Η Βίκυ Φλέσσα βρέθηκε καλεσμένη της Κατερίνας Καραβάτου και του Χρήστου Φερεντίνου στην Ερτ1 και έδωσε μία από τις σπάνιες συνεντεύξεις της.
Με αφορμή την επιστροφή της στην ΕΡΤ, μίλησε για τη δική της διαδρομή και την πιο απαιτητική συνέντευξη που έχει πάρει στην καριέρα της.
Αρχικά δήλωσε: «Το ανορθόγραφο για μένα είναι αντιερωτικό. Είμαι φιλόλογος, οφείλω να σας ομολογήσω ότι έχω καταβάλει πολύ μεγάλη προσπάθεια να μην προκαταλαμβάνομαι αρνητικά όταν βλέπω μία ανορθογραφία από κάποιον…
Εκ των πραγμάτων, έτσι όπως προέκυψε ήταν ο αείμνηστος και νομίζω ότι θα συμφωνήσει όλη η Ελλάδα, (σ.σ. ο πιο απαιτητικός συνεντευξιαζόμενος ήταν) ο Μίκης Θεοδωράκης. Γιατί έκανα μια συνέντευξη τη λεγόμενη Μικιάδα, η οποία διήρκεσε περίπου 13 ώρες και είναι όλη του η ζωή σε 13 ώρες, σε πέντε εκπομπές…
Χρειάστηκε να κάνω μια πολύ μεγάλη έτσι προετοιμασία. Θυμάμαι είχα διαβάσει όλα του τα βιβλία, είχα κλειστεί μέσα. Ξεκίνησα τη συνέντευξη, το πρώτο γύρισμα ήτανε 15 Ιανουαρίου του 2010 και είχαμε πάει στο σπίτι του με τον τότε σκηνοθέτη, τον Κώστα Διαμαντή, και διευθυντή φωτογραφίας τον Γιάννη Λαζαρίδη…
Τα λέω αυτά, γιατί εδώ οι συνάδελφοι γνωρίζουν. Πήγαμε το πρωί. Αυτός αναπαυόταν το μεσημέρι. Έδωσα λοιπόν στη γραμματέα του, την κυρία Ρένα Παρμενίδου, η οποία ήταν ο άνθρωπός του, 14 σελίδες…
Είχα διαβάσει όλα τα βιβλία και τα βιβλία που είχε γράψει και ο Γιώργος ο Μαλούχος και του ζητούσα μέσα σε παρένθεση να διηγηθεί αυτή την ιστορία. Γι’ αυτό και δεν μιλούσα σχεδόν καθόλου σε αυτή τη συνέντευξη με τον Μίκη. Οπότε του τα πήγε πάνω η Ρένα. Κατέβηκε μετά κάτω και δε θα ξεχάσω ποτέ. Μου είπε χαρακτηριστικά “Καλά ε, τι έκανες; Διάβασες όλα μου τα βιβλία; Δε θυμάμαι τίποτα. Εσύ θα τα πεις όλα αυτά;”. Του λέω “Κύριε Θεοδωράκη” και ξεκινήσαμε. Νομίζω ότι πήγαμε τρεις φορές, αν θυμάμαι καλά, και προέκυψε αυτό το υλικό. Οπότε αντιλαμβάνεσαι μοντάζ μετά. Είχε πάρα πολλή δουλειά αυτή η εκπομπή…
Δεν υπάρχει κάποιος τώρα. Δεν μπορώ να θυμηθώ κάποιον που να έχω καημό που δεν του έκανα συνέντευξη. Ίσως να υπάρχουν άνθρωποι τώρα που το συζητάμε, που δεν κατάφερα να τους κάνω συνέντευξη γιατί είχαν αποβιώσει, ας πούμε, όπως ο Μάνος Χατζιδάκις, που θα το ήθελα πάρα πολύ. Για παράδειγμα, δεν είχα ξεκινήσει να κάνω τηλεόραση, αλλά όχι, δεν δέχτηκα κάποια άρνηση…
Βίκυ Φλέσσα: «Η χρονιά ήταν σχετικά δύσκολη, γιατί είχα ένα πρόβλημα με το γόνατό μου, αλλά…»
Επειδή είναι πολύ ωραία αυτή η προσπάθεια που κάνετε και εύχομαι να μακροημερεύσει, να κάνετε μία ξεχωριστή ενότητα με τη γλώσσα. Γιατί δεν κάνετε κάτι ξεχωριστό και ιδιαίτερο; Γιατί ούτως ή άλλως αυτό που κάνουμε εμείς με τον κύριο Μπαμπινιώτη δεν αρκεί μια εκπομπή. Δηλαδή πρέπει να δίνουμε πολύ μεγάλη σημασία, ειδικά τώρα με την τεχνητή νοημοσύνη…
Βλέπω διαρκώς υποτίτλους οι οποίοι ματώνουν τα μάτια μου. Είναι ανορθόγραφοι καταρχάς. Δηλαδή και είναι λυπηρό επειδή είπες τώρα για τα νέα παιδιά. Είναι λυπηρό το γεγονός ότι ουδείς τους διορθώνει. Και βλέπει ένα παιδί γραμμένο το δώρο με δύο όμικρον. Θα χάσουμε και την οπτική εικόνα, τα ινδάλματα των λέξεων. Άρα γιατί δεν κάνετε ένα εμβόλιμο, ένα πεντάλεπτο μέσα στην εκπομπή για τη γλώσσα;»
Διαβάστε επίσης: Βίκυ Φλέσσα: «Ο θάνατος είναι η προσγείωσή μου»
