Καλεσμένη στην εκπομπή The 2Night Show του Γρηγόρη Αρναούτογλου βρέθηκε η Μαρίνα Καλογήρου, η οποία μίλησε ανοιχτά για τη ζωή, την πορεία της στην υποκριτική, την πίστη της, αλλά και προσωπικές στιγμές που τη σημάδεψαν.
Από την αρχή της συζήτησης, η ηθοποιός στάθηκε στη δυσκολία που αντιμετωπίζει όταν καλείται να εκφράσει απόψεις, εξηγώντας πως όσο μεγαλώνει νιώθει όλο και λιγότερη βεβαιότητα για τα πράγματα γύρω της.
«Δεν έχω κάποια θεωρία για τη ζωή, όσο μεγαλώνω έχω όλο και λιγότερες απόψεις, ο καθένας βιώνει διαφορετικά τα πράγματα. Ο λόγος που δυσκολεύομαι να δίνω συνεντεύξεις είναι γιατί θα ήθελα να απαντήσω σε όλα “Δεν ξέρω”».
Ανατρέχοντας στα παιδικά της χρόνια, περιέγραψε τον χαρακτήρα που είχε μεγαλώνοντας, αλλά και τη βαθιά, σχεδόν έμφυτη, σύνδεσή της με την υποκριτική.
«Από επτά χρονών ήθελα να γίνω ηθοποιός. Δεν ήμουν ρομαντική μέχρι τα 16, ήμουν αγοροκόριτσο, έπαιζα ποδόσφαιρο με τα αγόρια και δεν έκανα παρέα με κορίτσια. Ήμουν άγρια και θυμωμένη. Επειδή όταν ξεκίνησα παίζω, ένιωθα σαν να είναι σπίτι μου η σκηνή, σαν να είναι το φυσικό μου περιβάλλον. Νομίζω είναι και πιο μεταφυσικό, υπήρχε μέσα μου το υλικό. Μου ήταν τόσο φυσικό. Ανεβαίνω στη σκηνή και αυτό είναι για μένα. Έχω πολύ μεγάλη ανάγκη να μπορεί κάποιος να με «δει» και να καταλάβει τι είμαι. Αυτό δεν συμβαίνει συχνά. Δεν με έχουν δει πολλοί άνθρωποι στη ζωή μου. Είμαι ένας άνθρωπος που νιώθω ότι δεν γνωρίζω τίποτα, δεν ξέρω τίποτα, δεν έχω άποψη για τίποτα. Νιώθω πολύ μικρή πια στο να κρίνω το δικό σου μονοπάτι, γιατί αυτό είναι δικό σου, δεν ξέρω τίποτα».
Μαρίνα Καλογήρου – Ηλίας Φραγκάκης: Θα καταφέρουν να σώσουν τη σχέση τους;
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην πίστη της, την οποία χαρακτήρισε αποτέλεσμα προσωπικών βιωμάτων που δεν αφήνουν περιθώριο αμφισβήτησης.
«Πιστεύω πάρα πολύ… Η σχέση μου με τον Θεό είναι «αναγκαστική». Είμαι αναγκασμένη να πιστεύω γιατί έχω γίνει μάρτυρας πολλών θαυμάτων. Έγινα μάρτυρας θαυμάτων με τα μάτια μου, με τα αυτιά μου, με τις αισθήσεις μου, το νου μου. Δεν γίνεται να μη πιστεύω. Δεν γίνεται να μη πιστεύεις, όταν έχεις τέτοια βιώματα, απλώς δεν γίνεται. Δεν είναι θέμα επιλογής πια, είναι βίωμα. Πηγαίνω πολύ στην εκκλησία, σε αγρυπνίες, μεταλαμβάνω όσο πιο συχνά μπορώ. Δεν μπορώ να μιλήσω για το θαύμα, δεν είναι μόνο ένα. Είναι διαρκής η σχέση μου με αυτό το πράγμα. Δεν μπορείς να το μεταφέρεις γιατί μπορούν να σε πουν φαντασιόπληκτο».
Μιλώντας για τον ρόλο της ως μητέρα, η Μαρίνα Καλογήρου περιέγραψε τη στάση που κράτησε απέναντι στον γιο της, αλλά και την πορεία της σχέσης τους μέσα στα χρόνια. «Σαν μαμά είχα μια τρομερή τελειομανία, ήθελα να τα κάνω όλα όπως πρέπει για να μη του δημιουργήσω καμία πληγή, κανέναν πόνο. Ήμουν πολύ από πάνω του μέχρι που με σιχάθηκε. Είχα πάθει overdose, δεν τον είχα αφήσει ούτε μια ώρα μέχρι τα 2μισι, όπου τον θήλαζα έως τότε. Δεν περάσαμε κάτι στην εφηβεία, είναι πολύ καλός. Θέλει να ασχοληθεί με τον αθλητισμό, ούτε να ακούσει για την τέχνη».
Τέλος, αναφέρθηκε στη δημόσια εξομολόγηση που είχε κάνει στο παρελθόν για τη σεξουαλική κακοποίηση που υπέστη σε μικρή ηλικία, εξηγώντας πως η στιγμή εκείνη προέκυψε αυθόρμητα, μέσα από μια βαθιά εσωτερική διεργασία.
«Ήταν κάτι στιγμιαίο, δεν είχα προετοιμάσει τίποτα. Απλώς εκείνη τη στιγμή που έτυχε να γίνει αυτή η συνέντευξη, εγώ είχα βουτήξει τόσο βαθιά στην ψυχοθεραπεία και είχαν βγει τόσα θαύματα από μέσα μου, ένιωσα τόσο απελευθερωμένη, πλήρης και ευτυχισμένη που ήθελα να μοιραστώ το θαύμα της ψυχοθεραπείας και πώς μπορεί το σκοτάδι να το κάνει φως».
Διαβάστε επίσης: Μαρίνα Καλογήρου: «Η ζωή μου είναι πολύ μοναχική. Οπότε στα μοναστήρια βρίσκω τον εαυτό μου»
