Τον Αλέκο Συσσοβίτη φιλοξένησαν το απόγευμα της Τρίτης 17 Μαρτίου στην εκπομπή «Στούντιο 4» ο Θανάσης Αναγνωστόπουλος και η Νάνσυ Ζαμπέτογλου.
Ο γνωστός ηθοποιός, με αφορμή τη συμμετοχή του στη σειρά «Από ήλιο σε ήλιο», μίλησε ανοιχτά για τις εμπειρίες που τον σημάδεψαν από μικρή ηλικία, τονίζοντας τη σημασία της αισιοδοξίας και της εκτίμησης της παρούσας στιγμής. «Έπρεπε να φροντίζω τη ψυχή μου με όσα συνέβαιναν σπίτι – Πήρα ένα μάθημα από πολύ μικρή ηλικία»
Αναφερόμενος στα παιδικά του χρόνια και στις δυσκολίες που αντιμετώπισε, εξομολογήθηκε:
«Έπρεπε να έχω μία θετική σκέψη. 12 χρονών με πήρε ο πατέρας μου στην οικοδομή. Πώς ένα παιδί μπορεί το καλοκαίρι να πηγαίνει να δουλεύει στην οικοδομή, να χαλάει το σώμα του, τα χέρια του αν δεν έχει μία θετική σκέψη; Αντέχω, μπορώ. Άρα, για να πεις ότι μπορώ, εκτιμάς ότι είμαι καλά και υγιής.
Όταν έμπαινα στα νοσοκομεία και έβλεπα 8 χρονών παιδιά να είναι καθηλωμένα με καρκίνο και να ’ναι αμίλητα και να κοιτάνε το τίποτα, πώς είναι δυνατόν να μην εκτιμήσω εγώ ότι περπατάω στον δρόμο και είμαι τυχερός που υπάρχω;».
Στη συνέχεια, εξήγησε γιατί από τόσο μικρή ηλικία ήρθε αντιμέτωπος με σκληρές εικόνες, επισημαίνοντας:
«Γιατί συνέβαιναν πράγματα, οπότε έπρεπε να μπω. Όχι για μένα, για άλλους ανθρώπους, για συμπαράσταση. Όταν έβλεπα τον πόνο των ανθρώπων από πολύ μικρή ηλικία και τον ένιωθα και εγώ πάνω μου, όταν τα πράγματα δυσκόλευαν έπρεπε να ’χω μια θετική σκέψη. Και η πιο θετική σκέψη είναι να εκτιμήσουμε το τώρα. Το ότι είμαστε στα πόδια μας. Δεν το θυμόμαστε εύκολα αυτό».
Με λόγια γεμάτα ουσία, ο Αλέκος Συσσοβίτης υπενθύμισε πως, ακόμη και μέσα από τις δυσκολίες, η στάση ζωής και η δύναμη της σκέψης μπορούν να καθορίσουν τον τρόπο που βλέπουμε την καθημερινότητα.
Δείτε το απόσπασμα:
Διαβάστε επίσης: Αλέκος Συσσοβίτης: «Η μητέρα μου δούλευε ως υπηρέτρια από 9 χρονών, την πήραν από το ορφανοτροφείο στη Θεσσαλονίκη»
