Στην εκπομπή «Με τον Ρένο» στο ONE βρέθηκε καλεσμένος ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Αντώνης Καφετζόπουλος, ο οποίος μίλησε ανοιχτά για προσωπικές του πεποιθήσεις, την παιδική του ηλικία και τη στάση του απέναντι σε ζητήματα ταυτότητας και ιδεολογιών.
Αναφερόμενος στις σχέσεις λαών και στον τρόπο που βλέπει τους ανθρώπους, ο Καφετζόπουλος τόνισε: «Δεν έχω κανένα μίσος προς τους Τούρκους, έχω μίσος με τους εθνικιστές ανεξαρτήτως εθνικότητας. Είτε τούρκοι είτε Έλληνες δεν τα πάμε καλά».
Ο ηθοποιός περιέγραψε τη μετακόμιση της οικογένειάς του από την Κωνσταντινούπολη στην Αθήνα: «Στα 10-12 πριν φύγουμε από την Κωνσταντινούπολη κακήν κακώς είδα μια ταινία με ροκάδες και ήθελα αυτό το πράγμα να πάω προς τη Δύση. Ενώ για την οικογένεια μου ήταν ένα δράμα ξεριζωμού, η μετακόμιση στην Ελλάδα ήταν προσφυγιά, για μένα ήταν χαρά γιατί θα φύγουμε από την ανατολή και θα πάμε στη Δύση, ή έτσι νόμιζα… Σε ορισμένα πράγματα η Κωνσταντινούπολη ήταν πιο δυτική και πιο πολυπολιτισμική κοινωνία από την Αθήνα. Ήταν και μεγαλούπολη, η Αθήνα όταν ήρθα μου φάνηκε κωμόπολη».
Αντώνης Καφετζόπουλος: «Υπάρχει ηλικιακός ρατσισμός στους ηθοποιούς αλλά το ίδιο κάνω και εγώ»
Για τις εμπειρίες του μετά τα γεγονότα των Σεπτεμβριανών του 1955 στην Τουρκία σημείωσε: «Μετά τα Σεπτεμβριανά του 1955 στην Τουρκία φοβόσουν ότι μπορείς να πέσεις θύμα βίας. Υπήρχε λεκτική βία, μιλούσαμε ψιθυριστά Ελληνικά, σου πέταγε κάποιος “πατριώτη μίλα τούρκικα”».
Όσον αφορά τη σχέση του με τη θρησκεία, ο ίδιος δήλωσε: «Ποτέ στη ζωή μου δεν ήμουν θρησκευόμενος. Πήγαινα από μικρός στην Εκκλησία αλλά θυμάμαι μια αποκαλυπτική στιγμή όταν ήμουν 10 ετών μια Μεγάλη Πέμπτη όταν έγινε η περιφορά του Σταυρού στο Ευαγγέλιο για τη Σταύρωση του Χριστού… και κατάλαβα ότι αυτό αφορά τους ανθρώπους, τους συγκινεί αλλά δεν βρήκα να αφορά εμένα, το βρήκα αναζωογονητικό όπως ένα έργο τέχνης χωρίς κανένα θρησκευτικό αίσθημα».
Τέλος, για την πολιτική του θέση εξήγησε: «Πολιτικά θέλω να είμαι ενεργός σαν πολίτης, δεν ήθελα να είμαι με τα κόμματα. Νιώθω φιλελεύθερος αναρχικός με την έννοια ότι πιστεύω πάρα πολύ στη Δημοκρατία, θεωρώ ότι είναι η πιο σημαντική επινόηση της ανθρωπότητας ακόμα και από τον τροχό και τη φωτιά… Δεν μου αρέσει πολύ η κεντρική εξουσία και προτιμώ την ιδέα της αναρχίας ότι μια ώριμη κοινωνία δεν χρειάζεται κάποιον από πάνω να τη κάνει το νταή, αρκούν οι κανόνες που βάζει στον εαυτό της».
Διαβάστε επίσης: Αντώνης Καφετζόπουλος για το Εθνικό Θέατρο: «Τσαντίστηκα κάποια στιγμή γιατί τους έκανα μια πρόταση. Δεν μου απάντησαν καν με τον τυπικό τρόπο…»
