Είναι αναμφισβήτητα μία από τις καλλιτέχνιδες που έχει σημειώσει αρκετές επιτυχίες στην μουσική της πορεία. Η Evangelia, μεγάλωσε ουσιαστικά ανάμεσα σε δύο διαφορετικούς κόσμους, την Αμερική και την Ελλάδα, δημιούργησε σταδιακά τη δική της μουσική ταυτότητα, συνδυάζοντας τη σύγχρονη pop με στοιχεία της ελληνικής και κρητικής παράδοσης. Τα πρώτα σημαντικά βήματά της στη δισκογραφία έγιναν το 2020 με τα «Páme Páme» και «Fotiá». Το δεύτερο εξελίχθηκε σε μία από τις χαρακτηριστικότερες επιτυχίες της, ενώ ακολούθησε και η συνεργασία της με την Ελένη Φουρέιρα, στο ίδιο τραγούδι.
Σημαντικό κεφάλαιο στην πορεία της αποτελεί και η Eurovision. Το 2025 διεκδίκησε την ελληνική εκπροσώπηση με το «Vále», κατακτώντας τη δεύτερη θέση στον Εθνικό Τελικό της Eurovision, ενώ το 2026 επέστρεψε στη διαδικασία με το «PARÉA», τερματίζοντας τέταρτη. Παράλληλα, έχει πραγματοποιήσει εμφανίσεις και περιοδείες στις ΗΠΑ και την Ευρώπη, ενώ έχει υπάρξει η πρώτη Ελληνίδα Global EQUAL Ambassador του Spotify, με παρουσία σε billboard στην Times Square. Το 2026 άνοιξε ένα ακόμη κεφάλαιο με το «PARÉA», περιοδεία και νέες διεθνείς συνεργασίες, ενώ τον Αύγουστο κυκλοφόρησε και το «NICOTINI» με τους Torino & Pashata.
H Ευαγγελία μιλά στο okmag για την διεθνή επιτυχία που σημειώνει με το Parea, τις προετοιμασίες του γάμου με τον σύντροφό της και το όνειρο που έχει με την Άννα Βίσση.
Το PARÉA Tour σε ταξιδεύει από την Αμερική μέχρι την Αθήνα και το Λονδίνο. Ποια στιγμή της περιοδείας σε έχει συγκινήσει περισσότερο μέχρι τώρα; Πες μας ενδεχομένως ένα άβολο περιστατικό που μπορεί να έχει συμβεί κατά τη διάρκεια της περιοδείας σου.
Κάθε πόλη μού έχει χαρίσει κάτι διαφορετικό, αλλά μία από τις πιο συγκινητικές στιγμές ήταν στο Τορόντο, που ήταν το opening night της περιοδείας. Το live ήταν sold out και είχαμε μαζί μας τρεις ελληνικούς χορευτικούς συλλόγους. Όταν τους είδα στη σκηνή και ένιωσα όλη αυτή την ενέργεια από τους Έλληνες της ομογένειας, και όχι μόνο, θυμήθηκα ξανά γιατί ονόμασα αυτή την περιοδεία «PARÉA». Ήταν πραγματικά σαν να βρισκόμασταν όλοι μαζί σε μια μεγάλη ελληνική παρέα, παρόλο που ήμασταν χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την Ελλάδα.
Από τα πιο άβολα περιστατικά ήταν σε ένα από τα live όπου φόρεσα για πρώτη φορά ένα ζευγάρι παπούτσια και, μόλις βγήκα στη σκηνή, κατάλαβα ότι δεν μπορούσα να βρω καλά την ισορροπία μου! Προσπαθούσα να δείχνω άνετη και να συνεχίσω κανονικά το πρόγραμμα, ενώ μέσα μου σκεφτόμουν συνεχώς πώς θα καταφέρω να μη σωριαστώ μπροστά σε όλο τον κόσμο. Ευτυχώς, όλα πήγαν καλά και κανείς δεν κατάλαβε το άγχος που περνούσα εκείνη τη στιγμή!
Η επιτυχία του τραγουδιού στη Βουλγαρία οδήγησε και στη συνεργασία σου με την Dara Ekimova. Πώς προέκυψε αυτή η γνωριμία και πόσο γρήγορα αποφασίσατε να κάνετε μαζί τη νέα version;
Η επιτυχία του «PARÉA» στη Βουλγαρία ήταν μια πολύ όμορφη και οργανική έκπληξη. Όλο αυτό ξεκίνησε πριν καν ολοκληρωθεί ο Εθνικός Τελικός εδώ στην Ελλάδα. Μέσα από αυτή την εντυπωσιακή ανταπόκριση γεννήθηκε η ιδέα να αποκτήσει το τραγούδι και μια βουλγαρική version.
