Με αφορμή τη δεύτερη θεατρική τους συνεργασία, στην καλοκαιρινή περιοδεία της «Αντιγόνης» του Σοφοκλή, οι δύο ηθοποιοί φωτογραφίζονται μαζί για το ΟΚ! και μιλούν για τα λάθη –και τα σωστά– που κάνουν ως γονείς και σύντροφοι, αλλά και για το πώς καταφέρνουν να βρίσκουν τις ισορροπίες στην καθημερινότητά τους.
Η Αντιγόνη δεν είναι η πρώτη παράσταση όπου συνεργάζεστε.
Μελέτης: Όντως. Η πρώτη φορά που συνεργαστήκαμε με τη Λένα ήταν το 2015, στους Αδελφούς Καραμάζοφ του Ντοστογιέφσκι στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης. Η Λένα είναι «πολυεργαλείο». Eίναι μια μονάδα του θεάτρου μας, με ορισμένες αρετές που δεν συναντάς συχνά. Έχει μια σταθερή και δυναμική απόδοση.
Λένα: Eίμαι πολύ χαρούμενη κάθε φορά που συνεργαζόμαστε με τον Μελέτη. Κατά τη γνώμη μου, είναι ένας σπουδαίος ηθοποιός αλλά και ένας φανταστικός άνθρωπος.
Η τραγωδία του Σοφοκλή πραγματεύεται τη σύγκρουση ανάμεσα στον νόμο και τη συνείδηση. Σε τι από τα δύο πρέπει να δίνει προτεραιότητα ο άνθρωπος;
Μελέτης: Θεωρώ ότι το κομμάτι της συνείδησης πρέπει πάντα να υπάρχει. Να σου βάζει ένα στοπ. Αν πάρεις τον μονόδρομο ότι «εγώ πρέπει να ακολουθήσω το σωστό χωρίς να βλέπω τι συμβαίνει γύρω μου», στο τέλος θα την πατήσεις. Μου έχει συμβεί πολλές φορές. Eιδικά στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών μου. Δεν έχω τον έξυπνο χειρισμό που έχει η γυναίκα μου. Υπάρχουν φορές που δεν μπορώ να καταλάβω το κομμάτι της εφηβείας ή της παιδικής ανεμελιάς και «βρίσκω τοίχο».
Λένα: Oι νόμοι είναι απαραίτητοι σε μια κοινωνία. Aπό την άλλη, υπάρχουν στιγμές στην Ιστορία όπου η ανθρώπινη συνείδηση καλείται να σταθεί απέναντί τους και να αναρωτηθεί αν υπηρετούν πραγματικά το δίκαιο. Το έργο μάς θυμίζει ότι η συνείδηση δεν είναι πάντα η εύκολη επιλογή, αλλά είναι εκείνη που μας φέρνει αντιμέτωπους με την προσωπική μας ευθύνη. Eμένα η συνείδησή μου είναι πυξίδα μου. Προσπαθώ με τις επιλογές μου και τον τρόπο που ζω να μην προδίδω το αξιακό μου σύστημα.
Μελέτης Ηλίας: Η αποκαλυπτική εξομολόγηση για τα πρώτα του βήματα στην υποκριτική
Η εξουσία αλλάζει τον χαρακτήρα των ανθρώπων ή απλώς αποκαλύπτει αυτό που ήδη είναι;
Μελέτης: Νομίζω ότι τον διαβρώνει. Η εξουσία τρελαίνει. Πρέπει να τη διαχειρίζεσαι σοφά, όπως και να αλλάζει χέρια, ώστε εκείνος που έχει τον απόλυτο έλεγχο να καταλάβει ότι κάποια στιγμή πρέπει να τον χάσει.
Λένα: Eίναι ένας συνδυασμός. Η εξουσία αποκαλύπτει ποιος πραγματικά είναι ο άλλος. Σίγουρα, όμως, ένας άνθρωπος που κάνει δουλειά με τον εαυτό του, είναι προσγειωμένος και έχει γύρω του ανθρώπους που δεν τον κολακεύουν, μπορεί και να μείνει ο ίδιος. Απαιτείται μεγάλη αντίσταση για να μην αλλοιωθεί ο χαρακτήρας.
Πιστεύετε ότι στην οικογένεια πρέπει να υπάρχει κάποια μορφή «εξουσίας»;
Μελέτης: Eκ των πραγμάτων υπάρχει εξουσία. Όταν έχεις ανήλικα παιδιά, πρέπει με κάποιον τρόπο να τους επιβάλλεις ότι αυτό που σκέφτεσαι είναι το σωστό, ότι σε συνδυασμό με τον διάλογο, θα επικρατήσει το πιο λογικό. Από εκεί και πέρα, δεν πρέπει να έχεις παρωπίδες, ούτε να είσαι απόλυτος στις απόψεις σου. Πρέπει να ακούσεις τον άλλον, να καταλάβεις τον αντίλογο και να μπορέσεις να βρεις έναν έξυπνο τρόπο ώστε να είναι όλοι ευχαριστημένοι. Διαφορετικά γίνεσαι ένας οικογενειάρχης-τύραννος.
Λένα: Πιστεύω ότι ο σεβασμός δεν προκύπτει από την εξουσία. Αν υπάρχει διάλογος και αγάπη, δεν χρειάζεται να υπάρχουν σχέσεις εξουσίας, οι οποίες για μένα είναι συνήθως προβληματικές. Δεν εννοώ να μην υπάρχει ιεραρχία στις αποφάσεις. Σαφώς, όταν υπάρχει ένας ανήλικος, κάποιες αποφάσεις πρέπει να τις πάρει ο ενήλικας. O διάλογος, όμως, σίγουρα βοηθάει στη λύση των θεμάτων. Προφανώς ένας γονιός μπορεί, ακόμα και ασυναίσθητα, να επιβάλει τη δική του «εξουσία» στα παιδιά του.
Διαβάστε περισσότερα στο περιοδικό ΟΚ! που κυκλοφορεί στα περίπτερα μόνο με 2.5 ευρώ
Διαβάστε επίσης: Μελέτης Ηλίας: «Δεν είμαι από τους ηθοποιούς που γεμίζουν μόνοι τους ένα θέατρο»
