που κρατάω είναι να θωρακίζομαι και να αφοσιώνομαι ολοκληρωτικά στον ρόλο μου.
Η Κουταλένια είναι ένα παιδί στο φάσμα του αυτισμού που λεει αλήθειες… Πώς προσέγγισες αυτό τον ευαίσθητο και δύσκολο ρόλο;
Για να προσεγγίσω τον ρόλο προσπάθησα να κάνω αρκετή μελέτη. Διάβασα αρκετά βιβλία για τον αυτισμό, με βασικό οδηγό το βιβλίο του κυρίου Παπανικολάου, καθώς και το βιβλίο της κόρης του «Με λένε Άρια», το οποίο μάλιστα έχω και πάνω στη σκηνή. Παράλληλα κρατούσα ένα ημερολόγιο με σημειώσεις που είχα πάντα μαζί μου στις πρόβες. Προσπάθησα να προσεγγίσω τον ρόλο με μεγάλο σεβασμό και ευθύνη, ώστε να αποδοθεί με αλήθεια και ευαισθησία και να αναδειχθεί ότι τα παιδιά στο φάσμα του αυτισμού είναι ιδιαίτερα ευφυή και βλέπουν τον κόσμο με έναν διαφορετικό, αλλά εξαιρετικά ουσιαστικό τρόπο.
Βλέποντας την παράσταση έφυγε δακρυσμένη αλλά και γεμάτη όμορφα και αισιόδοξα συναισθήματα και σκέψεις. Ποιο συναίσθημα θες να έχουν οι θεατές φεύγοντας;
Οι περισσότεροι θεατές όντως φεύγουν αρκετά συγκινημένοι. Παρ’ όλα αυτά πιστεύω ότι δεν υπάρχει ένα συγκεκριμένο συναίσθημα που «πρέπει» να πάρει κανείς φεύγοντας από την παράσταση. Ο καθένας φιλτράρει αυτό που βλέπει μέσα από τις δικές του εμπειρίες και κρατά κάτι διαφορετικό. Αν τελικά φύγει έχοντας σκεφτεί λίγο περισσότερο τον τρόπο που βλέπουμε τους άλλους ανθρώπους και τον κόσμο γύρω μας, αλλά και νιώθοντας λίγο πιο δυνατός απέναντι στις δυσκολίες της ζωής, τότε θεωρώ ότι η παράσταση έχει πετύχει τον σκοπό της.
Πότε αποφάσισες να ασχοληθείς με την υποκριτική
Από νωρίς υπήρχε μέσα μου η ανάγκη να λέω ιστορίες και να ζω διαφορετικές ζωές μέσα από διαφορετικούς ρόλους. Ωστόσο αποφάσισα να κάνω πράξη αυτή την επιθυμία αφού πρώτα ολοκλήρωσα τις σπουδές μου στη Νομική και στο Τμήμα Ιστορίας και Φιλοσοφίας της Επιστήμης του ΕΚΠΑ. Η υποκριτική είναι ένας πολύ απαιτητικός και αβέβαιος χώρος, γι’ αυτό ήθελα πρώτα να ολοκληρώσω τις σπουδές μου και να έχω μια σταθερή βάση πριν αφοσιωθώ σε αυτό που αγαπώ.
Πες μας 5 πράγματα για σένα για να σε γνωρίσουμε καλύτερα
Είμαι πρόσφατα παντρεμένη και στον ελεύθερο χρόνο μου μου αρέσει να κάνω βόλτες στο κέντρο της Αθήνας και να πηγαίνω θέατρο. Μου αρέσει επίσης να διαβάζω βιβλία, να ταξιδεύω και να γυμνάζομαι. Αγαπώ πολύ τη φύση και τη θάλασσα και μου αρέσει να περνάω χρόνο με κοντινούς φίλους. Και φυσικά περνάω αρκετό χρόνο και με τον σκύλο μου. Γενικά προσπαθώ να διατηρώ έναν αυθορμητισμό και μια αισιοδοξία στον τρόπο που βλέπω τη ζωή.
