Οι μετεωρολόγοι προειδοποιούν πως έρχεται κρύο κι έτσι δικαιολογούμε αμφότερες την διάθεση για μια ζεστή μεσημεριανή σούπα στο φιλόξενο «Teras Athens» στο Νέο Κόσμο. Κι όλα αυτά, λίγα στενά πιο πάνω από το Θέατρο του Νέου Κόσμου, εκεί όπου η Μαρία Διακοπαναγιώτου κάνει πρόβες στην πρώτη της συν-σκηνοθεσία με τον αγαπημένο της φίλο και συνάδελφο Πάνο Παπαδόπουλο. Οι δυο τους παίζουν και σκηνοθετούν εαυτούς στις «Καρέκλες» του Ευγένιου Ιονέσκο· κι αυτή η παράσταση σηματοδοτεί μια από τις πιο γενναίες αποφάσεις που έχει πάρει η ίδια στην καλλιτεχνική της πορεία.
Γιατί αυτό το κορίτσι – για το οποίο βάζεις στοίχημα πως ξεχειλίζει από δυναμισμό σε κάθε της κίνηση – κρατήθηκε για καιρό πίσω, μαγκωμένη από υπαρξιακούς φόβους και αμφιβολίες. Τώρα, καθώς μοιραζόμαστε διπλανές καρέκλες, ομολογεί πως έχει ενεργοποιήσει έναν άλλο μηχανισμό και έχει βάλει πλώρη για μιαν άλλη πορεία: όσο κι αν διστάζει, άλλο τόσο ξέρει πως θα καταφέρει, αρθρώνοντας την προσωπική της φωνή.
Είκοσι έξι χρόνια δουλειάς μετά, στο θέατρο και στο σινεμά, σταθερή ηθοποιός στις θεατρικές σκηνοθεσίες του Νίκου Καραθάνου και λίγο πιο αλεξιπτωτίστρια στον κινηματογράφο για τον φακό του Παντελή Βούλγαρη, του Πάνου Κούτρα και του Γιώργου Ζώη, η Μαρία Διακοπαναγιώτου είναι αποφασισμένη να πάει παρακάτω τόσο ως δημιουργός, όσο και ως άνθρωπος.
Διαβάστε όλη την συνέντευξη στο monopoli.gr
