Η Άντια, είναι ένα δροσερό, γλυκό κορίτσι μόλις 18 ετών αλλά με μεγάλο ταλέντο τόσο στο να φτιάχνει τραγούδια, όσο και να τα τραγουδά! Με μια βαλίτσα γεμάτη όνειρα και μουσικές η Άντια Ανδρέου ετοιμάζεται για το ταξίδι της στη μουσική και ήδη τα δείγματα της δουλειάς της, υπόσχονται ένα λαμπρό μουσικό μέλλον. Η ‘Αντια μεγάλωσε στην Κύπρο και είναι ένα από τα τρίδυμα της οικογένειας Ανδρέου. Η μητέρα της είναι η δημοσιογράφος Τζωρτζίνα Ποταμίτου και ο πατέρας της ραδιοφωνικός παραγωγός Ανδρέας Ανδρέου οπότε η μικρή Άντρια μεγάλωσε μέσα στη μουσική και την ερωτεύτηκε από την παιδική της ηλικία.
Πότε ξεκίνησε η πρώτη σου επαφή με τη μουσική;
Οι πρώτες μου αναμνήσεις είναι όλες γύρω από τη μουσική. Θυμάμαι, 3-4 χρονών, να τραγουδάω στο αυτοκίνητο ό,τι άκουγα στο ραδιόφωνο. Όταν οι γονείς μου με έπαιρναν μαζί τους στο στούντιο, μπορούσα να κάθομαι εκεί με τις ώρες. Μου άρεσε να βλέπω ποια τραγούδια ήταν στις playlists και στις τάσεις και όλος αυτός ο κόσμος μου φαινόταν μαγικός. Στο σπίτι υπήρχαν πάντα μουσικά όργανα και δεν τα άφηνα από τα χέρια μου, παρόλο που δεν ήξερα να τα παίζω. Και η μητέρα μου τραγουδούσε τη θαύμαζα πάντα και νομίζω ότι ήταν από τους πρώτους ανθρώπους που με έκαναν να αγαπήσω τη μουσική.
Εκτός από μια υπέροχη φωνή έχεις και το ταλέντο της σύνθεσης. Τι μπορεί να εμπνέει ένα 18χρονο κορίτσι να γράφει στίχους και μουσική;
Η έμπνευση για μένα κρύβεται στις μικρές στιγμές. Μπορεί να περπατάω και να ακούσω μια μελωδία από μακριά ή να δω κάποιον να παίζει ακορντεόν στον δρόμο, και αυτό αμέσως να με ταξιδέψει σε έναν άνθρωπο ή σε μια ανάμνηση. Η μεγαλύτερη μου πηγή έμπνευσης όμως είναι η νοσταλγία η απώλεια και η αγάπη.
Τι ονειρεύεσαι να κάνεις στο χώρο της μουσικής;
Σίγουρα δε θα καταφέρω να τα απαντήσω όλα αλλά ονειρεύομαι να είμαι πάνω σε μια σκηνή και να ακούω τον κόσμο να τραγουδάει μαζί μου τους στίχους μου. Θέλω να γνωρίσω ανθρώπους με το ίδιο πάθος για τη μουσική, να συνεργαστώ μαζί τους και να δημιουργήσω όση περισσότερη μουσική μπορώ.
Θα δήλωνες συμμετοχή σε ένα talent show όπως για παράδειγμα το Voice;
Νομίζω πως όχι. Δεν ταιριάζει πολύ με τη δική μου φιλοσοφία. Δεν βλέπω τη μουσική σαν έναν αγώνα όπου πρέπει κάποιος να κερδίσει ή να πάρει μια έγκριση από μια κριτική επιτροπή. Προτιμώ να αφήνω τα τραγούδια μου να βρουν τον δρόμο τους και τους ανθρώπους που θα συνδεθούν μαζί τους.
