Όλα έχουν κέρδος, και τα άσχημα και τα καλά. Αρκεί να βουτάς με τα μούτρα και να μη φοβάσαι, γιατί τότε η ζωή είναι χαμένη» είχε εξομολογηθεί στη Lifo η Ζωή Λάσκαρη το 2014. «Σαν να μην έζησες, σαν να ήσουν περαστικός και έφυγες. Θέλει πολλή τόλμη. Στο κάτω κάτω, γιατί ζούμε; Γιατί να φοβόμαστε μην πονέσουμε; Δεν πονάμε πιο πολύ όταν δεν ζούμε τα πράγματα;. Να μη φοβάσαι τη ζωή».
Την Τρίτη 18 Αυγούστου συμπληρώνονται εννέα χρόνια από τον θάνατο της αξέχαστης σταρ που άφησε την τελευταία της πνοή στο σπίτι της στο Πόρτο Ράφτη, τέσσερις μήνες πριν γιορτάσει τα 73α γενέθλιά της. Γεννημένη ως Ζωή Κουρούκλη στη Θεσσαλονίκη, το 1961 ο Φιλοποίμην Φίνος την έχρισε πρωταγωνίστρια στον θρυλικό Κατήφορο καθιερώνοντάς την στον χώρο του κινηματογράφου.
Η φωτογραφία με τη μητέρα της
«Ο Φίνος ήθελε να ήμουν εγώ, γιατί η Αλίκη ήταν πολύ για την οικογένεια και τα παιδιά. Η Τζένη ήταν για άλλο. Του έλειπε αυτό το κομμάτι της ανέμελης, της λίγο αντικοινωνικής. Δεν θα γινόμουν ηθοποιός αν δεν υπήρχε ο Φίνος. Το επώνυμο Λάσκαρη το δανείστηκε ο Φίνος από κάποιον Ιταλό, δεν θυμάμαι ποιον. Αυτός με βάφτισε Λάσκαρη, επειδή το όνομα ήταν πιο εύηχο σε σχέση με το Κουρούκλη» είχε αποκαλύψει η ίδια.
Διαβάστε περισσότερα στο περιοδικό ΟΚ! που κυκλοφορεί στα περίπτερα μόνο με 2.5 ευρώ
Διαβάστε επίσης: Αλέξανδρος Λυκουρέζος: Η εξομολόγηση για τη Ζωή Λάσκαρη – «Ο χρόνος θεραπεύει»
