Επιλέξτε το OK! ως προτεινόμενη πηγή στο Google

Ο Άρης Σερβετάλης έδωσε το παρών σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 13/10 ε στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου και συμμετείχε σε συζήτηση με θέμα «Πνευματικό ήθος και η τέχνη του ηθοποιού», στο πλασίο των εορταστικών εκδηλώσεων «Δημήτρια 2026».

Για τις ανάγκες του ρόλου του ως Άγιος Ιωσήφ ο Άρης Σερβετάλης εμφανίστηκε με μακριά μαλλιά και πυκνά γένια μια εικόνα που έχει υιοθετήσει τους τελευταίους μήνες. Μιλώντας για την πίστη του στον Θεό και τον πρότερο βίο του ο γνωστός ηθοποιός προχώρησε σε μια βαθιά εξομολόγηση.

Άρης Σερβετάλης: Στο Άγιον Όρος για τα γυρίσματα – Αγνώριστος με ράσα και γενειάδα!

«Εγώ μεγάλωσα με τη γιαγιά και τον παππού. Είχα τη γιαγιά και τη νονά που ήταν αδελφή της και ήταν γυναίκες που κάνανε πνευματικό αγώνα. Μου διαβάζανε βίους Αγίων. Και μετά το γυμνάσιο είπα στον εαυτό μου ότι υπάρχει Θεός αλλά τώρα θέλω να κάνω τα δικά μου.

Έφυγα τελείως από την εκκλησία και από όλο τον πνευματικό αγώνα και αναλώθηκα και ξοδεύτηκα σε πράγματα άσκοπα. Αυτό πήρε αρκετά χρόνια μέχρι να φτάσω περίπου 26 όπου λίγο πριν καταστραφώ εντελώς και βιώνοντας ένα πολύ μεγάλο κενό, γιατί από όλα όσα έχω κάνει και έχω κάνει πολλά πράγματα δυστυχώς, αυτό που είναι εφιαλτικό και το έχω σαν θύμηση είναι η αίσθηση του κενού.

Δηλαδή υπήρχε καταξίωση, λόγω της σειράς τότε. Είχα για την ηλικία μου αρκετά χρήματα, είχα παρέες, είχα φίλους, ό,τι ήθελα το είχα. Παρόλα αυτά το κενό που βίωνα ήταν εφιαλτικό. Και λέω ποιο είναι το νόημα όλων αυτών; Αφού ό,τι λέει η κοινωνία να κάνω να πετύχω, να βγάλω χρήματα, τα έχω κάνει γιατί αισθάνομαι τέτοιο αδυσώπητο κενό τόσο βασανιστικό; Το να το καλύψεις με ουσίες δεν καλύπτεται. Ίσα ίσα επιδεινώνεται. Μπορεί να καλυφθεί εκείνη την ώρα αλλά είναι τελείως επίπλαστο. Είναι στις ψευδαισθήσεις και στις αυταπάτες που λέγαμε πριν. Το να αλλάζεις εργασίες, θέατρα, δουλειές, να πετυχαίνεις, να παίρνεις βραβεία, να αλλάζεις σχέσεις κι αυτά είναι σαν να φοράς τα καλά σου για λίγο αλλά μετά πάλι αποκαλύπτεσαι, πάλι υπάρχει αυτό το κενό. Και λίγο πριν πατώσω τελείως, που ήμουν πολύ κοντά στο να πατώσω τελείως, εμφανίστηκε η Έφη στη ζωή μου και γνώρισα τον πνευματικό της.

Είπα στην Έφη “δεν μπορώ άλλο πρέπει να πάω εκεί που πας”. Θα κάνω μια παρένθεση. Εγώ όταν οδηγώ σταματάω παίρνω cheeseburger και τρώω. Σταμάτησα λοιπόν πριν πάω στο μοναστήρι πήρα φαγητό και καθώς έτρωγα άρχισα να κλαίω με λυγμούς. Έκλαιγα για τρεις ώρες. Έλεγα στον εαυτό μου “μα αυτό δεν είναι φυσιολογικό”. Φτάνω λοιπόν στο μοναστήρι, τον συναντάω και μου λεεί αυτή η σχέση που θα έχουμε δεν είναι σαν τις σχέσεις που κάνεις μέχρι τώρα. Αυτή η σχέση είναι αιώνια. Μετά από χρόνια άρχισα να επαναφέρω αυτό που μου είπε και είδα ότι αυτός ο άνθρωπος είναι ο ενδιάμεσος. Είναι αυτός που με οδηγεί, με καθοδηγεί και προσεύχεται για εμένα. Είναι κάτι παραπάνω από πατέρα. Έτσι μπήκα σιγά σιγά στη Μετά Χριστόν περίοδο».

Δείτε το βίντεο από το 01:10:20:

Διαβάστε επίσης: Άρης Σερβετάλης: Tι απαντά μετά τον σάλο που προκάλεσαν οι δηλώσεις του για τις αμβλώσεις

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