Ο ηθοποιός Χάρης Χιώτης, είναι αυτό που λέμε πολυτάλαντος. Παίζει τα τελευταία χρόνια χωρίς διακοπή στο θέατρο αλλά και στην τηλεόραση ενώ μαζί με την αδελφή του Αγνή Χιώτη γράφουν σενάρια. Δείγμα δουλειά τους η ταινία του Γιάννη Τσιμιτσέλη «Κουραμπιέδες από χιόνι» της οποίας το σενάριο συνυπογράφουν μαζί με τους Ρέπα – Παπαθανασίου. Το καλοκαίρι τον βρίσκετε να πρωταγωνιστεί στην παράσταση «Μωρό για 3» στο θέατρο Αθηνά ενώ τον χειμώνα θα τον δούμε τηλεοπτικά στο «Κάμπινγκ» του Mega και θεατρικά στην διάσημη παράσταση «Σεσουάρ για δολοφόνους».
Ο Χάρης Χιώτης μιλώντας στη κάμερα του okmag και τη Μαρία Ρουμελιώτου, εξομολογήθηκε και τις απώλειες που βίωσε πρόσφατα, αυτή του πατέρα και της μητέρα του, που έφυγαν και οι δυο σε ηλικία 67 ετών.
Δείτε την εξομολόγηση του αγαπημένου ηθοποιού στο βίντεο που ακολουθεί:
Ο θάνατος των γονιών του, ο φόβος και ο έρωτας
Υπάρχει κάτι που σε φοβίζει; Έχεις κάποιο φόβο ή φοβίες;
Δεν με φοβίζει ακριβώς, αλλά σκεφτομαι τον θάνατο. Η αλήθεια είναι ότι τα τελευταία τέσσερα χρόνια… οι γονείς μου ξεκουράστηκαν, οπότε κάπως, ας πούμε, σκέφτομαι… τον θάνατο… Από την άλλη με παρακινεί να χαίρομαι τις μέρες μου. Και εδώ θα δανειστώ μια πολύ ωραία φράση… που μου έχει πει η αδερφή μου και… που την έχω κάνει, ας πούμε, μότο μου: ότι εδώ έχουμε έρθει για να κλέψουμε όσο χαρά μπορούμε.
Σε πλήγωσε ο θάνατος των γονιών σου… Και πρέπει να έφυγαν και κοντά…
Ο μπαμπάκας το 2021, η μανούλα το 2025. Στα 67 τους χρόνια και οι δύο. Ο θάνατος είναι ένα βίωμα, το οποίο όταν συμβαίνεις σε πολύ συγγενικό σου πρόσωπο… δεν είσαι ποτέ προετοιμασμένος.Τη στιγμή που έφυγε ο μπαμπάς…στην αρχή είχα άρνηση, δεν το πίστευα. Ξέρεις, ήταν λίγο…σοκ. Μετά, όμως, επειδή τα πράγματα τα οποία έπρεπε να τακτοποιηθούν…και να μπουν σε μία σειρά και σε μία τάξη, μέσα μου… κάπως, έπερνα μία δύναμη και έλεγα…Χάρη μου, πρέπει, φίλε, να συνεχίσουμε.
Όταν έφυγε η μαμά… εκεί, ρε παιδί μου, ξέρεις, είναι επειδή τα παιδιά με τις μανάδες…έχουν μία άλλη σύνδεση και μία άλλη επικοινωνία… Λες τι έγινε τώρα, αλήθεια, δηλαδή… δεν θα με ξαναπάρει κάποιος να μου πει… «Αγόρι μου, έφαγες»; Εκεί λίγο τσίτωσα. Είναι, ρε παιδί μου, σαν… να χάνεις τη γη κάτω από τα πόδια σου και να λες, τώρα…πρέπει…να ξαναπερπατήσω, να μάθω να περπατάω σ’ αυτό… το αχανές περιβάλλον που υπάρχει γύρω-γύρω.
Το σημαντικό είναι…πριν φύγουν οι γονείς μας, να έχουνε κλείσει όλοι οι λογαριασμοί…
Εμείς ευτυχώς και με τη μανούλα και με τον μπαμπάκα τους είχαμε κλείσει τους λογαριασμούς, είχαμε αγκαλιαστεί…οπότε… δεν είχαμε χρωστούμενα και υπήρξε μετά μια ψυχική ηρεμία. Γιατί αν δεν κλείσει ο λογαριασμός, φτάνεις στην ψυχοθεραπεία για να τα βάλεις όλα σε μια τάξη… κι αν μπουν ποτέ σε τάξη…
Διαβάστε επίσης: Ο Χάρης Χιώτης στην κάμερα του okmag: Το «μωρό για 3» και η συγκλονιστική εξομολόγηση
