Από τη σκηνή στο front row, ο Στέφανος Δημουλάς κινείται με την ίδια εξοικείωση ανάμεσα στον χορό, την υποκριτική και τη μόδα. Με αφορμή τις πρόσφατες εμφανίσεις του στη London Fashion Week, εξετάζουμε τη διεθνή πορεία του, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο το προσωπικό στιλ έχει γίνει μέρος της δημόσιας εικόνας του.
Χορευτής, χορογράφος, ηθοποιός και creative producer με έδρα το Λονδίνο, ανήκει σε μια γενιά καλλιτεχνών που δεν περιορίζονται σε μία μόνο ιδιότητα. Ο χορός παραμένει η βάση της δουλειάς του, όμως γύρω από αυτόν έχει δημιουργήσει ένα ευρύτερο δημιουργικό πεδίο που περιλαμβάνει τη σκηνή, την κάμερα, τα περιοδικά και το fashion circuit της βρετανικής πρωτεύουσας.
Οι εμφανίσεις του είναι προσεγμένες χωρίς να ακολουθούν μία επαναλαμβανόμενη συνταγή. Tailoring, ψηλόμεσα παντελόνια, cropped jackets, λευκά tank tops, δέρμα και αναφορές στα ’80s και τα ’90s διαμορφώνουν ένα στιλ που συνδέεται άμεσα με το σώμα και την κίνηση.
Από τον Βόλο στο Λονδίνο
Ο Στέφανος Δημουλάς γεννήθηκε στον Βόλο και ξεκίνησε μαθήματα χορού σε ηλικία τεσσάρων ετών. Πριν ακόμη ακολουθήσει επαγγελματικά τον χορό, είχε κάνει το πρώτο του βήμα στην υποκριτική. Σε ηλικία 11 ετών υποδύθηκε τον νεαρό Μάνο Χατζιδάκι στο ντοκιμαντέρ Μάνος Χατζιδάκις Είδωλο στον καθρέφτη.
Το 2012 μετακόμισε στη Γλασκώβη και σπούδασε με πλήρη υποτροφία στο Royal Conservatoire of Scotland, από όπου αποφοίτησε το 2015 με Bachelor στο Modern Ballet. Η εκπαίδευσή του βασίστηκε στο κλασικό και στο σύγχρονο λεξιλόγιο του χορού, δύο στοιχεία που συνέχισαν να συνυπάρχουν και στην επαγγελματική του πορεία.
Στη συνέχεια συνεργάστηκε με σημαντικούς πολιτιστικούς οργανισμούς και εμφανίστηκε σε σκηνές όπως η Royal Opera House, το Sadler’s Wells και η Welsh National Opera. Στη Royal Opera House συμμετείχε, μεταξύ άλλων, στη La Traviata, ενώ αργότερα επέστρεψε στη σκηνή της Royal Ballet and Opera για την Jenůfa.
Στη διαδρομή του συναντάμε ακόμη projects που συνδέονται με τη National Geographic, την Kate Moss και τη H&M, αλλά και παραγωγές όπερας, musical theatre και σύγχρονου χορού. Η μετάβαση από τη σκηνή στο front row δεν έγινε ξαφνικά. Ακολούθησε μια πορεία στην οποία η κίνηση, η εικόνα και το styling λειτουργούσαν εξαρχής σαν διαφορετικά μέρη της ίδιας αφήγησης.
Το Dancing with the Stars και η αναγνωρισιμότητα στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα έγινε περισσότερο γνωστός μέσα από τη συμμετοχή του στην κριτική επιτροπή του Dancing with the Stars. Η τηλεοπτική παρουσία του σύστησε στο ευρύτερο ελληνικό κοινό έναν καλλιτέχνη που είχε ήδη διαμορφώσει το μεγαλύτερο μέρος της επαγγελματικής του ταυτότητας στο εξωτερικό. Το πρόγραμμα αποτέλεσε ένα σημαντικό κεφάλαιο της πορείας του, χωρίς όμως να καθορίσει τη συνέχεια. Μετά την τηλεόραση επέστρεψε στις διεθνείς παραγωγές, ενώ άρχισε να επενδύει περισσότερο στην υποκριτική και στο creative production. Ο ίδιος περιγράφει σήμερα αυτή την πολυσύνθετη ταυτότητα μέσα από τη φράση «dancer who acts, actor who dances». Πρόκειται για έναν τρόπο να ενώσει τις διαφορετικές πλευρές της δουλειάς του χωρίς να παρουσιάζει τη μία σαν συμπλήρωμα της άλλης.
Η Culture Select και το Forbes 30 Under 30
Παράλληλα με την προσωπική του καριέρα, ο Στέφανος Δημουλάς ίδρυσε την Culture Select, έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό που υποστηρίζει ανθρώπους των παραστατικών τεχνών και δημιουργεί ευκαιρίες επαγγελματικής εξέλιξης. Μέσα από την Culture Select δημιούργησε και το Titan Prometheus, μια χορευτική παραγωγή βασισμένη στον μύθο του Προμηθέα. Το έργο έφερε στο προσκήνιο τη δική του χορογραφική γλώσσα, η οποία συνδέει τη γεωμετρία του μπαλέτου με τη ρευστότητα του contemporary dance και τη θεατρικότητα.