Πώς είναι η τηλεοπτική σου εμπειρία στη στη σειρά του Alpha «Να μ αγαπάς;»
Είναι ιδιαίτερη χαρά για μένα που φέτος, εκτός από το θέατρο, έχω την ευκαιρία να κάνω και τηλεόραση. Συνεργάζομαι με έμπειρους και αξιόλογους συναδέλφους και μαθαίνω έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο δουλειάς, καθώς η τηλεόραση λειτουργεί πολύ διαφορετικά από το θέατρο. Στην τηλεόραση υπάρχει η δυνατότητα να ξαναγίνει μια σκηνή, ενώ στο θέατρο ό,τι συμβεί πάνω στη σκηνή εκείνη τη στιγμή μένει.
Λίγα λόγια για την παράσταση «Η κουταλένια», κάθε Δευτέρα, στο θέατρο Μουσούρη
Η μικρή Κουταλένια, ένα αυτιστικό κορίτσι, αφηγείται τις σκέψεις της για τη ζωή, τον Θεό, την αγάπη, τη μουσική, την οικογένεια που διαλύεται, τους γιατρούς, τη μοναξιά και την απώλεια. Μέσα από την αθώα αλλά σοφή της ματιά, αναζητά το νόημα στα πιο απλά πράγματα και βρίσκει παρηγοριά στη μουσική της όπερας και στη φωνή της Μαρίας Κάλλας.
Η σκηνοθετική ματιά φέρνει για πρώτη φορά επί σκηνής την μητέρα της Κουταλένιας. Το «Τότε» συναντά το «Τώρα». Έτσι, η αφήγηση αποκτά διπλή διάσταση: από τη μία η αθωότητα και η αλήθεια ενός παιδιού, από την άλλη η ωριμότητα και η αναμέτρηση με τη μνήμη. Την αντίστιξη αυτή υπηρετούν η ταλαντούχα και ανερχόμενη ηθοποιός Καρολίνα Σακελλαρίου στο ρόλο της Κουταλένιας και η καταξιωμένη πρωταγωνίστρια Νίκη Παλληκαράκη στο ρόλο της μητέρας της Κουταλένιας.
Η «Κουταλένια» δεν είναι μια σκοτεινή ή στενάχωρη ιστορία. Είναι μια τρυφερή υπενθύμιση, ότι ακόμη και όταν η ζωή φέρνει δυσκολίες, μπορείς να ανακαλύψεις το χρώμα, το φως και την ελπίδα. Είναι μια παράσταση που μιλάει για τη δύναμη της αγάπης, τη σημασία να βλέπεις τον κόσμο αλλιώς και να χαμογελάς εκεί που κανείς δεν το περιμένει. Είναι μια παράσταση που αποκαθιστά τη διαφορετικότητα ως ισότιμη ανθρώπινη εκδοχή, μια εκδοχή που, ακριβώς επειδή είναι διαφορετική, ακριβώς επειδή είναι «ανυπάκουη» στους κανόνες των πολλών, φανερώνει εκείνα τα κρυμμένα κομμάτια του παζλ της ανθρώπινης ψυχής που χρειάζεται να συναρμολογήσουμε για να πάμε όλοι παρακάτω.
Στο ρόλο της Κουταλένιας η Καρολίνα Σακελλαρίου
Στο ρόλο της μητέρας η Νίκη Παλληκαράκη
Συντελεστές
Μετάφραση: Αντώνης Γαλέος
Απόδοση & Δραματουργική επεξεργασία:
Κώστας Σπυρόπουλος – Μαρία Γεωργιάδου
Σκηνοθεσία: Κώστας Σπυρόπουλος
Φωτισμοί: Δημήτρης Κουτάς
Σκηνικά: Γιώργος Γρηγοριάδης
Ενδυματολόγος: Νικόλ Παναγιώτου
Βοηθός Σκηνοθέτης: Χρήστος Γιάνναρης
Κλασσική ενορχήστρωση & διασκευή:
Χρήστος Σούμκα από το τραγούδι “Κόκκινο” σε μουσική Γιώργου Σαμπάνη και στίχους Ελεάνας Βραχάλη.
Διαβάστε επίσης: Επίσημη πρεμιέρα της παράστασης «Η Κουταλένια» – Ποιοι επώνυμοι έδωσαν το «παρών»
