Είδαμε την παράσταση Νικ δε Ντικ και αυτή είναι η κριτική μας

Ο Ιωάννης Αθανασόπουλος, μεταμορφώνεται στη σκηνή σε μια εντυπωσιακή γυναίκα και μας σοκάρει με την ερμηνεία του.

13:36, 26 Οκτωβρίου 26

Είδαμε την παράσταση Νικ δε Ντικ και αυτή είναι η κριτική μας

Επιλέξτε το OK! ως προτεινόμενη πηγή στο Google

Ήταν ένα όμορφο Κυριακάτικο βράδυ το χθεσινό αφού έκλεισε με μια θεατρική παράσταση που άγγιξε βαθιά την ψυχή μας. Είδαμε την παράσταση «Νικ δε Ντικ» με τον Ιωάννη Αθανασόπουλο και ποτέ ένας μονόλογος δεν ήταν τόσο συγκλονιστικός.

Στο θέατρο Μικρό Γκλόρια κάθε Σάββατο και Κυριακή, ο Ιωάννης Αθανασόπουλος μεταμορφώνεται μπροστά στα μάτια μας από Νίκος σε Νίκη με έναν μαγικό τρόπο που άλλοτε μας έκανε να γελάσουμε και άλλοτε να συγκινηθούμε βαθιά. Ο Νίκος είχε την ατυχία να γεννηθεί και σε λάθος σώμα αλλά και σε λάθος τόπο. Καταπιέστηκε βαθιά κρύβοντας την ομοφιλοφιλία του και πως άλλωστε να κάνει διαφορετικά στα Σφακιά της δεκαετίας του ΄80. Καταπιέστηκε και κακοποιήθηκε γιατί απλά ήταν ένας άντρας που του άρεσαν οι άντρες.

Ο Ιωάννης Αθανασόπουλος, μεταμορφώνεται στη σκηνή σε μια εντυπωσιακή γυναίκα και μας σοκάρει με την ερμηνεία του. Μας διηγείται με απόλυτη ειλικρίνια τη ζωή του και τους κρυφούς πόθους του Νίκου. Σε μας τα λέει όλα. Χωρίς ντροπή. Αλλά με συναίσθημα. Μας λέει την αλήθεια του. Την αλήθεια που έκρυβε χρόνια ακόμα και από τον ίδιο του τον εαυτό. Μας λέει για τα φουστάνια της μητέρας του που του άρεσε να φοράει αλλά και τα εσώρουχα της γυναίκας του, όταν τον πάντρεψαν με το ζόρι όταν ήταν μόνο 20 χρονών. Η ζωή του ενδιαφέρουσα και ο τρόπος που μας την περιγράφει ο Ιωάννης, συγκλονιστικός.

Θα μπορούσαμε χωρίς υπερβολή να τη χαρακτηρίσουμε ως την παράσταση διαμάντι της φετινής θεατρικής σεζόν.

Το σίγουρο είναι ότι περάσαμε καλά και φύγαμε γεμάτοι έντονα συναισθήματα. Γιατί η παράσταση δεν ήταν μόνο για την καταπίεση και τη βία που δέχονταν ή δέχονται οι ομοφιλόφιλοι, αλλά και για την καταπίεση και τη βία που δέχονταν ή δέχονται οι γυναίκες και γενικά όλοι οι άνθρωποι. Γιατί όπως λέει και ο Νίκος/ Νίκη στην παράσταση, η βία φέρνει βία! Θα πρέπει να δώσουμε τα εύσημα για το υπέροχο, αληθινό, σκληρό, πικάντικο, τρυφερό κείμενο στον Σταυριανό Κιναλόπουλο. Το δυνατό του κείμενο βασίζεται πάνω σε αληθινές μαρτυρίες, τρανς γυναικών. Eξαιρετική και η σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Πασσά.

View this post on Instagram

Η υπόθεση

Τα Σφακιά της δεκαετίας του ‘80 δε χωρούν τον διαφορετικό του σεξουαλικό προσανατολισμό. Τον κρύβει και κρύβεται. Μόνο στο κλειδωμένο δωμάτιό του είναι ο εαυτός του. Όταν φοράει τα φορέματα της μάνας του… Παρόλο που κρύβεται, γίνεται «μάρτυρας» πολλών μορφών κακοποίησης, στην οικογένεια, στον κοινωνικό περίγυρο, στο σχολείο, στο ναυτικό. Μόνη του παρηγοριά οι ταινίες και τα τραγούδια της Μελίνας, της Αλίκης, η φωνή της Σωτηρίας, της Άννας…

Ως γνήσιο κρητικό κοπέλι τον παντρεύουν 20 χρονών με προξενιό, με μία γυναίκα άβουλη, αθόρυβη και σχεδόν αμίλητη, σαν τη μάνα του. Η μάνα του μιλάει μόνο με γρίφους… και τα λέει όλα. Σύντομα ο Νίκος γίνεται πατέρας, αποκτά ένα γιο, αλλά κάποια στιγμή δεν μπορεί να «αναπνεύσει» στην κλειστή κοινωνία της Κρήτης. Φεύγει με ένα πρόσχημα για την Αθήνα και δεν επιστρέφει πίσω ποτέ… Επινοεί μάλιστα τον θάνατό του και αρχίζει να ζει τη ζωή που ήταν προορισμένος να ζήσει… Σταδιακά ο «προσοντούχος» Νίκος- από εκεί και το προσωνύμιο Νικ δε Ντικ – μεταμορφώνεται σε Νίκη και βιώνει μια περιπετειώδη ζωή στα άκρα. Με πάθος, ένταση, ταξίδια και πληρωμένο έρωτα…

Συνεχίζει όμως να φέρει στην ψυχή και στο σώμα πληγές.

Θα καταφέρει στο τέλος η Νίκη να λυτρωθεί από τα «φαντάσματα» του παρελθόντος που συνεχώς επιστρέφουν ή η κρυφή της δίψα για εκδίκηση θα μετατρέψει τη ζωή της στο αντίθετο του ονόματός της, σε μια ήττα;

Το πάρτι συναντά το θρίλερ και ο Νίκος τη Νίκη, σ’ ένα ξεχωριστό ταξίδι με δεκάδες εικόνες, συναισθήματα και μεταφορές στο χώρο και το χρόνο, υπό την διακριτική, αλλά εξίσου ισχυρή παρουσία της μητέρας.