Στην εποχή μας ακούμε για παράλληλες σχέσεις, situationships, για έντονους ή ξαφνικούς χωρισμούς. Όμως υπάρχουν κάποιοι χωρισμοί που δεν έρχονται με φωνές, δράματα ή μια μεγάλη έκρηξη. Συχνά, συμβαίνουν σιωπηλά. Μέσα από μικρές καθημερινές επιλογές, παραλείψεις και συμπεριφορές που, μεμονωμένα, δεν μοιάζουν επικίνδυνες.
Πότε όμως;
Όταν όμως συσσωρεύονται, δημιουργούν αποστάσεις που δύσκολα γεφυρώνονται.
Οι σχέσεις δεν τελειώνουν πάντα επειδή «έλειπε η αγάπη». Πολλές φορές τελειώνουν επειδή η σύνδεση άρχισε να φθείρεται χωρίς κανείς να το παρατηρήσει εγκαίρως.
Οι άλυτες συγκρούσεις που μπαίνουν στο συρτάρι ή πιο σωστά: κάτω από το χαλί
Κάθε σχέση έχει διαφωνίες. Το πρόβλημα δεν είναι η σύγκρουση, αλλά η αποφυγή της. Όταν τα ζητήματα μένουν άλυτα για να μη χαλάσει η ηρεμία, συσσωρεύονται σαν συναισθηματικό βάρος.
Κάποια στιγμή, δεν θυμόμαστε καν τι μας ενόχλησε αρχικά θυμόμαστε μόνο ότι «κάτι δεν πάει καλά». Και τότε, η συναισθηματική κόπωση έχει ήδη εγκατασταθεί.
Όταν θεωρούμε τον άλλον δεδομένο
Η οικειότητα είναι πολύτιμη, αλλά όταν μετατρέπεται σε αδιαφορία, γίνεται επικίνδυνη. Σταματάμε να ακούμε πραγματικά, να ρωτάμε πώς ήταν η μέρα του άλλου, να δείχνουμε ενδιαφέρον για όσα τον απασχολούν. Η προσοχή αντικαθίσταται από συνήθεια και η σχέση αρχίζει να λειτουργεί στον αυτόματο πιλότο.
Το να νιώθει κάποιος «δεδομένος» είναι από τα πιο διαβρωτικά συναισθήματα μέσα σε μια σχέση.
Η επικοινωνία που γίνεται λειτουργική, όχι συναισθηματική
Όταν η συζήτηση περιορίζεται σε πρακτικά θέματα – ποιος θα πάρει ψωμί, τι ώρα θα γυρίσουμε, τι εκκρεμότητες υπάρχουν – η συναισθηματική επαφή σταδιακά χάνεται.
Η ουσιαστική επικοινωνία δεν αφορά μόνο το «τι» κάνουμε, αλλά το «πώς νιώθουμε». Όταν δεν μοιραζόμαστε σκέψεις, φόβους και επιθυμίες, η απόσταση μεγαλώνει, ακόμη κι αν μιλάμε καθημερινά.
Η έλλειψη φροντίδας για τη σχέση
Όπως κάθε ζωντανός οργανισμός, έτσι και η σχέση χρειάζεται φροντίδα. Όχι μόνο στις δύσκολες στιγμές, αλλά κυρίως στις ήρεμες. Μικρές κινήσεις, αυθόρμητη τρυφερότητα, χρόνος χωρίς περισπασμούς.
Όταν η σχέση περνά σε δεύτερη μοίρα για πολύ καιρό, η αποσύνδεση γίνεται σχεδόν αναπόφευκτη.
Οι χωρισμοί που πονάνε περισσότερο δεν είναι εκείνοι που μας αιφνιδιάζουν, αλλά εκείνοι που καταλαβαίνουμε εκ των υστέρων ότι μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί.
Η επίγνωση, η επικοινωνία και η συναισθηματική παρουσία δεν εγγυώνται ότι μια σχέση θα κρατήσει για πάντα. Μπορούν όμως να εξασφαλίσουν ότι, αν τελειώσει, δεν θα είναι επειδή απλώς… ξεχάσαμε να τη φροντίζουμε.
Διαβάστε επίσης: Καθημερινές συνήθειες που αν σε εκνευρίζουν μάλλον είσαι πιο ευφυής από τον μέσο όρο
