Ο Σωτήρης Δούβρης, είναι -αναμφισβήτητα-, ένας από τους επιτυχημένους ηθοποιούς του χώρου. Είναι απόφοιτος της Ανώτερης Σχολής Δραματικής Τέχνης Αθηνών του Γ. Θεοδοσιάδη και διδάσκει υποκριτική στην Αθηναϊκή Σκηνή Κάλβος – Καλαμπόκης και στο Καταπactή Theater Academy, το οποίο και διευθύνει.
Σε λίγες μέρες, ετοιμάζεται για την 3η χρονιά της παράστασης, «Ρουά Ματ»!, το οποίο κάνει πρεμιέρα στις 21 Νοεμβρίου στο Θέατρο Nous, ενώ σύντομα θα τον δούμε στην ταινία «Αντίο Γουτεμβέργιε» του Στέλιου Χαραλαμπόπουλου.
Ο Σωτήρης, μιλά αποκλειστικά στο okmag.gr και μας περιγράφει μεταξύ άλλων, την σημαντική διαφορά της παράστασης για φέτος, πως διαχειρίζεται την επαγγελματική απόρριψη στην καθημερινότητά του καθώς και τις συμβουλές που δίνει στους νεότερους ηθοποιούς.
Η παράσταση «ΡΟΥΑ ΜΑΤ» επιστρέφει αυτή τη φορά σε έναν κανονικό θεατρικό χώρο, έχοντας προηγουμένως παρουσιαστεί σε μπιλιαρδάδικο. Τι διαφορετικό θα δει το κοινό και πώς αλλάζει η δυναμική της παράστασης μέσα από αυτή τη μετάβαση;
Το θέτετε πολύ ωραία γιατί, πράγματι, παρά το ότι είναι ίδιο το έργο και οι συντελεστές, αλλάζει πολύ η δυναμική της παράστασης. Όταν παίζαμε στο Ρουά Ματ είχαμε σύμμαχο τον χώρο και την ιστορία ενός από τα παλαιότερα μπιλιαρδάδικα της χώρας. Τώρα, το κενό καλούμαστε να το αναπληρώσουμε ερμηνευτικά. Την ατμόσφαιρα πια τη φέρουμε εμείς. Και αυτό είναι η πρόκληση, το στοίχημα για εμάς σε αυτό το ανέβασμα.
Τι ήταν αυτό που σας κέντρισε το ενδιαφέρον στο συγκεκριμένο έργο και σας έκανε να πείτε το «ναι»;
Πάντα με ελκύουν αυτά που δεν έχω ζήσει. Δεν ντρέπομαι να πω ότι εκμεταλλεύομαι τη δουλειά μου για να ζήσω στιγμές και συγκινήσεις που το κοινωνικό μου περιβάλλον δεν μου επιτρέπει. Ο χώρος των παικτών μπιλιάρδου και των στοιχημάτων είναι ένας κύκλος που δεν έχω βρεθεί στο κέντρο του, περνούσα απ’ έξω και τον παρατηρούσα με περιέργεια. Τώρα είμαι μέρος του και πραγματικά το απολαμβάνω!
Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίζετε μέσα από τον ρόλο σας; Υπάρχουν στοιχεία του χαρακτήρα που υποδύεστε στα οποία αναγνωρίζετε τον εαυτό σας;
Σαφέστατα! Ο “Ψηλός” εκτός των άλλων, είναι ένας άνθρωπος της συνήθειας! Κίνητρο για όσα πράττει μέσα στο έργο είναι ο φόβος του ότι θα κλείσει το στέκι του, το μαγαζί, μέσα στο οποίο είναι βασιλιάς! Είμαι κι εγώ πολύ άνθρωπος της συνήθειας. Έχω πολλές μικρές συνήθειες και “ιεροτελεστείες” που με βοηθούν να αντιμετωπίζω την καθημερινότητα! Φαντάζομαι πώς θα ένιωθα αν κλείσει και το δικό μου στέκι… Δύσκολο πραγματικά…
Έχοντας διανύσει σχεδόν δύο δεκαετίες στον χώρο της υποκριτικής, ποια στιγμή θεωρείτε καθοριστική για την καλλιτεχνική σας πορεία;
Για την εξέλιξή μου σαν καλλιτέχνη δεν νομίζω ότι ήταν κάποια συγκεκριμένη. Νιώθω ότι όλα χτίστηκαν σιγά σιγά, δουλειά με τη δουλειά. Σίγουρα θα θυμάμαι πάντα τη στιγμή που συνειδητοποίησα ότι η καλή προετοιμασία στη δουλειά, στις πρόβες, μου δίνει μια αυτοπεποίθηση που μου είναι απαραίτητη όταν βρίσκομαι πάνω στη σκηνή. Είναι βοηθητικό να παίζεις και να κουβαλάς το: “έχω κάνει ό,τι μπορώ καλύτερο και αυτό σας παρουσιάζω. Πάρτε το ή πετάξτε το”.