Έχεις ένα ιδιαίτερο στιλ ξεχωριστό που αναδεικνύει τη φρεσκάδα της ηλικίας σου. Θα συνεχίσεις όταν θα βρεθείς και στις μεγάλες πίστες;
Για εμένα η αυθεντικότητα είναι το πιο σημαντικό κομμάτι ενός καλλιτέχνη. Δεν θα άλλαζα την ταυτότητά μου για να χωρέσω σε κάποια εικόνα που περιμένουν οι άλλοι. Θέλω να δημιουργήσω έναν κύκλο ανθρώπων που αγαπούν αυτό που είμαι και αυτό που προσπαθώ να εκφράσω μέσα από τη μουσική μου. Όσο μεγαλύτερη κι αν γίνει η σκηνή, θέλω να παραμείνω πιστή σε αυτό που είμαι και να εξελίσσομαι χωρίς να χάνω την ταυτότητά μου.
Ποιος είναι ο αγαπημένος σου τραγουδιστής ή συνθέτης; (Έλληνες και ξένοι)
Δύσκολο να διαλέξεις ένα μόνο γιατί οι αγαπημένοι μου βρίσκονται όλοι μαζί στη πρώτη θέση αλλά από Έλληνες θα έλεγα την Μαρινα Σπανού, Νατάσσα Μποφίλιου, Μαρίζα Ρίζου, Νεφέλη Φασούλη και από ξένους την Billie Eilish,Taylor Swift και Lizzy Mcalpine.
Πώς είναι να μεγαλώνεις ως ένα από τα τρίδυμα παιδιά της οικογένειας; Τι περίεργο και ιδιαίτερο έχεις να θυμάσαι;
Είναι πολύ ιδιαίτερο. Πάντα έχεις κάποιον δίπλα σου να μοιραστείς στιγμές, χαρές αλλά και μικρές κόντρες! Είμαστε διαφορετικές προσωπικότητες, αλλά όσο μεγαλώνουμε νιώθω ότι γινόμαστε όλο και περισσότερο σαν μια μικρή παρέα. Το ότι μέχρι το λύκειο ήμασταν όλοι στην ίδια τάξη ήταν μια πολύ ξεχωριστή εμπειρία που θα θυμάμαι πάντα.
Σε φόβισε ποτέ το γεγονός ότι ο χώρος του τραγουδιού είναι δύσκολος και άκρως ανταγωνιστικός;
Όχι, δεν θα έλεγα ότι με φοβίζει, γιατί προσπαθώ πάντα να κοιτάω τη δική μου πορεία και να γίνομαι κάθε μέρα καλύτερη. Πιστεύω ότι κάθε καλλιτέχνης έχει τον δικό του δρόμο και δεν υπάρχει λόγος να υπάρχει σύγκριση ή ανταγωνισμός, όταν ξέρεις ποια είσαι και τι θέλεις να προσφέρεις. Η επιτυχία δεν έρχεται εύκολα χρειάζεται δουλειά, συνέπεια και ειλικρίνεια.
Ποια είναι η συμβουλή που σου έδωσαν η μαμά και ο μπαμπάς, που είναι κατά κάποιο τρόπο στο χώρο, ως δημοσιογράφος και ως μουσικός παραγωγός;
Είμαι πολύ τυχερή που έχω τους γονείς μου, γιατί καταλαβαίνουν πώς είναι αυτός ο χώρος. Παρ’ όλα αυτά, πάντα με υποστήριζαν στο ότι θέλω να κάνω μουσική και πίστευαν σε εμένα. Η συμβουλή τους είναι να συνεχίσω να μην ακούω κανέναν και να συνεχίσω να εξελίσσομαι. Χάρη σε αυτούς έχω αποκτήσει εμπειρίες, τόσο από backstage σε συναυλίες όσο και μέσα από γνωριμίες με ανθρώπους του χώρου.
Πώς εμπνεύστηκες το νέο σου τραγούδι «Κάθε δικό σου μονοπάτι»;
Εμπνεύστηκα από ένα άτομο που δυστυχώς δεν ήταν μαζί μου στην Αθήνα. Όπου κι αν περπατούσα και όποια μουσική κι αν άκουγα, ένιωθα κάπως σαν να ήταν ακόμα δίπλα μου. Κάποιες στιγμές ήταν σαν να το έβλεπα στους δρόμους της Αθήνας, ειδικά επειδή είχε υπάρξει εκεί για ένα μικρό χρονικό διάστημα. Αυτή η αίσθηση της παρουσίας κάποιου που λείπει ήταν αυτό που με οδήγησε να γράψω το τραγούδι.
