Σε ηλικία 82 ετών πέθανε η Βάλερι Περίν, μία από τις γνώριμες μορφές του αμερικανικού κινηματογράφου, που έγινε ευρύτερα γνωστή μέσα από τη συμμετοχή της στις ταινίες «Superman». Η ηθοποιός έδινε για χρόνια μάχη με τη νόσο του Πάρκινσον.
Την είδηση του θανάτου της έκανε γνωστή η φίλη και συνεργάτιδά της, Στέισι Σάουθερ, μέσω ανάρτησης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, γράφοντας: «Με βαθιά θλίψη μοιράζομαι τη σπαρακτική είδηση ότι η Βάλερι απεβίωσε. Αντιμετώπισε τη νόσο του Πάρκινσον με απίστευτο θάρρος και συμπόνια, ποτέ δεν παραπονιόταν. Ήταν μια πραγματική έμπνευση που έζησε τη ζωή στο έπακρο – και πόσο υπέροχη ζωή ήταν. Ο κόσμος είναι λιγότερο όμορφος χωρίς αυτή μέσα σε αυτόν. Σ’ αγαπώ, Βάλερι. Θα σε δω στην άλλη πλευρά».
Η ίδια, μέσα από το ίδιο μήνυμα, κάλεσε όσους επιθυμούν να συνδράμουν οικονομικά ώστε να εκπληρωθεί η τελευταία επιθυμία της ηθοποιού, σημειώνοντας: «Παρακαλώ σκεφτείτε να κάνετε δωρεά, να μοιραστείτε και να βοηθήσετε να διαδοθεί η κηδεία της. Η τελευταία της επιθυμία είναι να αναπαυθεί στο νεκροταφείο Forest Lawn, αλλά μετά από περισσότερα από 15 χρόνια μάχης με το Πάρκινσον, είχε εξαντληθεί οικονομικά. Ας ενωθούμε για να κάνουμε πραγματικότητα την τελευταία της επιθυμία. Το αξίζει πραγματικά».
Όπως έγινε γνωστό, η Βάλερι Περίν «έφυγε ήρεμα στο σπίτι της στις 23 Μαρτίου 2026, περιτριγυρισμένη από αγαπημένα πρόσωπα».
Η καριέρα της ξεκίνησε από το Λας Βέγκας, όπου εργάστηκε ως showgirl, πριν μεταβεί στο Λος Άντζελες και κάνει τα πρώτα της βήματα στον κινηματογράφο με την ταινία «Slaughterhouse-Five» το 1972. Η μεγάλη αναγνώριση ήρθε δύο χρόνια αργότερα, με την ερμηνεία της στο «Lenny» (1974), που της χάρισε σημαντικές διακρίσεις, μεταξύ των οποίων βραβείο ερμηνείας στις Κάννες, BAFTA και υποψηφιότητα για Όσκαρ.
Στη συνέχεια συμμετείχε σε γνωστές παραγωγές, όπως τα «Superman» (1978) και «Superman II» (1980), ενώ εμφανίστηκε και σε ταινίες όπως το «The Electric Horseman» (1979), αλλά και σε μεταγενέστερες τηλεοπτικές και κινηματογραφικές δουλειές.
Στην προσωπική της ζωή βίωσε δύσκολες στιγμές, ενώ τα τελευταία χρόνια της ζωής της αντιμετώπιζε τη νόσο του Πάρκινσον, εμπειρία που κατέγραψε και στο ντοκιμαντέρ «Valerie» (2020), μιλώντας ανοιχτά για την καθημερινότητά της με την ασθένεια.
