Σε ιδιαίτερα συγκινητική ατμόσφαιρα πραγματοποιήθηκε το πρωί της Κυριακής 18 Οκτωβρίου το 40ήμερο μνημόσυνο του Γιώργου Μαζωνάκη, στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδας στη Νίκαια.
Συγγενείς, φίλοι και άνθρωποι που τον αγάπησαν μέσα από τη μουσική του συγκεντρώθηκαν για να τιμήσουν τη μνήμη του, ενώ ξεχωριστή στιγμή αποτέλεσε η ομιλία του Μητροπολίτη Νικαίας και Καλλιθέας Αλέξιου.
Ο Μητροπολίτης αναφέρθηκε σε μια λιγότερο προβεβλημένη πλευρά του τραγουδιστή, μιλώντας για την ευαισθησία, την πίστη και τη διάθεσή του να βρίσκεται κοντά σε ανθρώπους που αντιμετώπιζαν δυσκολίες.
Όπως επισήμανε, τα βιώματα των παιδικών και νεανικών του χρόνων στη Νίκαια συνέβαλαν στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς του, καλλιεργώντας την ενσυναίσθηση και το ενδιαφέρον του για τους συνανθρώπους του.
«Παιδί της Νίκαιας, της πόλης των αγωνιστών της ζωής, εμφύτευσε μέσα του από μικρός τα βάσανα των ανθρώπων και ανέπτυξε βαθμιαία μια μοναδική ενσυναίσθηση για εκείνους που είχαν δυσκολίες», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε και στη διακριτικότητα με την οποία, σύμφωνα με τον ίδιο, ο καλλιτέχνης προσέφερε βοήθεια, χωρίς να επιδιώκει την προβολή των πράξεών του.
«Και έσπευδε αθόρυβα, χωρίς διαφημίσεις να ανακουφίσει τον κάθε συνάνθρωπο», σημείωσε. Παράλληλα, στάθηκε στην καλλιτεχνική του ευαισθησία, περιγράφοντας τον τρόπο με τον οποίο ο Γιώργος Μαζωνάκης μετέφερε βαθύτερα ανθρώπινα συναισθήματα μέσα από τα τραγούδια του.
«Έχοντας βίωμα την αγάπη, τραγουδούσε το πόσο εξαρτημένος ήταν από την αγάπη: “Ανάσα δεν μπορώ να πάρω, αν δεν μ’ αγαπάς…”».
«Λέγεται ότι οι καλλιτέχνες βλέπουν τον κόσμο με μάτια διαφορετικά. Και ο Γιώργος είχε ακριβώς αυτό το χάρισμα: να διακρίνει την ομορφιά εκεί που οι άλλοι περιορίζονταν σε όρια στενά, χωρίς προεκτάσεις. Εκείνος έδινε φωνή στη σιωπή και σχήμα στα κρυφά συναισθήματα της ανθρώπινης ψυχής. Η ζωή του δεν ήταν απλή χρονική διαδρομή, αλλά ένα διαρκές έργο τέχνης, γεμάτο πάθος, αναζήτηση και αλήθεια».
«Μέσα από τα τραγούδια του, κατάφερε να αγγίξει τις καρδιές. Συγκίνησε, προβλημάτισε, προκάλεσε σοβαρές αναθεωρήσεις, για καλύτερη ζωή, για ζωή αγάπης και προσφοράς. Ζωή με αξίες και οράματα, χωρίς υποδούλωση στην ύλη. Ενδεικτικό ο στίχος του για τα υλικά αγαθά: “δεν μπορώ να γίνω υπόδουλος σε αυτά. Σταγόνα ο χρόνος” (Η φιλοσοφία μου)».
«Με τον Γιώργο Μαζωνάκη είχα προσωπική γνωριμία… μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Είχε μια εξαιρετικά ευαίσθητη ψυχή, με ιδιαίτερα χαρίσματα και υπαρξιακές αναζητήσεις. Κατάφερε, με το ταλέντο, που του χάρισε ο Θεός, με την αυθεντικότητά του, να κερδίσει το κοινό, να εγγραφεί στη συλλογική μνήμη του λαού. Ήταν παιδί του Θεού. Μέσα στο σκοτάδι ανακάλυπτε πάντα την έξοδο προς το Φως. Ενώνω την προσευχή μου με τις προσευχές των οικείων του, όλων εκείνων που τον αγάπησαν».
«Όλοι τον ευχαριστούν τον Γιώργο Μαζωνάκη για όσα χάρισε. Για την ομορφιά που σμίλεψε και την έκανε προσιτή στον κόσμο, ιδίως στη Νεολαία μας. Δεν θα τον ξεχάσουμε. “Ο αληθινός τάφος των νεκρών είναι οι καρδιές των ζωντανών” είπε ο ιστορικός Τάκιτος, τον 1ο αιώνα προ Χριστού. “Τότε οι νεκροί πεθαίνουν όταν τους λησμονούνε” σημείωσε ο Ποιητής Ουράνης, στα τέλη του 19ου αιώνα».
Διαβάστε επίσης: Γιώργος Μαζωνάκης: Ραγίζουν καρδιές τα λόγια της Άντζελας Δημητρίου στο 40ημερο μνημόσυνο – «Ήταν ότι καλύτερο είχα στη ζωή μου»