Το 2023 συμπεριλήφθηκε στη λίστα Forbes 30 Under 30 Europe, στην κατηγορία Art & Culture. Η επιλογή αφορούσε τόσο την καλλιτεχνική πορεία του όσο και τη δραστηριότητά του μέσα από την Culture Select.
Το εξώφυλλο του Attitude με τον πατέρα του
Μία από τις εικόνες που τον έκαναν γνωστό πέρα από τον χώρο του χορού ήρθε το 2019. Για το επετειακό Pride Issue του βρετανικού Attitude, φωτογραφήθηκε μαζί με τον πατέρα του, Νεοπτόλεμο Δημουλά. Στο εξώφυλλο, ο πατέρας του τον φιλά στο μέτωπο. Η φωτογραφία μετέφερε ένα σαφές μήνυμα οικογενειακής αποδοχής και ΛΟΑΤΚΙ+ ορατότητας μέσα από μια απλή χειρονομία τρυφερότητας.
Το Pride Issue κυκλοφόρησε με 25 διαφορετικά εξώφυλλα για τα 25 χρόνια του περιοδικού, ενώ ο Δημουλάς έγινε ο πρώτος Έλληνας που εμφανίστηκε σε εξώφυλλο του Attitude. Η συγκεκριμένη φωτογράφιση είχε ιδιαίτερη σημασία και για τη μετέπειτα δημόσια εικόνα του. Από τη σκηνή στο front row, άρχισε να γίνεται αντιληπτός όχι μόνο σαν χορευτής, αλλά σαν μια προσωπικότητα που μπορούσε να συνδέσει την εικόνα με το προσωπικό βίωμα και μια ξεκάθαρη κοινωνική θέση.
Από τη σκηνή στο front row του Λονδίνου
Η London Fashion Week βρίσκεται σε εξέλιξη και ο Στέφανος Δημουλάς κινείται ξανά ανάμεσα στα shows και στα fashion events της πόλης. Σε πρόσφατη εμφάνισή του στο The Ned London επέλεξε ένα σχεδόν total white σύνολο, με λευκό πουκάμισο, λευκό denim παντελόνι και καρό γραβάτα φορεμένη χαλαρά.
Το look πήρε δύο αναγνωρίσιμα στοιχεία του office dressing, το λευκό πουκάμισο και τη γραβάτα και τα μετέφερε σε ένα πιο σύγχρονο πλαίσιο. Τα σηκωμένα μανίκια, η ανοιχτή λαιμόκοψη και η χαλαρή γραβάτα αφαίρεσαν την αυστηρότητα, ενώ η ουδέτερη χρωματική βάση άφησε το χαρακτηριστικό καρό να γίνει το κεντρικό στοιχείο.
Από τη σκηνή στο front row, η παρουσία του στη μόδα δεν περιορίζεται σε μία πρόσκληση ή σε ένα μεμονωμένο event. Τα τελευταία χρόνια έχει βρεθεί σε shows και previews των Jimmy Choo, Prada Mode, Maison Sérica και R.M.Williams, καθώς και σε παρουσιάσεις στο πλαίσιο της London Fashion Week. Οι συγκεκριμένες παρουσίες δεν πρέπει να παρουσιάζονται όλες σαν επίσημες συνεργασίες με τους οίκους. Δείχνουν, όμως, ότι ο ίδιος έχει αποκτήσει μια σταθερή θέση μέσα στο λονδρέζικο fashion περιβάλλον και ότι η εικόνα του διαθέτει πλέον ενδιαφέρον πέρα από τον χώρο των παραστατικών τεχνών.
Η συνεργασία με την Olne Clothing
Λίγο πριν κυριαρχήσουν στα social media οι εικόνες από τα shows της London Fashion Week, ο Στέφανος Δημουλάς παρουσίασε τη συνεργασία του με την Olne Clothing. Η φωτογράφιση έγινε σε ένα βραχώδες παραθαλάσσιο τοπίο, με τον ίδιο να φορά ένα off-white σακάκι με διακριτική υφή και φαρδύ παντελόνι σε γκρι-καφέ απόχρωση. Χωρίς παπούτσια και χωρίς επιπλέον αξεσουάρ, το look απομακρύνθηκε από την αυστηρή λογική του κοστουμιού και απέκτησε μια πιο ελεύθερη σχέση με το σώμα και το φυσικό περιβάλλον.
Η επιλογή του τοπίου δεν λειτούργησε απλώς σαν ένα όμορφο φόντο. Η τραχιά επιφάνεια των βράχων, οι ουδέτερες αποχρώσεις των ρούχων και η κίνηση της θάλασσας δημιούργησαν έναν διάλογο ανάμεσα στο tailoring και στη φύση.
