Δεν είναι πάντα οι δημόσιες εμφανίσεις μιας συγγραφέα απλώς ένα κομμάτι της επαγγελματικής της ζωής. Κάποιες φορές κρύβουν πίσω τους προσωπικές διαδρομές, σιωπές και εσωτερικές διεργασίες που δεν φαίνονται με την πρώτη ματιά. Σε αυτή τη φάση βρίσκεται και η Λένα Μαντά, η οποία μίλησε ανοιχτά για μια περίοδο βαθιάς αλλαγής στη ζωή της.
Στην εκπομπή «Happy Day» βρέθηκε καλεσμένη η Λένα Μαντά, με αφορμή την κυκλοφορία και την περιοδεία του νέου της βιβλίου «Ελένη της Ζέντας», μιλώντας τόσο για την επαγγελματική της καθημερινότητα όσο και για την προσωπική της διαδρομή μετά την απώλεια του συζύγου της.
Συγκλονίζει η Λένα Μαντά: «Μετά τον θάνατο του συζύγου μου έχω κάνει στροφή 180 μοιρών»
Η γνωστή συγγραφέας αναφέρθηκε αρχικά στη σχέση της με το κοινό και στις παρουσιάσεις των βιβλίων της, εξηγώντας πως αποτελούν για εκείνη την πιο ζωντανή και δημιουργική πλευρά της δουλειάς της. Ωστόσο, όπως παραδέχτηκε, το κομμάτι των συνεχών μετακινήσεων και των ταξιδιών έχει πλέον μια διαφορετική, πιο δύσκολη διάσταση.
Στη συνέχεια μίλησε για τη μοναξιά που συνοδεύει τις περιοδείες, τονίζοντας πως στο παρελθόν η εμπειρία αυτή είχε διαφορετικό χαρακτήρα, καθώς τη μοιραζόταν με τον σύζυγό της, κάτι που έκανε τα ταξίδια πιο οικεία και ευχάριστα.
Σε πιο προσωπικό και συγκινητικό τόνο, η Λένα Μαντά αναφέρθηκε στη διαδικασία της ψυχοθεραπείας που συνεχίζει σταθερά, αλλά και στο πένθος που βιώνει, περιγράφοντας τη σταδιακή προσπάθεια επιστροφής στην καθημερινότητα.
«Συνεχίζω την ψυχοθεραπεία μου, άπαξ της εβδομάδος απαρέγκλιτα και χωρίς να χάνω ούτε συνεδρία. Είμαι σε πολύ καλό δρόμο. Κλείνουμε δυο χρόνια σε λίγο. Τώρα είμαι στη διαδικασία της προετοιμασίας μου για να βγάλω τα μαύρα. Δηλαδή δουλεύουμε αυτό με την ψυχολόγο, γιατί δεν είναι πάρα πολύ εύκολο. Αισθάνεσαι περίεργα, γιατί όταν δυο χρόνια είναι το μοναδικό χρώμα που φοράς, παπούτσια, κοσμήματα… φαντάσου ότι μέχρι και οι νυχτικές μου μέσα στο σπίτι είναι μαύρες. Μέσα και έξω απ’ το σπίτι μαύρα.
Δεν είναι ότι τα φοράω για το θεαθήναι ή για το τι θα πει ο κόσμος επειδή μένω σε χωριό. Δεν με ενδιαφέρει καθόλου αυτό. Το θέμα είναι η ψυχή μου τι έλεγε. Το μαύρο γίνεται ένα είδος κάστρου, που αισθάνεσαι ασφάλεια μέσα του. Και μένεις κολλημένος εκεί. Αυτό πρέπει να ξεκολλήσει», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η εξομολόγησή της φωτίζει μια πιο εσωτερική πλευρά της διαδρομής της, εκεί όπου η απώλεια, η προσαρμογή και η προσπάθεια επαναφοράς στην καθημερινότητα συνυπάρχουν, δείχνοντας πως η πορεία του πένθους είναι βαθιά προσωπική και εξελίσσεται με τον δικό της.
Διαβάστε επίσης: Λένα Μαντά: «Αισθανόμουν ότι ήμουν εμπόδιο στη ζωή των γονιών μου. Για τον Γιώργο δεν υπήρχε τίποτα άλλο πάνω από εμένα»
