Το απόγευμα της Μεγάλης Τετάρτης, η Κάτια Δανδουλάκη βρέθηκε καλεσμένη στην εκπομπή «Στούντιο 4», όπου συνομίλησε με τη Νάνσυ Ζαμπέτογλου και τον Θανάση Αναγνωστόπουλο. Με λόγο βαθιά προσωπικό και ουσιαστικό, η καταξιωμένη ηθοποιός άνοιξε την καρδιά της, αναφερόμενη στις απώλειες που σημάδεψαν τη ζωή της, στη φθορά που φέρνει ο χρόνος, αλλά και στο αποτύπωμα που αφήνουν οι άνθρωποι πίσω τους.
Η αγαπημένη ηθοποιός δεν έκρυψε τη συγκίνησή της για το πέρασμα του χρόνου και τη σταδιακή απουσία ανθρώπων από τη γενιά της, τονίζοντας πως όσο οι αριθμοί λιγοστεύουν, τόσο μεγαλώνει μέσα της η μελαγχολία και η ανάγκη να κρατηθεί από την αισιοδοξία της:
«Επειδή όλα γύρω μας είναι μαύρα και ανάποδα, κι εγώ είμαι ένας άνθρωπος πραγματικά πολύ αισιόδοξος, δεν μπορώ ούτε να ζήσω ούτε να δουλέψω με μαυρίλα. Λέω “δόξα τω Θεώ που είμαστε όρθιοι”, γιατί έχουμε μείνει πια όλο και λιγότεροι. Η γενιά μου φεύγει λίγο-λίγο… κι αυτό μου δημιουργεί μεγάλη μελαγχολία και πόνο».
Ξεχωριστή θέση στη συζήτηση κατείχε ο Γιώργος Μαρίνος, για τον οποίο μίλησε με ιδιαίτερη τρυφερότητα, περιγράφοντας τον βαθύ δεσμό που τους ένωνε και τον ξεχωριστό ρόλο που είχε στη ζωή και την πορεία της:
«Σε προσωπικό επίπεδο, τον Γιώργο τον έζησα περισσότερο. Είχαμε επαφές, πιο πολύ μια φορά στο τόσο να βγούμε να φάμε, τρώγαμε και με τον Μάριο μαζί στο σπίτι του, όταν έκανε στο Νέο Βουτζά εκείνο το σπίτι που άλλαξε».
«Δεν είχα τόση μεγάλη επαφή με τον Γιώργο από καλλιτεχνικής απόψεως, όταν παίζαμε μαζί στο θέατρο. Αλλά πηγαίναμε πολύ συχνά και τον έβλεπα γιατί τον θαύμαζα. Ήταν για μένα ολόκληρη εποχή. Ήταν ο άνθρωπος που έφερε την ποιότητα στη βραδινή μπουάτ. Όπως και η Μαρινέλλα».
Ωστόσο, η πιο συγκινητικά φορτισμένη στιγμή της συζήτησης ήρθε όταν αναφέρθηκε στη Μαρινέλλα, αποκαλύπτοντας πόσο δύσκολα βιώνει την απουσία της και πόσο βαθιά την έχει σημαδέψει:
«Η Μαρινέλλα ήταν δικός μου άνθρωπος και ήταν ένα κενό το οποίο… το πιστεύετε ότι ακόμα… δεν θέλω να ακούω τραγούδια; Δηλαδή όταν ακούω τραγούδια της, τα κλείνω. Δεν είμαι έτοιμη να αντιμετωπίσω κάτι, θέλω καιρό. Είδα ότι δεν μπορώ εύκολα να το μοιραστώ αυτό, με πονάει τόσο πολύ που το αναβάλλω και τρέχω και κάνω δουλειές. Τρέχω σε άλλα».
Διαβάστε επίσης: Κάτια Δανδουλάκη: «Ο Μάριος Πλωρίτης ήταν ο άνθρωπος της ζωής μου»