Η συνεργασία με την Olne Clothing παρουσιάζει μια πιο σαφή σύνδεση με τη μόδα από μια παρουσία σε κάποιο event. Ο ίδιος δεν φορά απλώς ένα σύνολο, αλλά συμμετέχει στην παρουσίαση της συλλογής μέσα από τη δική του εικόνα.
Τα περιοδικά εξώφυλλα
Τον Σεπτέμβριο του 2024 φωτογραφήθηκε για το εξώφυλλο του Blur Magazine. Το ασπρόμαυρο πορτρέτο έφερε στο επίκεντρο το σώμα του χορευτή, χωρίς το styling να λειτουργεί ανταγωνιστικά απέναντι στην κίνηση.
Τον Μάιο του 2025 ακολούθησε το εξώφυλλο του L’Homme Mexico, με τίτλο «A Dance With Light». Η φωτογράφιση βασίστηκε στις έντονες πόζες, στη γεωμετρία του σώματος και στη σχέση ανάμεσα στον χορό και στο fashion image. Σε αυτές τις εικόνες γίνεται πιο ξεκάθαρο τι σημαίνει για τον Δημουλά η διαδρομή από τη σκηνή στο front row. Το σώμα δεν χρησιμοποιείται απλώς για να παρουσιάσει τα ρούχα. Η κίνηση, ακόμη και όταν έχει παγώσει για τις ανάγκες μιας φωτογραφίας, παραμένει βασικό μέρος της αφήγησης.
Το προσωπικό του στιλ
Το προσωπικό στιλ του Στέφανου Δημουλά κινείται ανάμεσα στο σύγχρονο tailoring, στο London street style και σε επιλεγμένες αναφορές από προηγούμενες δεκαετίες. Τα ψηλόμεσα παντελόνια αποτελούν ένα από τα πιο σταθερά στοιχεία των εμφανίσεών του. Συχνά επιλέγει φαρδιές ή ελαφρώς cropped γραμμές, τις οποίες συνδυάζει με εφαρμοστά tops, κοντύτερα jackets ή πουκάμισα.
Οι αναλογίες παίζουν καθοριστικό ρόλο στο στιλ του. Ένα cropped λευκό jacket φοριέται με έντονο μπλε παντελόνι, ενώ ένα απλό tank top λειτουργεί σαν βάση για ένα χαλαρό σακάκι. Ακόμη και στις πιο επίσημες εμφανίσεις του αποφεύγει την απολύτως προβλέψιμη εκδοχή του ανδρικού κοστουμιού. Βελούδινα σακάκια, tonal off-white looks, δερμάτινα jackets και μαύρες μπότες επανέρχονται συχνά στις επιλογές του. Παράλληλα, χρησιμοποιεί το χρώμα με συγκεκριμένο τρόπο, επιλέγοντας cobalt blue, μπορντό, μουσταρδί και διαφορετικούς τόνους του καφέ.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το layering. Ένα δερμάτινο jacket μπορεί να φορεθεί πάνω από hoodie, πουκάμισο και γραβάτα, ενώ μια μακριά denim βερμούδα συνδυάζεται με μαύρο blazer και μποτάκια. Το αποτέλεσμα παραμένει συνδεδεμένο με το menswear, χωρίς να ακολουθεί τους πιο αυστηρούς και προβλέψιμους κανόνες του. Το Λονδίνο έχει επηρεάσει εμφανώς τις επιλογές του. Το βρετανικό tailoring συναντά τη street κουλτούρα, τη μουσική και μια πιο ελεύθερη αντιμετώπιση του ανδρικού ντυσίματος. Από τη σκηνή στο front row, ο Δημουλάς χρησιμοποιεί τα ρούχα για να παρουσιάσει διαφορετικές πλευρές της ίδιας ταυτότητας.
Το ρούχο σαν μέρος της κίνησης
Η εκπαίδευση ενός χορευτή βασίζεται στη γραμμή, στην ισορροπία και στην ακρίβεια. Τα ίδια στοιχεία επανέρχονται και στον τρόπο με τον οποίο ο Στέφανος Δημουλάς προσεγγίζει το ντύσιμο.Η εικόνα του δεν στηρίζεται αποκλειστικά σε εμφανή logos ή σε κομμάτια που επιδιώκουν να γίνουν viral. Μεγαλύτερη σημασία έχουν η σιλουέτα, οι υφές, οι αναλογίες και ο τρόπος με τον οποίο το ρούχο αλλάζει τη στάση του σώματος.
Ο χορευτής, ο ηθοποιός και ο creative producer δεν λειτουργούν σαν τρεις διαφορετικές εκδοχές του ίδιου ανθρώπου. Συνυπάρχουν μέσα σε μια ενιαία δημόσια εικόνα, στην οποία η μόδα έχει ουσιαστικό ρόλο.
Από τη σκηνή στο front row, ο Στέφανος Δημουλάς δεν αλλάζει ταυτότητα. Αλλάζει απλώς τον χώρο μέσα στον οποίο συνεχίζει την παράσταση.
Διαβάστε επίσης : Κωνστάντζα Σμπώκου: Από τα Ανώγεια στην UNESCO – Η ιστορία μιας σύγχρονης Ελληνίδας
