Τριάντα χρόνια έχουν περάσει από τη στιγμή που ο ελληνικός καλλιτεχνικός χώρος θρήνησε την απώλεια της Αλίκης Βουγιουκλάκη. Ένα σπάνιο ηχητικό ντοκουμέντο φέρνει ξανά στο προσκήνιο τη φωνή και τις σκέψεις της.
Η αγαπημένη ηθοποιός, που έγραψε τη δική της ιστορία στον ελληνικό κινηματογράφο και το θέατρο, έφυγε από τη ζωή στις 23 Ιουλίου 1996, ύστερα από σοβαρά προβλήματα υγείας. Στην εκπομπή «Αλήθειες με τη Ζήνα» παρουσιάστηκε απόσπασμα συνέντευξης που είχε παραχωρήσει στον δημοσιογράφο Παναγιώτη Φύτρα περίπου πέντε μήνες πριν από τον θάνατό της.
Μέσα από τα λόγια της, η Αλίκη Βουγιουκλάκη εμφανίζεται να αντιμετωπίζει με ιδιαίτερη ωριμότητα τη διαχρονικότητα της δημόσιας εικόνας της, αλλά και όσα θα ακολουθούσαν μετά την απουσία της.
«Αυτό που λέω με ικανοποιεί»
«Έχουν να ειπωθούν, να γραφτούν πολλά κι όταν εγώ δεν θα υπάρχω πια. Κι ίσως τότε να γραφτούν τα σημαντικότερα και να ειπωθούν τα πιο ουσιαστικά. Να είμαστε ρεαλιστές και να βλέπουμε τη ζωή όπως είναι και όπως συνεχίζεται όταν εμείς φεύγουμε απ’ τη ζωή.
Και δείτε τι γίνεται με τη Μέριλιν. Πόσες εκδόσεις βιβλίων έχουν γίνει, πώς έχουν γραφτεί, πόσα έχουν ειπωθεί. Πιστεύω ότι θα γίνει το ίδιο με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, τι να κάνουμε; Έτσι πιστεύω. Διάφορες εκδοχές, πολλά θα ειπωθούν κι ίσως πολλά θα μου αναγνωριστούν τότε. Δεν έχει πίκρα αυτό που λέω. Όχι ίσα ίσα, με ικανοποιεί».
«Ποτέ δεν πήγα να στήσω έναν μύθο»
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, η ηθοποιός μιλά για τον τρόπο με τον οποίο δημιουργήθηκε η εικόνα που τη συνόδευσε σε όλη της τη ζωή.
«Ποτέ δεν πήγα να στήσω έναν μύθο. Ο μύθος άμα είναι στημένος καταρρέει. Αυτός δημιουργείται μέσα από την αλήθεια. Κατάλαβες; Το ψέμα πρέπει να ‘ναι αληθινό, αγάπη μου. Το ψέμα για το ψέμα είναι άδικο».
Παράλληλα, η εθνική σταρ αναφέρεται και στις προσωπικές θυσίες που συνόδευσαν την πολυετή πορεία της στην κορυφή.
«Σε όλη αυτή την πορεία μπορεί να έχω ξεχάσει να ζήσω. Να ζήσω με την έννοια την ουσιαστική. Να ζήσω απλά, μικρές χαρές και ανθρώπινες λύπες. Όλα σε μένα είναι συγκλονιστικά, συνταρακτικά, μεγάλα, εκκωφαντικά. Τόσο που δεν μπορώ πολλές φορές να τα αντέξω.
Αλλά προσπαθώ και για να ξαναγυρίσουμε, αν γινόταν το ίδιο, αν αυτό το χρέος το είχαν όλοι οι άνθρωποι απέναντι σε ένα ολόκληρο λαό, όπως είναι ο υπέροχος ελληνικός λαός, θα ‘μαστε σίγουρα η πιο ευτυχισμένη χώρα, όχι μόνο των Βαλκανίων ή της Ευρώπης, του κόσμου. Γιατί έχουμε τους θεούς με το μέρος μας, έχουμε την ευλογία του μεγάλου Θεού, του Θεού της Ελλάδας».
«Ο μισός μου εαυτός είναι η Αλίκη Βουγιουκλάκη και ο άλλος μισός η Αλίκη»
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και το απόσπασμα στο οποίο η Αλίκη Βουγιουκλάκη περιγράφει τον εσωτερικό διάλογο που είχε με τον εαυτό της και τη σχέση της με το κοινό που τη λάτρεψε.
«Οι επιλογές μου, είναι λίγο δεσμευτικές, αλλά είναι και από μένα.
Πολλές φορές το κουβεντιάζω με τον διχασμένο μου εαυτό. Γιατί ο μισός μου εαυτός είναι η Αλίκη Βουγιουκλάκη κι ο άλλος μισός είναι η Αλίκη. Η Αλίκη που ξέρει τι της γίνεται ακριβώς, που ξέρει τι συμβαίνει, που δεν θέλει να στερήσει από τα μάτια των παιδιών αυτή την ευτυχία, αυτό το γέλιο, όταν μ’ ανταμώνουνε πάνω στη σκηνή και πίσω στα παρασκήνια.
Και αφού ακόμα αυτή η δύναμη υπάρχει και μέσα μου και στη σχέση μου με το κοινό, δεν ξέρω αν είναι δικαίωμά μου να την κόψω. Δηλαδή να κάνω αυτό που λέμε, μια στροφή ουσιαστική. Τι ωραία λέξη το “σ’ αγαπώ”, ε;»
Διαβάστε επίσης: Αλίκη Βουγιουκλάκη: H σπάνια τηλεοπτική της συνέντευξη στο μαιευτήριο, λίγες ημέρες μετά τη γέννηση του γιου της
