Ο Jack Schlossberg δεν κέρδισε την πρώτη του εκλογική μάχη. Στις 23 Ιουνίου, ο 33χρονος μοναδικός εγγονός του John F. Kennedy και της Jackie Kennedy Onassis έχασε την προκριματική των Δημοκρατικών για τη 12η Περιφέρεια της Νέας Υόρκης. Αυτό, όμως, δεν κάνει λιγότερο ενδιαφέρουσα την εικόνα της καμπάνιας του. Αντίθετα, μας επιτρέπει να τη δούμε έξω από το εκλογικό αποτέλεσμα και να παρατηρήσουμε κάτι που αφορά περισσότερο τη μόδα. Πώς ντύνεται σήμερα ένας άνδρας που κινείται στον δημόσιο και πολιτικό χώρο, όταν η εικόνα του περιλαμβάνει τα πάντα, από μια επίσημη εμφάνιση μέχρι την πιο καθημερινή στιγμή;
Στην περίπτωση του Jack Schlossberg, στυλ, μνήμη και πολιτική συναντιούνται σε ολόκληρη την εικόνα του. Μας ενδιαφέρει το πώς ντυνόταν πριν γίνει υποψήφιος, το πώς προσάρμοσε αυτό το προσωπικό στυλ στην περίοδο της καμπάνιας και, κυρίως, η συνέχεια ανάμεσα στο επίσημο και το καθημερινό. Από το κοστούμι και το Oxford shirt μέχρι το T-shirt και το αθλητικό ντύσιμο, δεν βλέπουμε δύο διαφορετικές γκαρνταρόμπες, μία προσωπική και μία πολιτική. Βλέπουμε διαφορετικές εντάσεις του ίδιου προσωπικού κώδικα.
Δεν χρειάστηκε να ντυθεί «πολιτικός»
Ο Schlossberg διαθέτει ήδη ένα αρκετά σαφές προσωπικό λεξιλόγιο. Oxford shirts, chinos και καθαρά παντελόνια, πλεκτά, navy και σκούρο tailoring, t-shirts και μια αθλητικότητα που δεν εξαφανίζεται όταν περνά στο κοστούμι. Δεν βλέπουμε τον 33χρονο άνδρα των social media να εξαφανίζεται ξαφνικά πίσω από ένα αυστηρό campaign uniform. Το formal και το casual ανήκουν στην ίδια γκαρνταρόμπα.
Αυτό έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην εποχή των social media. Ο ίδιος άνθρωπος που μπορεί να εμφανιστεί στο Instagram αστείος, παράξενος ή αυτοσαρκαστικός, λίγο αργότερα μπορεί να φορέσει σακάκι και πουκάμισο χωρίς να μοιάζει ότι μπήκε σε άλλον ρόλο. Η αμερικανική Vogue είχε ήδη καταγράψει αυτή τη διπλή εικόνα, τον απόγονο μιας ιστορικής πολιτικής οικογένειας και συγχρόνως τον αυτοσαρκαστικό Jack των social media, που έχει περιγράψει τον εαυτό του ως “silly goose”. Μια έκφραση που στα αγγλικά δεν σημαίνει απλώς «χαζούλης», αλλά κάποιον που απολαμβάνει να γίνεται επίτηδες goofy, παράξενος και αστείος. Το Interview Magazine πήγε ακόμη πιο μακριά και θυμήθηκε τα shirtless trap videos, την καρύδα που έσκιζε με τα χέρια και τον Lord Byron πάνω σε skateboard, πριν τον φωτογραφίσει με ένα απολύτως κλασικό navy suit. Αυτή ακριβώς η αντίθεση έχει ενδιαφέρον. Ο Jackuno δεν εξαφανίζεται όταν εμφανίζεται ο Schlossberg με κοστούμι. Είναι ο ίδιος άνθρωπος με διαφορετικό dress code.
Η γιαγιά που δεν πρόλαβε να του μάθει να ντύνεται
Η Jackie Kennedy Onassis πέθανε τον Μάιο του 1994. Ο Jack ήταν μόλις δεκαέξι μηνών. Θα ήταν εύκολο και λάθος, να γράψουμε ότι η Jackie τού «έμαθε» να ντύνεται.
Η αισθητική, όμως, μπορεί να μεταδίδεται μέσα σε μια οικογένεια χωρίς κανένα μάθημα. Για τους περισσότερους από εμάς η Jackie είναι εικόνες, τα pillbox hats, τα γάντια, τα Capri pants, τα μεγάλα γυαλιά, τα looks του Λευκού Οίκου, η Νέα Υόρκη των επόμενων χρόνων. Για τον Jack αυτές οι εικόνες δεν ανήκαν απλώς στην ιστορία της μόδας. Ανήκαν στην οικογένειά του. Μεταφορικά, αν όχι κυριολεκτικά, ήταν η φωτογραφία πάνω από το τζάκι.
Ο Jack μεγάλωσε από την άλλη πλευρά της φωτογραφίας. Και γύρω του βρισκόταν ένα ολόκληρο αμερικανικό οπτικό λεξιλόγιο. Ο JFK με navy suits και χαλαρό weekend dressing, ο John F. Kennedy Jr. με Oxford shirts, chinos, jeans και baseball caps, η Jackie με εκείνη τη σπάνια ικανότητα να παραμένει αναγνωρίσιμη είτε φορούσε couture είτε ένα απλό παντελόνι και t-shirt. Αυτό ίσως είναι το πραγματικό σημείο όπου στυλ, μνήμη και πολιτική περνούν από τη μία γενιά στην επόμενη, όχι σαν αντιγραφή, αλλά σαν εξοικείωση με μια εικόνα μέχρι αυτή να γίνει σχεδόν ένστικτο.