Διδάσκετε παράλληλα την υποκριτική. Τι σας μαθαίνουν οι νέοι ηθοποιοί και ποια συμβουλή τους δίνετε συχνότερα;
Μου αρέσει που οι νεότερες γενιές είναι ευαισθητοποιημένοι κοινωνικά. Χάνουν το μέτρο πολλές φορές, αλλά τους το συγχωρούμε. Άλλωστε όταν η ζυγαριά έχει ένα βάρος από τη μία μεριά και τις βάζεις εσύ άλλο ένα βάρος από την άλλη, θα ταλαντευτεί αρκετές φορές μέχρι να ισορροπήσει. Σίγουρα με μαθαίνουν να είμαι πιο ανοιχτός στο να κατανοώ καλύτερα ανθρώπους που είναι διαφορετικοί από εμένα.
Η συμβουλή που δίνω είναι να προσέχουν τον εαυτό τους και την υγεία τους. Με την καθημερινότητα που έχει ένας σπουδαστής δραματικής σχολής, αν δεν οργανωθεί πολύ καλά, αμελεί τη διατροφή του και κατ’ επέκταση το σώμα και την υγεία του. Η συμβουλή μου συνοψίζεται στην εξής πρόταση: «Να περπατάτε ή να τρέχετε το πρωί και όταν η μέρα σας μοιράζεται σε θέατρα και σε πρόβες, να κουβαλάτε πάντα μαζί σας ταπεράκια με σωστό φαγητό».
Πιστεύετε ότι η ελληνική τηλεόραση δίνει σήμερα πραγματικές ευκαιρίες στους ηθοποιούς ή εξακολουθούν να κυριαρχούν συγκεκριμένα πρόσωπα και στερεότυπα;
Εξακολουθούν να κυριαρχούν συγκεκριμένα πρόσωπα και στερεότυπα. Απλά ανανεώθηκαν πρόσφατα.
Πόσο εύκολο είναι για έναν ηθοποιό στην Ελλάδα να ζει αποκλειστικά από τη δουλειά του; Έχετε χρειαστεί να κάνετε προσωπικές θυσίες για να ακολουθήσετε το όνειρό σας;
Καθόλου εύκολο. Ακόμα κάνω θυσίες και σκέφτομαι με αγωνία το μέλλον. Μεγαλώνω μαζί με τη γυναίκα μου μία κόρη που είναι τώρα 8 χρονών. Κάποια από τα όνειρα πρέπει να αναπροσαρμοστούν αν θες να μεγαλώνεις ένα παιδί σε μια χώρα που, αν μη τι άλλο, δεν σου χαρίζεται τίποτα. Όλα καλά όμως!
Έχετε βιώσει κάποια επαγγελματική απόρριψη που σας πλήγωσε ιδιαίτερα; Πώς καταφέρατε να τη διαχειριστείτε;
Ναι μου συμβαίνει συχνά. Μετά από 19 χρόνια επαγγελματικής πορείας στον χώρο έχω μάθει να διαχωρίζω την απόρριψη από την προσωπικότητα και τις ικανότητές μου. Το σκέφτομαι ως εξής: «Απλά δεν ταίριαζαν στη συγκεκριμένη δουλειά οι απίθανες ικανότητες μου και το πανέμορφο παρουσιαστικό μου!».
Αν μπορούσατε να συναντήσετε τον Σωτήρη που ξεκινούσε την υποκριτική το 2007, τι θα του λέγατε και για ποιο πράγμα θα τον προειδοποιούσατε;
Έχετε πέσει πολύ μέσα στη χρονιά γιατί μπήκα στη σχολή, το 2005, και η πρώτη μου επαγγελματική δουλειά ήταν το 2007, στο β’ έτος της σχολής. Θα του έλεγα ότι θα χρειαστούν 10 χρόνια για να βιοποριστείς από αυτή τη δουλειά, θα ζεις για πάντα στην ανασφάλεια, αλλά το βράδυ θα κοιμάσαι ήσυχος γιατί με τη δουλειά σου κάνεις το χρέος σου στην κοινωνία και με το παραπάνω.
