Η Eurovision δεν ήταν ποτέ απλώς ένας διαγωνισμός. Είναι μια γιορτή μουσικής, διαφορετικότητας και ενότητας, ένας θεσμός που εδώ και δεκαετίες φέρνει κοντά χώρες, κουλτούρες και ανθρώπους μέσα από τη δύναμη του τραγουδιού.
Κι όμως, τα τελευταία χρόνια και ειδικά στην εποχή των social media – συχνά χάνεται αυτή η ουσία. Οι συζητήσεις μετατρέπονται σε στρατόπεδα, οι καλλιτέχνες μπαίνουν σε άτυπες «μονομαχίες» και οι φανς, με πάθος αλλά πολλές φορές χωρίς μέτρο, εγκλωβίζονται σε έναν κύκλο τοξικότητας που δεν ωφελεί κανέναν. Ούτε τη διοργάνωση, ούτε το κοινό, ούτε κυρίως τους ίδιους τους καλλιτέχνες.
Μέσα σε αυτό το κλίμα, τα βίντεο που ανέβασαν ο Ακύλας, η Evangelia και ο Good Job Nicky στους προσωπικούς τους λογαριασμούς στο Instagram έρχονται σαν μια μικρή, αλλά ουσιαστική υπενθύμιση του τι πραγματικά σημαίνει Eurovision. Τρία διαφορετικά βίντεο, γεμάτα χιούμορ και καλή διάθεση, στα οποία πρωταγωνιστούν και οι τρεις, δείχνοντας πως πέρα από τον ανταγωνισμό υπάρχει σεβασμός και κοινή αγάπη για τη μουσική.
Περισσότερα βίντεο όπως του Zaf, της Mikay και του Rikki, με τις δικές τους ξεχωριστές συμμετοχές, δείχνουν πως ο κάθε καλλιτέχνης φέρνει κάτι μοναδικό στη σκηνή του εθνικού τελικού και υπόσχεται να εκπλήξει το κοινό. Η μουσική γίνεται έτσι ο κοινός παρονομαστής που ενώνει όλους τους συμμετέχοντες — και κρατάει μακριά κάθε είδους τοξικότητα.»
Ίσως αυτό είναι και το μεγαλύτερο μήνυμα που χρειάζεται να κρατήσουμε. Ότι η Eurovision δεν είναι πόλεμος. Δεν είναι μάχη χαρακωμάτων ανάμεσα σε fandoms. Είναι μια σκηνή όπου χωράνε όλοι. Διαφορετικές φωνές, διαφορετικά στυλ, διαφορετικές ιστορίες.
Διαβάστε επίσης: Κέλλυ Βρανάκη: «Υπήρξαν άνθρωποι που δεν με πίστεψαν – Δεν με έχει βοηθήσει η προβολή στην προσωπική μου ζωή»
