Σε μια βαθιά προσωπική συνέντευξη στην εκπομπή «Buongiorno» και τη Φαίη Σκορδά, ο Κώστας Αποστολάκης μίλησε για τη μεγάλη αλλαγή που έχει συντελεστεί στη ζωή του τα τελευταία χρόνια μέσα από την πίστη του.
Ο ηθοποιός αναφέρθηκε στη διάκριση που κάνει ο ίδιος ανάμεσα στην παλιά και τη σημερινή του πορεία, τονίζοντας ότι αισθάνεται πλέον σαν ένας διαφορετικός άνθρωπος. «Έχουν περάσει τώρα έξι χρόνια. Δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου πριν. Και είναι ένα ωραίο ξεκίνημα κουβέντας να εξηγήσουμε τι σημαίνει καινή κτίση. Καινούργιο κτίσμα σημαίνει ότι είναι ένας άλλος άνθρωπος, με άλλα πιστεύω, άλλα ιδανικά. Ξέρεις τι γίνεται; Λένε οι άνθρωποι δεν αλλάζουν. Όντως δεν αλλάζουν. Έτσι είναι. Αλλά άμα θέλουν και ζητήσουν κάτι, αλλάζουν από μόνοι τους».
Μιλώντας για τη σχέση του ανθρώπου με το θείο, στάθηκε στη σημασία της ταπεινότητας και της ανάγκης που οδηγεί στη σύνδεση με τον Θεό. «Εδώ είναι και ένα από τα μυστήρια του Σταυρού. Έτσι, όταν είναι όρθιος ο άνθρωπος, αυτός είναι Θεός για τον εαυτό του. Μπορεί να κάνει τα πάντα. Τα ρυθμίζει όλα αυτός. Όταν ξαπλώσει, τότε λέει Παναγία μου, πως μπορείς να έρθεις; Χριστέ μου, πως μπορείς να έρθεις; Και αυτό το αναγνωρίζει η ουράνια δύναμη».
Σε άλλο σημείο, ο Κώστας Αποστολάκης αναφέρθηκε στην έννοια της πνευματικής πάλης, σημειώνοντας: «Υπάρχουν δαιμόνια για όλες τις αρετές. Υπάρχει το δαιμόνιο της καλοσύνης, το δαιμόνιο της ευγένειας».
Παράλληλα, μίλησε για τη διδασκαλία του Χριστού, δίνοντας έμφαση στην προσφορά προς τον συνάνθρωπο. «Η διδασκαλία του Χριστού έχει να κάνει με την προσφορά, με το να δίνεις πράγματα, να προσφέρεις πράγματα, ότι έχεις. Μπορεί να μην έχεις τίποτα. Η μητέρα Τερέζα βοήθησε 70 εκατομμύρια ανθρώπους. Εγώ μπορώ να βοηθήσω έναν. Αυτός ο ένας άνθρωπος λοιπόν πιάνει τόπο. Και επειδή έχω ανάγκη αυτό το πράγμα, ένας να το δει και να κάνει το σταυρό του, είναι προς δόξαν Θεού, δεν είναι προς δική μου δόξα».
Ο ηθοποιός περιέγραψε ακόμη τη μεταφυσική εμπειρία που, όπως είπε, βίωσε, τονίζοντας ότι πρόκειται για κάτι που δεν μπορεί να εξηγηθεί εύκολα με λόγια. «Ένιωσα την ενέργειά Του, την καθαρή ενέργεια που τη νιώθεις μέσα σου και είναι ξεκάθαρο αυτό. Αν δε σου συμβεί κάτι, δεν μπορείς να πεις η ποιότητα του είναι αυτή, η γεύση του είναι αυτή, δεν το ξέρεις. Όταν όμως το γευθείς, τότε θα πεις α, αυτό είναι».
Τέλος, στάθηκε στη σημασία της εσωτερικής συντριβής και της αυτογνωσίας ως προϋποθέσεις για την πνευματική αφύπνιση. «Το Άγιο Πνεύμα έρχεται με έναν τρόπο στον άνθρωπο, με τη συντριβή. Δεν υπάρχει, δεν κοροϊδεύεται. Είναι το μόνο πράγμα που δεν κοροϊδεύεται σε αυτή τη γη. Με τη συντριβή του εαυτού σου, να πεις εγώ δεν είμαι τίποτα. Εγώ εκείνη τη μοναδική και την πιο ισχυρή στιγμή που μου συνέβη αυτό, ήταν η πιο δυνατή στιγμή της ακυρώσεως του εαυτού μου, της συντριβής».
Κλείνοντας, υπογράμμισε ότι η πορεία προς την πίστη είναι προσωπική για τον καθένα και συνδέεται με τις δοκιμασίες και τα όρια της ανθρώπινης αντοχής. «Όταν πνίγεται η ψυχή σου, όταν κουραστεί η ψυχή, όταν γονατίσει η ψυχή, συνήθως έτσι γίνεται. Ο καθένας έχει το συγκεκριμένο του χρόνο στο να γνωριστεί με το θείο, αρκεί να μην το περάσει έτσι και δεν το προσέξει. Ακυρώνω τον εαυτό μου, αλλά όχι την πορεία. Είναι σαν την αμαρτία. Δηλαδή εγώ δεν κρίνω τον αμαρτωλό σαν άνθρωπο, κρίνω την αμαρτία, την οποία αν δεν την είχε θα ήταν καλύτερος. Έτσι λοιπόν δεν κρίνω την πορεία μου. Κρίνω τον εαυτό μου μέσα σε αυτή την πορεία. Εγωιστής, φίλαυτος, υπερήφανος, φιλήδονος».
Διαβάστε επίσης: Κώστας Αποστολάκης για την τραγωδία στην Κρήτη: «Το χωριό μου είναι κοντά στα Βορίζια – Οι βεντέτες έχουν να κάνουν και με άλλους εμπλεκόμενους»
