Κάθε εβδομάδα ο Ψυχοθεραπευτής/Σεξολόγος Dr. Γιώργος Λάγιος απαντά στις ερωτήσεις των αναγνωστών στο περιοδικό ΟΚ!.
Η ερώτηση της Θάλειας
«Είμαι παντρεμένη εδώ και έξι χρόνια. Με τον άντρα μου προσπαθούμε εδώ και καιρό να αποκτήσουμε παιδί με εξωσωματική, αλλά ύστερα από δύο αποτυχημένες προσπάθειες έχουμε κουραστεί ψυχολογικά και οι δύο. Tον τελευταίο καιρό έχουμε απομακρυνθεί ερωτικά, νιώθω ότι δεν με ποθεί πια. Προσπάθησα να του ανοίξω συζήτηση αλλά αντέδρασε έντονα. Τι άλλο μπορώ να κάνω;»
Η απάντηση του ειδικού
Αγαπητή Θάλεια, η εμπειρία που περιγράφεις είναι πολύ συχνή σε ζευγάρια που βρίσκονται σε διαδικασία εξωσωματικής ή γενικότερα υποβοηθούμενης αναπαραγωγής. Το σώμα και η ψυχολογία καταπονούνται και η σεξουαλική επαφή συχνά μετατρέπεται από αυθόρμητη στιγμή σύνδεσης σε «υποχρέωση με στόχο». Σε αυτό το πλαίσιο, δεν είναι περίεργο που νιώθεις ότι έχει χαθεί ο ερωτισμός και ότι εκείνος αποσύρεται.
Πολλές φορές η σεξουαλικότητα ενός άντρα πληγώνεται όταν αισθάνεται πως βρίσκεται υπό αξιολόγηση ή «χρησιμοποίηση» για έναν στόχο. Δεν θα ξεχάσω μια θεραπευόμενή μου η οποία κάθε φορά που βρισκόταν στην ημέρα της ωορρηξίας σχεδόν ορμούσε πάνω στον άντρα της και του έλεγε: «Σήμερα είναι η μέρα που θα κάνουμε σεξ συνέχεια. Είναι η μέρα που πρέπει να το κάνουμε όσο περισσότερο μπορείς».
Το πρώτο σημαντικό βήμα είναι να επαναπροσδιοριστεί ο τρόπος που μιλάτε για το σεξ. Αν το σεξ έχει συνδεθεί αποκλειστικά με την τεκνοποίηση, χρειάζεται συνειδητή προσπάθεια να «επιστρέψει» ως δραστηριότητα απόλαυσης, παιχνιδιού και οικειότητας.
Ρωτήστε τον ειδικό: «Ο αρραβωνιαστικός μου έχει ιδιαίτερα στενή σχέση με τη μητέρα του»
Αυτό σημαίνει μικρές πρακτικές, όπως επαφή χωρίς στόχο (sensate focus), παιχνίδι χωρίς διείσδυση ή ακόμα και διαλείμματα από το σεξ ώστε να αποσυνδεθεί από το άγχος της επίδοσης. Αν αφήσετε το «baby making sex» να γίνει ένα με την ερωτική σας ζωή, τότε δυστυχώς φοβάμαι ότι δεν θα επανέλθει η αρχική αυθόρμητη, ενστικτώδης επαφή.
Το δεύτερο κομμάτι αφορά την επικοινωνία. Η έντονη αντίδραση του συζύγου σου δεν σημαίνει αδιαφορία – συχνά είναι μια άμυνα απέναντι σε κάτι που τον τρομάζει, τον πληγώνει ή τον κάνει να νιώθει ανεπαρκής. Μερικές φορές ένας τρίτος ουδέτερος χώρος, όπως ένα θεραπευτικό πλαίσιο, διευκολύνει τη συζήτηση χωρίς επίθεση και άμυνα.
Τέλος, είναι σημαντικό να επιτρέψετε στον εαυτό σας να πενθήσει: την απογοήτευση, την κόπωση, τις αποτυχημένες προσπάθειες. Όταν το ζευγάρι αναγνωρίσει αυτό το συναισθηματικό βάρος, η οικει- ότητα ξαναχτίζεται, όχι από την «επίδοση», αλλά από την αυθεντική συντροφικότητα. Συχνά από εκεί επιστρέφει και ο ερωτισμός. Στην ψυχοσεξουαλική θεώρηση, η απομάκρυνση του άντρα μπορεί να ερμηνευτεί ως μηχανισμός άμυνας κατά της ναρκισσιστικής πληγής, όταν αισθάνεται ότι η σεξουαλικότητά του αξιολογείται εργαλειακά. Η γυναικεία πλευρά, αντίστοιχα, βιώνει σωματοποίηση αγωνίας και συνδέει τη σεξουαλική απόσταση με απώλεια επιθυμίας ή «έλλειψη αγάπης».
Η θεραπευτική δουλειά εδώ στοχεύει στην αποσυμφόρηση του «σεξ για επίτευξη» και στην ανάδυση της οικειότητας ως ρυθμιστικού συστήματος ανάμεσα σε δύο νευρικά συστήματα που έχουν κουραστεί. Θάλεια, μην προσπαθείς να λύσεις την ένταση με επιχειρήματα, αλλά να τη ρυθμίσεις με ασφάλεια, επιβράδυνση και τρυφερότητα. Ζήτησε μια από κοινού θεραπευτική συνεδρία. Πολλές φορές το σώμα ξαναμιλά εκεί που τα λόγια μπερδεύονται. Θα αφήσω μια ερώτηση εδώ να την επεξεργαστείς. Είναι πιο σημαντικό να κάνεις παιδί ή να έχεις μια υγιή συντροφική σχέση με αυτό τον άνθρωπο;
Πρώτη δημοσίευση στο τεύχος 1053 του περιοδικού ΟΚ!
Διαβάστε επίσης: Ρωτήστε τον ειδικό: «Μπορούμε να επαναφέρουμε το ερωτικό στοιχείο στη σχέση;»
