Γιώργος Παπαγεωργίου στο ΟΚ!: «Τα χρόνια από τα 23-24 μέχρι τα 35 μου δεν τα θυμάμαι με πολλή χαρά. Ανέπτυξα κόμπλεξ και ένιωθα υποδεέστερος»

Ο 44χρονος ταλαντούχος ηθοποιός, σκηνοθέτης και frontman των Polkar, μιλά για τη διαδρομή του από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα.

08:00, 28 Μαρτίου 26

Γιώργος Παπαγεωργίου στο ΟΚ!: «Τα χρόνια από τα 23-24 μέχρι τα 35 μου δεν τα θυμάμαι με πολλή χαρά. Ανέπτυξα κόμπλεξ και ένιωθα υποδεέστερος»

Πάνος Γιαννακόπουλος

Ο 44χρονος ταλαντούχος ηθοποιός, σκηνοθέτης και frontman των Polkar, Γιώργος Παπαγεωργίου φωτογραφίζεται για το OK! και μιλά για τη διαδρομή του από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα, την οικογένεια που έχει δημιουργήσει με την ηθοποιό σύζυγό του, Δανάη Μιχαλάκη, και τα δύσκολα μαθήματα ζωής που έχει πάρει μέχρι σήμερα.

Έχεις δύο ετεροθαλή αδέλφια από τον δεύτερο γάμο του πατέρα σου, Αργύρη Παπαγεωργίου.

Ναι. Ο μικρότερος, ο Μιχάλης, ζει στη Θεσσαλονίκη και η Άννα μετακόμισε στη Νέα Υόρκη, όπου κάνει το διδακτορικό της.

Ήσουν 12 χρόνων, έχεις πει, όταν η μητέρα σου, Φιλαρέτη Κομνηνού, και ο πατέρας σου πήραν διαζύγιο. Χρειάστηκες χρόνια για να το δια χειριστείς;

Ανήκω πια στην πλειονότητα των παιδιών που έχουν μεγαλώσει σε μια οικογένεια με χωρισμένους γονείς. Είχα όμως την πολύ μεγάλη τύχη να έχω ένα ευρύτερο περιβάλλον που περιλαμβάνει φίλους, θείες, θείους, παπούδες, γιαγιάδες, οι οποίοι έπεσαν όλοι πάνω μου. Οι ίδιοι οι γονείς μου φρόντισαν να υπάρχει ένα πολύ υγιές πλαίσιο και να μεγαλώσω μέσα σε αυτή τη νέα συνθήκη. Το αντιμετώπισαν πολύ σωστά.

Γιώργος Παπαγεωργίου: «Το όνομα και η πορεία της μητέρας μου, δεν είναι βάρος για εμένα, είναι η ζωή μου»

Πότε μετακόμισες στην Αθήνα;

Μετά τα 20, αφού τελείωσε η «ζύμωση» στη Θεσσαλονίκη. Τα χρόνια από τα 23-24 μέχρι τα 35 μου δεν τα θυμάμαι με πολλή χαρά. Δεν ήταν ακριβώς σκοτεινά, αλλά αισθανόμουν ανασφαλής, ανέπτυξα κόμπλεξ και ένιωθα υποδεέστερος. Μου πήρε τουλάχιστον μία δεκαετία μέχρι να αισθανθώ ότι πατάω γερά στα πόδια μου. Μετά τα 35 ένιωσα ότι βρήκα τον εαυτό μου. Μέχρι τότε ήμουν σε μια θολούρα. Δέχτηκα απότομα χαστούκια για να ωριμάσω.

Τι συνέβη;

Ήμουν πολύ αθώος. Εμπιστευόμουν εύκολα τους ανθρώπους, ενώ πολλές φορές το κίνητρό τους ήταν πιο πονηρό ή επιδίωκαν να εκμεταλλευτούν μια κατάσταση. Εγώ πάντα έβαζα πολύ ψηλά την αξιοπρέπεια και τη φιλία. Μετά κατάλαβα ότι, ειδικά στην Αθήνα, πολλοί άνθρωποι δεν είναι έτσι. Ήταν απανωτά τα χαστούκια της συνειδητοποίησης ότι ο καθένας κοιτάζει την πάρτη του, με όποιο κόστος. Τότε είπα στον εαυτό μου: «Για να αντέξεις πρέπει να σκληρύνεις και να βάλεις τα όριά σου».

Διαβάστε περισσότερα στο περιοδικό ΟΚ! που κυκλοφορεί στα περίπτερα μόνο με 2.5 ευρώ