Η Άλκηστις Πρωτοψάλτη βρέθηκε καλεσμένη στο «Στούντιο στις 3» του ΣΚΑΪ, σε μια συνέντευξη εκ βαθέων στη Νάνσυ Ζαμπέτογλου και τον Θανάση Αναγνωστόπουλο. Μεταξύ άλλων, η σπουδαία ερμηνεύτρια μοιράστηκε τη φιλοσοφία της πίσω από κάθε της καλλιτεχνική συνεργασία, ενώ αποκάλυψε και την πιο συγκινητική στιγμή της πορείας της, αυτή που τη φόρτισε περισσότερο συναισθηματικά επί σκηνής κατά τη διάρκεια μιας βράβευσης.
«Σίγουρα μέσα σε μια πορεία συναντάς ανθρώπους – συνεργάτες που χαίρεσαι, χωρίς να ταιριάζεις με όλους. Πάντα όμως στη ζωή μου ήθελα, με όσους συνεργάζομαι, να παίρνω την ψίχα τους. Να τους δίνω και να μου δίνουν το καλύτερο. Έτσι πορεύτηκα».
«Όταν ήρθα για πρώτη φορά στην Ελλάδα, άνοιξαν την κούκλα μου στο τελωνείο. Μια σκηνή βίαια. Το σύμπαν, όμως, συνωμοτεί. Μετά από 25 χρόνια, με προσκάλεσαν να τραγουδήσω στη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας που ήταν μια απίστευτη βραδιά. Και, μετά από τη βιβλιοθήκη, τρία τέσσερα χρόνια αργότερα, με φώναξαν στην Αίγυπτο για να μου δώσουν ένα βραβείο για την προσφορά μου στον πολιτισμό της Ελλάδος».
«Γι’ αυτό πιστεύω ότι το σύμπαν συνωμότησε να σβήσει όλο αυτό που είχε συμβεί. Ήταν μια συγκλονιστική βραδιά. Θυμάμαι ότι είχα ετοιμάσει τον λόγο μου στα αγγλικά, ήμουν τέλεια προετοιμασμένη, ανεβαίνω πάνω και μου δίνουν το βραβείο στην Αλεξάνδρεια».
Διαβάστε επίσης: Νίκος Πορτοκάλογλου – Άλκηστις Πρωτοψάλτη: Οι βουτιές στο ηλιοβασίλεμα
