Συνέντευξη την εφημερίδα Espresso έδωσε η Άννα Φλωρινιώτη και αναφέρθηκε στη ζωή της μετά την απώλεια του πατέρα της, Γιάννη Φλωρινιώτη, και του αδελφού της, Νίκου.
Όπως ανέφερε, λίγο μετά τον θάνατο του πατέρα της αποφάσισε να εργαστεί στο κατάστημα μιας φίλης της και τελικά παρέμεινε εκεί.
Άννα πόσο καιρό εργάζεσαι στο κομμωτήριο;
Είμαι περίπου δυόμισι χρόνια, πάω στα τρία, από τότε που έφυγε ο μπαμπάς μου. Αποφάσισα εκείνο το καλοκαίρι να έρθω για βοήθεια. Είναι της φίλης μου το μαγαζί και ήρθα για λίγο να τη βοηθήσω, για να πάει διακοπές και να κρατήσω το μαγαζί της. Κι έμεινα. Μου αρέσει ο χώρος της ομορφιάς κι έτσι κι αλλιώς έχω μεγαλώσει μέσα σε τέτοιους χώρους μια ζωή. Έχω αναλάβει το κομμάτι του μαγαζιού: ραντεβού, πληρωμές, ταμεία και οργάνωση.
Σε βοήθησε στο ψυχολογικό κομμάτι;
Θα σου πω ότι εκείνο το διάστημα ούτε να κοιμηθώ δεν μπορούσα, είχα μεγάλο πρόβλημα. Ήταν δύσκολο, έκλαιγα συνέχεια. Έπρεπε με κάτι να απασχολώ το μυαλό μου, να κάνω κάτι να μην σκέφτομαι. Πήγα σε ψυχοθεραπευτή και είχα δυο επιλογές: ή να αρχίσω φαρμακευτική αγωγή ή να αρχίσω να δουλεύω πολύ. Διάλεξα να δουλεύω, να γυμνάζομαι, να περπατάω για να κουραστώ και να κοιμηθώ. Το πρόβλημά μου ήταν ο ύπνος, γιατί όταν χαλάρωνα, έρχονταν εικόνες και με τσάκιζαν.
Διαβάστε επίσης: Συγκινεί η Άννα Φλωρινιώτη για τον πατέρα της: «Σε αγαπώ πιο πολύ από οτιδήποτε»
