Καλεσμένος στη διαδικτυακή εκπομπή των Rainbow Mermaids βρέθηκε ο Γιώργος Χρυσοστόμου, ο οποίος μίλησε ανοιχτά για τη ζωή του, τις δυσκολίες που αντιμετώπισε, αλλά και τη διαδρομή του στον χώρο της υποκριτικής.
Ο γνωστός ηθοποιός αναφέρθηκε στα παιδικά του χρόνια και στις δουλειές που έκανε από πολύ μικρή ηλικία: «Έκανα διάφορες δουλειές από τα 12-13 μου χρόνια και αυτός είναι ο λόγος που δεν ξέρω να κάνω διακοπές. Οι γονείς μου με έβαζαν μετά το σχολείο να δουλεύω τα καλοκαίρια για να “στρώσω”. 12 χρονών μάζευα αβγά σε ορνιθοτροφείο, 13 χρονών σε ένα συνεργείο, μετά σε ένα φαρμακείο ξεσκόνιζα τα αντηλιακά. Στην (οδό) Λαγκαδά στη Θεσσαλονίκη δούλεψα σε ένα μπουζουξίδικο, άνοιγα τις κούτες με τις σαμπάνιες», ανέφερε.
Στη συνέχεια, ο Γιώργος Χρυσοστόμου μίλησε για τα πρώτα χρόνια της επιτυχίας του, παραδεχόμενος πως η αναγνωρισιμότητα επηρέασε τη συμπεριφορά του: «Η δουλειά στην υποκριτική ξεκίνησε σχετικά γρήγορα με παραστάσεις και μετά ήρθε η τηλεόραση. Νόμιζα ότι όλος ο κόσμος γυρίζει γύρω από μένα, ότι μόνο εγώ υπάρχω και είμαι ο καλύτερος. Στα 21 μου είχα τουπέ, νόμιζα ότι ήμουν κάποιος. Μετά ήρθαν κάτι “μπάτσες” και με… ισιώσανε», είπε χαρακτηριστικά.
Γιώργος Χρυσοστόμου: «Έχω υπάρξει σε οντισιόν που μου είπαν “Βάλε το εσώρουχο έτσι” και κάνε κάτι…”»
Ο ηθοποιός εξήγησε ακόμη πως για αρκετά χρόνια βρέθηκε εκτός του συστήματος, κάτι που τον βοήθησε να επανεξετάσει τη στάση του απέναντι στη ζωή και τη δουλειά του: «Τώρα καταλαβαίνω, γιατί με είχε πετάξει το σύστημα εκτός για 6-7 χρόνια, την είχα “ακούσει”. Ήμουν πραγματικά επηρμένος. Όσο την είχα “ακούσει”, μου έφταιγαν μόνο οι άλλοι. Μετά έρχεται η ανάληψη της ευθύνης, αρχίζει το “ψάξε-ψάξε” και το “δουλειά-δουλειά”. Η ζωή με εκπαίδευσε βασανιστικά αργά», ανέφερε.
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, ο Γιώργος Χρυσοστόμου προχώρησε σε μία ιδιαίτερα προσωπική αποκάλυψη, λέγοντας: «Πάσχω από ανηδονία και προσπαθώ να το φτιάξω, δεν έχω απολαύσει τίποτα».
Διαβάστε επίσης: Γιώργος Χρυσοστόμου: «Οδηγούσα τη μηχανή και το μπροστά αυτοκίνητο πέταξε τσιγάρο και μπήκε στο κράνος μου…»
