Η επίσημη πρεμιέρα της παράστασης «Το δέντρο που ματώνει», σε σκηνοθεσία Αλέξιου Κοτσώρη, πραγματοποιήθηκε χθες, 8 Φεβρουαρίου, στο θέατρο Αγγέλων Βήμα.
Ιωάννης Μελισσανίδης: Σπάνια εμφάνιση στην επίσημη πρεμιέρα της παράστασης «Βροχή τα βέλη»
Την παράσταση, στην οποία πρωταγωνιστούν οι Αντιγόνη Κουλουκάκου, Πένυ Διονυσιώτη και Καλλιόπη Πετροπούλου, παρακολούθησαν καλεσμένοι από τον χώρο της υποκριτικής και όχι μόνο, τιμώντας τους συντελεστές της παράστασης.
Λίγα λόγια για το έργο
Το έργο «The Bleeding Tree» (Το δέντρο που ματώνει) του Αυστραλού συγγραφέα Angus Cerini είναι ένα συγκλονιστικό, σκοτεινό και λυρικό δράμα που μιλά για το θέμα της ενδοοικογενειακής βίας και εκδίκησης.
Η ιστορία διαδραματίζεται σε μια απομακρυσμένη, μικρή πόλη της αγροτικής Αυστραλίας και επικεντρώνεται σε τρεις γυναίκες: μια μητέρα και τις δύο κόρες της. Αρχίζει με την δολοφονία του βίαιου συζύγου/πατέρα από τη μητέρα, με μια σφαίρα στον λαιμό, με συμμετοχή των δύο κοριτσιών.
Μια πράξη εκδίκησης που ακολουθεί πολλά χρόνια σωματικών και ψυχικών βασανιστηρίων και των τριών. Η δραματική ένταση του έργου εστιάζεται στην προσπάθεια των τριών γυναικών να κρύψουν/εξαφανίσουν/ξεφορτωθούν το πτώμα, ενώ ο ολιγάριθμος και μέχρι τότε αμέτοχος περίγυρός τους αρχίζει να επισκέπτεται το σπίτι, από τη μια, προφασιζόμενος πλήρη άγνοια του γεγονότος και, από την άλλη, δείχνοντας μιαν ιδιότυπη «προστασία».
Το έργο εστιάζει στις τρεις ημέρες που ακολουθούν τον φόνο με τις τρεις γυναίκες να έρχονται για πρώτη φορά αντιμέτωπες με τις συνέπειες της πράξης τους, αλλά και με μία, μέχρι τώρα άγνωστη, αίσθηση ελευθερίας.
«Το δέντρο που ματώνει», περιγράφει ωμές καταστάσεις με λόγο απροσδόκητα λυρικό και ποιητικό. Ο βραβευμένος συγγραφέας του, Angus Cerini, στα έργα του, γενικά κατορθώνει να συγκεράσει θεματολογία συχνά σκοτεινή με λόγο ποιητικό παράγοντας συγκλονιστικά αποτελέσματα.
«Το δέντρο που ματώνει» λειτουργεί ως μια ιστορία επιβίωσης και ενδυνάμωσης με τις τρεις ηρωίδες του, από θύματα, να γίνονται κυρίαρχες της μοίρας τους.
Παράλληλα, γίνεται ο αμείλικτος καθρέφτης της συνενοχής και συγκάλυψης ακόμη και άγριων εγκλημάτων από μικρές και απομονωμένες κοινωνίες, οι οποίες συχνά “γνωρίζουν” αλλά επιλέγουν τη σιωπή και, όταν αποφασίζουν να δράσουν, το κάνουν εκ του ασφαλούς και με βάση τις κοινωνικές συμβάσεις.
Διαβάστε επίσης: Επίσημη πρεμιέρα της παράστασης «Η Πριγκίπισσα των Αγίων Σαράντα!» με πλήθος επωνύμων
