Μια αναπάντεχη ανάμνηση από τα παιδικά του χρόνια, αλλά και τη στιγμή που συνειδητοποίησε πως το θέατρο ήταν ο δρόμος που ήθελε να ακολουθήσει, μοιράστηκε ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης στη συνέντευξη που παραχώρησε στη Σίσσυ Χρηστίδου και την εκπομπή «Χαμογέλα και Πάλι».
Ο ηθοποιός γύρισε πίσω στον χρόνο, στη Θεσσαλονίκη όπου μεγάλωσε, θυμήθηκε την ενασχόλησή του με τον αθλητισμό και περιέγραψε πώς μια επίσκεψη στο γήπεδο του Άρη, όταν ακόμη πήγαινε στην πέμπτη Δημοτικού, εξελίχθηκε σε μια ιστορία που δεν ξέχασε ποτέ. Παράλληλα, αναφέρθηκε στην πρώτη του επαφή με την Πειραματική Σκηνή της Τέχνης, μια γνωριμία που έμελλε να αλλάξει την πορεία της ζωής του.
Βλαδίμηρος Κυριακίδης: «Δεν πιστεύω στον Θεό» – Η προσωπική του τοποθέτηση για την πίστη
Η σχέση του Βλαδίμηρου Κυριακίδη με τον αθλητισμό ξεκίνησε από νωρίς. Μεγαλώνοντας στη Θεσσαλονίκη, περνούσε αρκετό χρόνο στις αθλητικές εγκαταστάσεις του Άρη, όπου δοκίμαζε τις δυνάμεις του σε διαφορετικά αθλήματα.
«Είμαι Θεσσαλονικιός. Δίπλα στο γήπεδο του Άρη έπαιζα μπάσκετ, βόλεϊ. Όταν έπαιζα μπάσκετ ήταν επί εποχής του Ιωαννίδη»,
Όπως αφηγήθηκε, μια επίσκεψή του στο γήπεδο, την εποχή που ήταν μαθητής της πέμπτης Δημοτικού, τού έχει μείνει αξέχαστη για έναν απρόσμενο λόγο. Είχε πάρει μαζί του ένα ξύλο που χρησιμοποιούσε η μητέρα του για να απλώνει τα ρούχα στην αυλή, καθώς ήθελε να παρακολουθήσει από κοντά μια προπόνηση.
Ανεβαίνοντας σε έναν εξώστη για να δει τους αθλητές, το ξύλο έπεσε κάτω. Ο μικρός τότε Βλαδίμηρος προσπάθησε να το ανακτήσει, όμως η κίνησή του διέκοψε την προπόνηση και η αντίδραση που αντιμετώπισε τον στενοχώρησε πολύ.
«Πήγα να το ζητήσω, είχα διακόψει την προπόνηση και με άρπαξαν από τα μούτρα. Ήμουν πέμπτη Δημοτικού. Είχα γίνει χάλια, κομμάτια από τη στενοχώρια μου. Έλεγα “τι θα πω στη μαμά μου;”», περιέγραψε.
Η ιστορία, ωστόσο, δεν τελείωσε εκεί. Καθώς αποχωρούσε, ένας άνθρωπος από τον χώρο τού έκανε μια ερώτηση που δεν περίμενε και του πρότεινε να επιστρέψει την επόμενη ημέρα για προπόνηση.
«Φεύγοντας, γυρνάει ένας κύριος μέσα και μου λέει “Μικρέ, θες να παίξεις μπάσκετ;”. Λέω “ναι”. Μου λέει “έλα αύριο για προπόνηση”. “Εντάξει”, λέω, “το ξύλο θα το πάρω;”. Και μου το έδωσε πίσω» είπε γελώντας.
Πολύ πριν καθιερωθεί ως ένας από τους αναγνωρίσιμους ηθοποιούς της γενιάς του, ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης βρέθηκε κοντά στο θέατρο μέσα από μια γνωριμία που προέκυψε σχεδόν τυχαία. Ένας φίλος του αδελφού του, ο οποίος δεν βρίσκεται πλέον στη ζωή, τον έφερε σε επαφή με την Πειραματική Σκηνή της Τέχνης στη Θεσσαλονίκη.
«Ένα παιδί τότε, έμαθα ότι κάνουν πρόβες. Μου είπαν “θες να έρθεις να δεις πρόβες;” και λέω “βεβαίως”. Και πήγα να δω μια πρόβα. Πήγα και σε δεύτερη και τρίτη και σε τέταρτη», θυμήθηκε.
Η συχνή παρουσία του στον χώρο τον οδήγησε σταδιακά να αναλάβει και πρακτικές δουλειές για τις παραστάσεις. Από το να βοηθά με τη μουσική, βρέθηκε να συμμετέχει ολοένα και περισσότερο στην καθημερινότητα του θιάσου.
«Τους πατούσα το κουμπί να παίζει μουσική. Μετά έμεινα μόνιμα να παίζω τις μουσικές στην παράσταση. Μια μέρα πήγα να παραδώσω τις μπομπίνες και τελείωσε η παράσταση. Ανατρίχιασα ολόκληρος και λέω “αυτό είναι το σπίτι μου”. Και από τότε δεν έχω σταματήσει να δουλεύω», εξομολογήθηκε.
Δείτε το βίντεο:
Διαβάστε επίσης: Βλαδίμηρος Κυριακίδης: Πρωταγωνιστής σε νέα δραματική σειρά του Alpha
