Ο Δημήτρης Φιντιρίκος υποδέχεται το OK! στο καλόγουστο σπίτι του στη Βούλα και μέσα από την προσωπική του ιστορία αποδεικνύει ότι είναι πολλά περισσότερα από όσα μπορεί να νομίζαμε για εκείνον. Ο Δημήτρης Φιντιρίκος μιλάει για τον χωρισμό του με την Κατερίνα Δαλάκα, την επανασύνδεση αλλά και το ενδεχόμενο ενός γάμου.

Από τη Βενετία στις φωτιές της Εύβοιας

Την άνοιξη έγινε γνωστό πως βοήθησε τους κατοίκους της Ελασσόνας στέλνοντας πολύ μεγάλες ποσότητες με είδη πρώτης ανάγκης – μάλιστα αγόρασε εκατό παιδικά ποδήλατα και πολλά παιχνίδια. Τον Αύγουστο διέκοψε τις διακοπές του στη Βενετία με τη σύντροφό του Κατερίνα Δαλάκα για να βοηθήσουν στις φωτιές της Εύβοιας. «Πήγαμε στο ναυπηγείο, φορτώσαμε είκοσι πυροσβεστήρες σε ένα αγροτικό και μαζί με τον Αλέξανδρο Κοψιάλη, τον Dr Χταπόδια –οι δυο τους βοήθησαν πολύ στην κινητοποίηση του κόσμου– και έναν άλλο φίλο γεμίσαμε τριάντα φορτηγά και μοιράσαμε είδη πρώτης ανάγκης στην Εύβοια και στην περιφέρεια Αττικής». Μια ανάρτηση που έκανε λίγες μέρες μετά ο πρώτος έκανε αίσθηση και μάλλον κάποιους ενόχλησε. «Μας έστελναν μηνύματα ότι κάποιοι επιτήδειοι άρχισαν να εξαφανίζουν τα πράγματα που μόλις είχαμε παραδώσει» εξηγεί ο Δημήτρης. «Όταν το δημοσιοποιήσαμε, οι τοπικοί άρχοντες όχι μόνο δεν συντάχθηκαν μαζί μας, αλλά ένας από αυτούς έστειλε ένα σχεδόν απειλητικό μήνυμα στον Κοψιάλη λέγοντάς του ότι προσβάλλει τους κατοίκους της περιοχής και θα του κάνει μήνυση. Αυτό μας απογοήτευσε πολύ, γιατί ούτε κανείς μας ήταν από την Εύβοια ούτε σπίτι είχαμε εκεί. Το κάναμε από την καρδιά μας. Αυτό ίσως είναι και η αιτία που κάποιος άλλος κόσμος αποθαρρύνεται και δεν βοηθάει». Ανάμεσα στους δεκάδες εθελοντές που στήριξαν την προσπάθειά τους ήταν μάλιστα και ο γιος του Γιάννη Πλούταρχου, ο Γιώργος Κακοσαίος. «Με συγκίνησε πολύ, καθόταν από το πρωί μέχρι τα ξημερώματα της άλλης μέρας και βοηθούσε».

Αυτή δεν είναι η μόνη κίνηση αγάπης που έχει κάνει ο Δημήτρης για τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη. Εκτός από τις μεγάλες δωρεές του στην πτέρυγα καρκινοπαθών του Νοσοκομείου Παίδων, αλλά και σε μεγάλους δήμους και φιλοζωικούς συλλόγους για τα αδέσποτα, αυτή την εποχή ετοιμάζει μια εφαρμογή και μια ιστοσελίδα ώστε ο κόσμος που έχει τη διάθεση να βοηθήσει τον συνάνθρωπό του να μην έχει αμφιβολίες αν η δωρεά του θα φτάσει στον τελικό αποδέκτη ή θα έχει πετάξει τα χρήματά του. Ο χρήστης θα βλέπει στην οθόνη του μια λίστα ανθρώπων που έχουν ανάγκη, είτε αυτό είναι φαγητό είτε νοσηλεία είτε ένα αναπηρικό αμαξίδιο, θα επιλέγει εκείνον που θέλει να βοηθήσει και θα κάνει την πληρωμή ή την αγορά απευθείας χωρίς μεσάζοντες.

Ο ίδιος, επίσης, έχει ήδη έρθει σε επαφή με πολλούς Έλληνες Παραολυμπιονίκες ώστε να είναι στο πλευρό τους μέχρι τους επόμενους αγώνες και να μην τους θυμόμαστε μόνο όταν μας φέρνουν μετάλλια. «Κανονίζουμε ήδη με τον Νίκο Παπαγγελή, τον Παραολυμπιονίκη στην ποδηλασία που έχασε το πόδι του από καρκίνο σε εφηβική ηλικία, να κάνει τη διαδρομή από την Ακρόπολη μέχρι τον Λευκό Πύργο ώστε να ευαισθητοποιήσουμε ακόμα περισσότερο τους επίσημους φορείς και να δείξουμε στον κόσμο την απέραντη δύναμη της ανθρώπινης θέλησης».

Εξάλλου πριν από δύο μήνες το ξέσπασμα του αρσιβαρίστα Θοδωρή Ιακωβίδη στους Ολυμπιακούς του Τόκιο, τον άγγιξε βαθιά. «Όχι μόνο εμένα, όλη την Ελλάδα συγκίνησε με την περηφάνια του, γιατί εγώ έτσι το βλέπω. Αυτό πρέπει να έχει τέλος, δεν γίνεται αυτοί οι άνθρωποι που τιμούν τη χώρα μας και σηκώνουν τη σημαία μας ψηλά να μην μπορούν να ανταπεξέλθουν στην προπόνησή τους, να καλύψουν τα ταξίδια τους και τα συμπληρώματά τους. Δεν χρειάζεται να γίνονται influencers για να επιβιώσουν, αλλά να μπορούν να συγκεντρωθούν απερίσπαστοι στον στόχο τους και να συνεχίζουν να μας κάνουν περήφανους ως Έλληνες».

