Σε ηλικία σχεδόν 90 ετών έφυγε από τη ζωή ο Γιώργος Βαρδινογιάννης, αφήνοντας πίσω του μια τεράστια παρακαταθήκη ως ένας από τους πλέον εμβληματικούς παράγοντες στην ιστορία του Παναθηναϊκού και του ελληνικού αθλητισμού.
Σε μία από τις σπάνιες και τελευταίες τηλεοπτικές του καταθέσεις ψυχής, ο θρυλικός «Καπετάνιος» είχε μιλήσει στον Σταύρο Θεοδωράκη και την εκπομπή «Πρωταγωνιστές», στο πλαίσιο ενός αφιερώματος για το ιστορικό «σπίτι» του «Τριφυλλιού», το γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας. Εκεί, αναπόλησε τις χρυσές στιγμές της πορείας του, στάθηκε στη σχέση του με τη Θύρα 13, δεν δίστασε να αναφερθεί στο πολυσυζητημένο επεισόδιο με το «κουμπούρι», ενώ αποκάλυψε πώς δημιουργήθηκε η βαθιά του αγάπη για τον σύλλογο.
Όπως είχε εκμυστηρευτεί, το «πράσινο» μικρόβιο μπήκε μέσα του από τα μαθητικά του χρόνια, εξαιτίας μιας μεγάλης μορφής της εποχής:
«Ήμουν πάντα Παναθηναϊκός, από τα χρόνια του Γυμνασίου, με αφορμή τον Λινοξυλάκη. Τότε τα πρότυπά μας ήταν ο Λινοξυλάκης και ο Βουτσαράς —παιδιά που θεωρούνταν συμπατριώτες μας, Κρητικοί. Δεν είχα φανατισμό. Μετά το ’70 άρχισα να παίρνω συστηματικά δέκα εισιτήρια διαρκείας, καθώς ο Γιώργος, ο γιος του Βαρδή, ήθελε να πηγαίνει στο γήπεδο. Έτσι, βήμα-βήμα, η σχέση μου με την ομάδα έγινε πιο στενή», είχε αναφέρει χαρακτηριστικά.
«Ήμουν παθιασμένος πρόεδρος, αλλά δεν έχασα τη φίλαθλη ιδιότητα. Όταν υπήρχαν φωνές τα εισιτήρια να τα παίρνει όλα η γηπεδούχος ομάδα το αρνήθηκα. Το ποσό που έπαιρναν οι μικρές ομάδες στα μεγάλα γήπεδα δεν είχε καμιά σχέση με τις εισπράξεις που κάναμε στο γήπεδό τους. Ήταν πολύ μικρή η Λεωφόρος για να βάλει τον κόσμο του Παναθηναϊκού».
