Χρήστος Πολίτης, ένα όνομα, μία ιστορία. Ένας ηθοποιός, που μας συντρόφευε για 14 ολόκληρα χρόνια, μέσα από τη θρυλική σειρά, «Η Λάμψη». Ο Γιάγκος Δράκος, ο οποίος, με την εξουσία, την αποφασιστικότητα και τη δύναμη του, κατάφερνε πάντα να πετύχει αυτό που ήθελε. Εγώ ως παιδί, από τα τέλη του 2000-2001, ξεκίνησα εντελώς τυχαία, να βλέπω την σειρά, η οποία αργότερα, έγινε η αγαπημένη μου συνήθεια. ‘Ετσι από την παιδική μου ηλικία, ο Γιάγκος Δράκος και κατ΄ επέκταση ο Χρήστος Πολίτης έγινε κάτι σαν δικός μου άνθρωπος…
Χαρακτηριστικά θυμάμαι, το 2001, που περίμενα στην οθόνη με αγωνία, να τελειώσει το «Θησαυροφυλάκιο» του Ανδρέα Μικρούτσικου, για να παρακολουθήσω τη «Λάμψη». Εκείνη την ώρα, ειλικρινά, δεν με ένοιαζαν ούτε τα μαθήματα, ούτε να βγω έξω με φίλους. Η σειρά αυτή, με έκανε φανατικό τηλεθεατή της, η οποία με συντρόφευσε μέχρι και το τελευταίο επεισόδιο.

Και ήρθε η στιγμή που συνάντησα το είδωλο των παιδικών μου χρόνων, ως ρεπόρτερ πλέον
Ο Χρήστος Πολίτης ήταν ένας άνθρωπος, ο οποίος έδινε πολύ σπάνια συνεντεύξεις, είτε τηλεοπτικές, είτε έντυπες. Πολύ λίγοι άνθρωποι ήξεραν την καθημερινότητά του. Ο ίδιος, επέλεξε τη μοναχική ζωή.
Τον Σεπτέμβριο του 2022, ήταν η στιγμή που συνάντησα το «είδωλο» των παιδικών μου χρόνων, ως δημοσιογράφος πλέον. Εργαζόμουν ως ρεπόρτερ στο «Πρωινό Μας», με τη Φαίη Σκορδά και είχα την χαρά να βρεθώ στην επίσημη προβολή της ταινίας «Broadway» του Χρήστου Μασσαλά (όπου εκεί συμμετείχε ο Χρήστος Πολίτης).
Όταν τον είδα μπροστά μου, ξύπνησαν μέσα μου αναμνήσεις από τον ρόλο του, στη «Λάμψη». Δεν φαναταζόμουν ποτέ ότι θα δω αυτή την προσωπικότητα από κοντά. Όταν λοιπόν, οι δημοσιογράφοι του έθεταν ερωτήσεις, εγώ δίπλα του δεν μπορούσα να μιλήσω. Ακόμα και οι ερωτήσεις που ήθελα να θέσω, φάνταζαν λίγες μπροστά στον θαυμασμό που ένιωθα.

Όταν ολοκληρώθηκαν οι δηλώσεις, εγώ βρήκα την ευκαιρία να του μιλήσω (με ό, τι θάρρος είχα), γιατί έλεγα μέσα μου, ότι «ίσως δεν θα τον ξαναδώ». Τον πλησίασα και με τρεμάμενη φωνή, του ζήτησα μια φωτογραφία μαζί του. Δέχτηκε με πολλή χαρά και η ευγένιά του, μου αφαίρεσε οποιοδήποτε τρακ.
Όσοι παρακολούθησαν φανατικά τη «Λάμψη», ίσως καταλαβαίνουν το πλατύ μου χαμόγελο, δίπλα στον Χρήστο Πολίτη, ή αν θέλετε τον Γιάγκο Δράκο… Καλό του ταξίδι!

Διαβάστε επίσης: Έφη Πίκουλα για Χρήστο Πολίτη: «Ήταν μεγάλο σχολείο για εμάς. Τον ευχαριστώ γι’ αυτά που έμαθα δίπλα του»