Η Dara Ekimova είναι μια εξαιρετικά ταλαντούχα καλλιτέχνιδα, με πολύ σύγχρονη αισθητική και ξεχωριστή ενέργεια. Από την πρώτη στιγμή αισθανθήκαμε ότι ταιριάζουμε καλλιτεχνικά, οπότε η απόφαση να συνεργαστούμε ήρθε πολύ γρήγορα και φυσικά. Μετά την κυκλοφορία της version με την Dara, το τραγούδι αγαπήθηκε ακόμη περισσότερο και βρίσκεται για 17 συνεχόμενες εβδομάδες στο Top 5 των ραδιοφωνικών charts της Βουλγαρίας, κάτι που μας συγκινεί ιδιαίτερα.
Μου αρέσει πολύ το γεγονός ότι το ίδιο τραγούδι μπορεί να ενώσει διαφορετικές χώρες, γλώσσες και κουλτούρες. Αυτό είναι, άλλωστε, και το πραγματικό νόημα της «παρέας».
Μίλησέ μας για τη νέα σου συνεργασία με τους Torino–Pashata για το κομμάτι «NICOTINI».
Το «NICOTINI» είναι μια συνεργασία που με ενθουσιάζει πολύ, γιατί συνδυάζει διαφορετικούς μουσικούς κόσμους και έχει μια πολύ δυναμική ενέργεια. Ο Torino και ο Pashata έχουν τη δική τους ιδιαίτερη ταυτότητα και έναν ήχο που έχει αγαπηθεί πολύ στη Βουλγαρία. Από την πρώτη στιγμή υπήρξε πολύ όμορφη δημιουργική χημεία μεταξύ μας. Το τραγούδι έχει έναν διεθνή χαρακτήρα, αλλά ταυτόχρονα ο καθένας μας διατηρεί το προσωπικό του στοιχείο.
Υπάρχει κάποιος Έλληνας ή ξένος καλλιτέχνης με τον οποίο θα ήθελες πολύ να συνεργαστείς και δεν έχει συμβεί ακόμη;
Υπάρχουν πολλοί καλλιτέχνες που θαυμάζω. Από την Ελλάδα, θα ήθελα πάρα πολύ να συνεργαστώ με την Άννα Βίσση. Είναι πραγματικά legend, την λατρεύω και θαυμάζω απεριόριστα τη διαδρομή και τη διαχρονικότητά της. Πιστεύω ότι θα μπορούσαμε να δημιουργήσουμε κάτι που να συνδυάζει το σύγχρονο ελληνικό στοιχείο με έναν διεθνή pop ήχο. Από το εξωτερικό, θα ήταν όνειρο για μένα μια συνεργασία με καλλιτέχνες όπως η Rosalía ή ο Bad Bunny, γιατί αγαπώ τον τρόπο με τον οποίο παντρεύουν τη σύγχρονη μουσική με μια πολύ ισχυρή προσωπική και πολιτισμική ταυτότητα.
Έχει υπάρξει στιγμή στην πορεία σου που σκέφτηκες ότι τα πράγματα δεν εξελίσσονται όπως τα περίμενες και αμφέβαλες για την επιλογή σου να ασχοληθείς με τη μουσική;
Φυσικά, και μάλιστα περισσότερες από μία φορές. Η μουσική είναι ένας πολύ απαιτητικός και απρόβλεπτος χώρος. Μπορεί να έχεις δουλέψει πάρα πολύ για κάτι και το αποτέλεσμα να μην έρθει με τον τρόπο ή στον χρόνο που περίμενες. Υπήρξαν στιγμές που κουράστηκα, απογοητεύτηκα ή αναρωτήθηκα αν έχω τη δύναμη να συνεχίσω. Δεν αμφέβαλα, όμως, ποτέ για την αγάπη μου για τη μουσική. Κάθε φορά που ανεβαίνω στη σκηνή ή κάποιος μου λέει ότι ένα τραγούδι μου τον άγγιξε, θυμάμαι ακριβώς γιατί επέλεξα αυτή τη ζωή.
Αν μιλούσες σήμερα στην Evangelia που ξεκινούσε τα πρώτα της βήματα στη μουσική, τι θα της έλεγες;
Θα της έλεγα να εμπιστεύεται περισσότερο το ένστικτό της και να μην προσπαθεί τόσο πολύ να χωρέσει στις προσδοκίες των άλλων. Αυτό που σε κάνει διαφορετική είναι τελικά και η μεγαλύτερη δύναμή σου. Θα της έλεγα επίσης να μη βιάζεται και να μην αντιμετωπίζει κάθε απογοήτευση σαν απόδειξη ότι απέτυχε. Η πορεία δεν είναι ευθεία και η επιτυχία δεν έρχεται με τον ίδιο τρόπο ή στον ίδιο χρόνο για όλους. Να προστατεύει την καρδιά της, να απολαμβάνει περισσότερο τις όμορφες στιγμές και να συνεχίζει να δουλεύει με πίστη και συνέπεια.