Τα χρόνια της μοναξιάς και η επανασύνδεση με την Κατερίνα Δαλάκα

«Για μένα είναι πολύ σημαντική η έννοια της ενσυναίσθησης επειδή έχω βρεθεί σε καταστάσεις που είχα ανάγκη από έναν άνθρωπο να μου σταθεί και δεν ήταν κανένας εκεί, παρά μόνο ο σκύλος μου. Πέρασα πολλά χρόνια μοναξιάς. Στη δουλειά είχα να κάνω με πολύ μεγαλύτερούς μου ανθρώπους και με τα παιδιά της ηλικίας μου δεν είχαμε τίποτα κοινό. Και σε παρέες να ήμουν, πάλι μόνος μου ένιωθα γιατί οι σκέψεις μας δεν ταυτίζονταν. Πολλοί μου λένε σήμερα “γιατί έχεις σχεδόν πάντα κόσμο στο σπίτι σου;”. Μάλλον αυτό το κενό προσπαθώ να καλύψω. Καθημερινά υπάρχουν άνθρωποι που μου ζητάνε χρήματα. Αφότου πήγαμε στην Ελασσόνα, μου έστελναν άγνωστοι μηνύματα στο Instagram να τους βοηθήσω – ο ένας γιατί θέλει να αγοράσει μηχανάκι, ο άλλος μια τηλεόραση. Αρκετοί κοντινοί μου άνθρωποι με έχουν πληγώσει αλλά η ζωή πηγαίνει μπροστά. Πιστεύω στο κάρμα, στην ισορροπία του καλού και του κακού, στη θεία δίκη, οπότε δεν έχω θυμό. Όσα έχω πετύχει μέχρι σήμερα τα είχα ονειρευτεί τόσο έντονα, που όταν οι συγκυρίες τα έφερναν κοντά μου, άπλωνα το χέρι μου και δεν τα άφηνα να φύγουν. Αλλά αυτό δεν είναι το παν, όσα αγαθά και να αποκτήσεις παραμένουν πράγματα. Ο αληθινός πλούτος είναι να έχουμε γαλήνη μέσα μας, η πραγματική ουσία δεν βρίσκεται σε ό,τι μπορείς να αγοράσεις. Και σε αυτό προσπαθώ να καταλήξω μέσα μου, τι είναι αυτό που με κάνει ευτυχισμένο».

Η σύντροφός του είναι ένα από αυτά; «Η Κατερίνα είναι ένας άνθρωπος που γνωρίζω χρόνια, μου είναι οικείος. Την αγαπάω. Ο αδελφός της είναι καλός μου φίλος, η οικογένειά της με έχει φιλοξενήσει. Έχουμε και τους καβγάδες μας βέβαια, γιατί έχουµε διαφορετική στάση ζωής σε κάποια θέματα και μας φέρνει αντιμέτωπους. Η Κατερίνα είναι μια αθλήτρια με διαφορετικά ερεθίσματα και στόχους, εγώ είμαι ένας επιχειρηματίας με άλλο χαρακτήρα και άλλους στόχους. Η επανασύνδεσή μας έγινε γιατί η απουσία της ήταν αισθητή τους μήνες που μεσολάβησαν. Μου έλειπε η αίσθηση του σπιτιού, της οικογένειας που είχα μαζί της γιατί, όπως σου είπα, μεγάλωσα χωρίς την οικογένειά μου. Δεν μου έλεγαν κάτι οι εφήμερες σχέσεις, δεν μπορούσα να ταξιδέψω μαζί τους, να κάνω συζητήσεις. Με την Κατερίνα γνωριζόμαστε έξι χρόνια, έχουµε περάσει σχεδόν δύο χρόνια µαζί, γνωρίζει ο ένας τα θετικά και τα αρνητικά του άλλου. Ουσιαστικά τώρα είμαστε σε μια φάση που και οι δύο προσπαθούμε να διορθώσουμε τα ελαττώματά μας. Ο χρόνος θα δείξει πώς θα εξελιχθεί αυτή η σχέση».

Ο γάμος μπορεί να περιμένει

«Από πολύ μικρός ήθελα να γίνω πατέρας. Ο θεσμός του γάμου δεν μου λέει κάτι, ένα χαρτί είναι. Τα δύο χρόνια που συζούσαμε με την Κατερίνα ένιωθα παντρεμένος. Ένα χαρτί δεν μπορεί να σε κρατήσει από μόνο του, δεν σου βάζει τα όρια. Η αγάπη είναι αυτό που έχει μόνο σημασία. Η Κατερίνα δεν σταμάτησε ποτέ να είναι παρούσα, έστω και από μακριά. Ακόμα και όταν ήμασταν χωρισμένοι ξέρω ότι με νοιαζόταν. Όπως άλλωστε τη νοιαζόμουν και εγώ. Λόγω του χαρακτήρα μου και επειδή συγχωρώ τους ανθρώπους, διατηρώ αισθήματα για αυτούς που πέρασαν από τη ζωή μου. Για την επανασύνδεσή μας, το μόνο που μπορώ να σου πω είναι ότι είναι πιο δυνατά αυτά που μας ενώνουν παρά αυτά που μας χωρίζουν».

Διαβάστε περισσότερα στο ΟΚ! που κυκλοφορεί με τα «Νέα Σαββατοκύριακο».

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