Η σωστή καμπάνια αρχίζει από την ντουλάπα
Εδώ βρίσκεται για εμάς το πραγματικό styling lesson. Ένας άνθρωπος που πρόκειται να βρίσκεται καθημερινά μπροστά σε κάμερες δεν χρειάζεται απλώς δύο ή τρία σωστά κοστούμια για τις μεγάλες εμφανίσεις. Χρειάζεται σωστή ντουλάπα.
Έχοντας δουλέψει όλα αυτά τα χρόνια με δημόσια πρόσωπα, ξέρουμε ότι η ουσιαστική δουλειά δεν γίνεται μόνο την ημέρα μιας φωτογράφισης ή πριν από μια τηλεοπτική εμφάνιση. Το ζητούμενο είναι πολύ πιο απλό και πολύ πιο δύσκολο. Ο άνθρωπος πρέπει να μπορεί να ξυπνήσει το πρωί, να ανοίξει μόνος του την ντουλάπα και σχεδόν οτιδήποτε επιλέξει να λειτουργεί. Αν το προσωπικό του στυλ δεν λειτουργεί, δεν αρκεί να διορθώσεις το look της ημέρας. Πρέπει να ξαναδείς την ντουλάπα.
Να φύγουν τα σακάκια με λάθος εφαρμογή, τα παντελόνια που δεν κολακεύουν, τα πουκάμισα που δεν συνδυάζονται, τα δύσκολα χρώματα, τα παπούτσια που οδηγούν ένα σύνολο αλλού. Και στη θέση τους να δημιουργηθεί ένα σύστημα κομματιών που επικοινωνούν μεταξύ τους. Πέντε παντελόνια δεν πρέπει να σημαίνουν πέντε προκαθορισμένα looks. Πρέπει να μπορούν να φορεθούν με τα περισσότερα από τα σακάκια, τα πουκάμισα και τα πανωφόρια της ίδιας ντουλάπας. Δεν σχεδιάζεις απλώς εμφανίσεις. Σχεδιάζεις μια γκαρνταρόμπα μέσα στην οποία το λάθος γίνεται δύσκολο. Η ίδια αρχή αφορά φυσικά και τις γυναίκες στη δημόσια ζωή, αν και εκεί οι μεταβλητές είναι πολύ περισσότερες και αξίζουν ένα ξεχωριστό άρθρο.
Το campaign style δεν είναι στολή
Αυτό κάνει την περίπτωση του Schlossberg ενδιαφέρουσα. Όχι επειδή κάθε άνδρας που κατεβαίνει σε εκλογές πρέπει ξαφνικά να αγοράσει navy blazer, Oxford shirts και chinos. Αυτό θα ήταν απλώς μια καινούργια πολιτική στολή. Το μάθημα βρίσκεται αλλού.
Αν κάποιος έχει ήδη ισχυρό προσωπικό στυλ, το εξελίσσεις. Αν δεν το έχει, το χτίζεις από την αρχή, όχι μόνο για την τηλεόραση, αλλά για την καθημερινότητά του. Το ρούχο πρέπει να ταιριάξει στον άνθρωπο, στην ηλικία, στο σώμα και στον τρόπο ζωής του, μέχρι η καινούργια γκαρνταρόμπα να πάψει να του φαίνεται καινούργια.
Γιατί ο stylist δεν θα βρίσκεται μαζί του στις επτά το πρωί. Ούτε όταν θα χρειαστεί ξαφνικά να πάει σε μια συνάντηση, να περπατήσει στον δρόμο, να ταξιδέψει ή να βρεθεί μπροστά σε ένα κινητό που ήδη γράφει. Και σήμερα αυτό έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία. Μια δημόσια εμφάνιση δεν χρειάζεται πια τηλεοπτικό συνεργείο για να αποκτήσει κοινό. Μπορεί μέσα σε λίγα λεπτά να γίνει reel, screenshot ή meme. Ο ίδιος ο Schlossberg είχε παρατηρήσει ήδη από το 2024 πόσο κεντρικά έχουν γίνει τα social media στις σύγχρονες πολιτικές καμπάνιες. Η επιτυχία του styling, επομένως, έρχεται κάποια στιγμή που ο άνθρωπος σταματά να «φοράει το styling» και αρχίζει απλώς να ντύνεται έτσι.
Ο Jack Schlossberg έχασε την πρώτη του εκλογική αναμέτρηση. Το αποτέλεσμα της κάλπης και η εικόνα μιας καμπάνιας είναι δύο διαφορετικές συζητήσεις. Η δεύτερη, όμως, αφήνει ένα ενδιαφέρον fashion case study για την εποχή μας. Γιατί ίσως το σημείο όπου στυλ, μνήμη και πολιτική συναντιούνται πραγματικά δεν είναι το κοστούμι μιας μεγάλης ομιλίας. Είναι ένα πολύ πιο καθημερινό τεστ, να ανοίξει κάποιος μόνος του την ντουλάπα το πρωί, όταν ο stylist δεν είναι εκεί, και να μπορεί να ντυθεί χωρίς να προδώσει την εικόνα του.
Διαβάστε επίσης : Λόρδος Βύρων: Ποίηση, στιλ και η ιστορία του Byronic collar