Πόσο εύκολο είναι να διατηρήσεις μια προσωπική ζωή όταν ταξιδεύεις και δουλεύεις τόσο πολύ;
Δεν είναι καθόλου εύκολο. Το πρόγραμμά μου αλλάζει συνεχώς και πολλές φορές η δουλειά δεν έχει ωράριο. Χρειάζεται μεγάλη κατανόηση, επικοινωνία και συνειδητή προσπάθεια για να μη χαθεί η προσωπική ζωή μέσα στις υποχρεώσεις. Είμαι, όμως, πολύ τυχερή γιατί ο Jay γνωρίζει βαθιά αυτόν τον χώρο και καταλαβαίνει τις απαιτήσεις του. Παράλληλα, προσπαθούμε να δημιουργούμε μικρές στιγμές κανονικότητας, ακόμη και μέσα στο χάος: ένα ήσυχο γεύμα, μια βόλτα ή λίγες ώρες χωρίς τηλέφωνα και δουλειά. Αυτές οι απλές στιγμές αποκτούν τελικά τεράστια αξία.
Στο περιοδικό ΟΚ! και στον Αστέρη Κασιμάτη αποκάλυψες φέτος τον Μάρτιο ότι σου έκανε πρόταση γάμου ο σύντροφός σου. Πώς φαντάζεσαι τον γάμο σου με τον Jay Stolar; Έχετε ξεκινήσει ήδη τις προετοιμασίες;
Ναι, έχουμε ξεκινήσει σιγά σιγά τις προετοιμασίες και είναι κάτι που μας γεμίζει χαρά. Φαντάζομαι τον γάμο μας στην Κρήτη, γιατί είναι ένα μέρος βαθιά συνδεδεμένο με την οικογένειά μου, τα παιδικά μου χρόνια και την ταυτότητά μου. Θέλουμε να είναι μια γιορτή αγάπης, με τις οικογένειες και τους στενούς φίλους μας από την Ελλάδα και την Αμερική, πολλή μουσική, χορό, καλό φαγητό και όλα εκείνα τα στοιχεία που μας αντιπροσωπεύουν. Περισσότερο από μια τυπική τελετή, θα θέλαμε να δημιουργήσουμε μια ολόκληρη εμπειρία που θα μοιραστούμε με τους δικές μας ανθρώπους.
Έχοντας μεγαλώσει στην Αμερική αλλά με τόσο ισχυρές ελληνικές ρίζες, πού αισθάνεσαι σήμερα ότι είναι πραγματικά το “σπίτι” σου;
Νομίζω ότι για μένα το «σπίτι» δεν είναι μόνο ένα μέρος. Η Αμερική είναι το μέρος όπου γεννήθηκα και μεγάλωσα, όπου βρίσκονται πολλές από τις αναμνήσεις και οι άνθρωποί μου. Η Ελλάδα, όμως, είναι η ρίζα μου. Είναι η γλώσσα, η μουσική, η οικογένεια και ένα πολύ βαθύ κομμάτι της ψυχής μου. Ιδιαίτερα η Κρήτη έχει για μένα μια σχεδόν μαγική αίσθηση επιστροφής. Σήμερα αισθάνομαι ότι το σπίτι μου βρίσκεται κάπου ανάμεσα στους δύο αυτούς κόσμους, και ίσως η αποστολή μου ως καλλιτέχνιδα είναι ακριβώς να τους ενώνω.
Έχεις καταφέρει πράγματα στο εξωτερικό που για έναν Έλληνα καλλιτέχνη δεν είναι αυτονόητα. Νιώθεις ότι στην Ελλάδα έχει αναγνωριστεί η πορεία σου όσο θα ήθελες;
Νιώθω ότι η Ελλάδα με έχει αγκαλιάσει και είμαι πραγματικά ευγνώμων γι’ αυτό. Ίσως κάποιες στιγμές της πορείας μου στο εξωτερικό να μην έχουν γίνει ακόμη ευρέως γνωστές, αλλά πιστεύω ότι όλα χρειάζονται τον χρόνο τους. Έχω ακόμη πολλά να μάθω, να αποδείξω και να μοιραστώ μέσα από τη μουσική μου. Δεν αισθάνομαι ότι μου οφείλεται κάποια αναγνώριση. Θέλω να την κερδίζω σταδιακά μέσα από τη δουλειά, τη συνέπεια και την εξέλιξή μου. Το σημαντικότερο για μένα είναι να δημιουργώ μια αληθινή σχέση με το κοινό και να κάνω τους Έλληνες περήφανους, ταξιδεύοντας τη μουσική και την κουλτούρα μας όσο πιο μακριά μπορώ.
Διαβάστε επίσης: Evangelia: Η αλλαγή στην ημερομηνία του γάμου και το μέρος που θα γίνει
