Η Μαρία Κίτσου ενσαρκώνει τη Σοφί ντε Μαρμπουά – Λεμπρέν δηλαδή την ξακουστή Δούκισσα της Πλακεντίας και πραγματικά η συγκλονιστική ερμηνεία της γεμίζει όλη τη σκηνή του Βεάκη. Είναι μόνη της συντροφιά με ένα διάφανο σελοφάν, το οποίο άλλοτε αγκαλιάζει στοργικά αφού είναι η κόρη της, η λατρεμένη της Λίζα, άλλοτε γίνεται το πανωφόρι της και η παρηγοριά της και ενώ είναι μόνη της στη σκηνή είναι σαν να παίζει δέκα ρόλους.
Κι αυτός ο υπέροχος μονόλογος δεν θα ήταν ποτέ ο ίδιος αν δεν σκηνοθετούσε τη Μαρία Κίτσου, ο εξαιρετικός Γιώργος Νανούρης. Ο Νανούρης κατάφερε με ένα σελοφάν, ανεμιστήρες, ένα μικρόφωνο ένα σκαμπό και φυσικά με την κατάλληλη μουσική και το φωτισμό να κάνει τον μονόλογο ένα υπερθέαμα που απολαμβάνεις και δεν θες να τελειώσει…
Εδώ πρέπει να τονίσουμε ότι ο Γιώργος Νανούρης έχει γράψει και το κείμενο της παράστασης μετά από έρευνα που έκανε, ενώ επιμελήθηκε και τη μουσική επιμέλεια της παράστασης. Στο κείμενό του μπλέκει όμορφα, ιστορικά στοιχεία και θρύλους, υφαίνοντας μια υπέροχη ιστορία αντάξια της μυθιστορηματικής ζωής της Δούκισσας της Πλακεντίας.
Η Μαρία Κίτσου πιο όμορφη από ποτέ – να τα λέμε κι αυτά – έδωσε «πνοή» στη Δούκισσα της Πλακεντίας. Μια αριστοκράτισσα, μια ενδιαφέρουσα προσωπικότητα μα συνάμα ένα πρόσωπο τραγικό. Ένα πρόσωπο που δεν άντεξε το χαμό της κόρης της Λίζας.
«Αγάπη μου μόνο εσένα έχω στον κόσμο. Σε παρακαλώ μίλησε μου. Ξύπνα και μίλησε μου!»
Η Μαρία Κίτσου μέσα από τη σκηνοθετική μαγική μπαγκέτα του Γιώργου Νανούρη δίνει στο κοινό μια συγκλονιστική ερμηνεία αντάξια της μυθιστορηματικής ζωής της Δούκισσας. Κορυφαία στιγμή της παράστασης – διαμάντι, η στιγμή που η Δούκισσα της Πλακεντίας θρηνεί διπλά για τον χαμό της κόρης της. Μια που πεθαίνει από ασθένεια και μια που καίγεται η σορός της αφού μετά τον θάνατό της, την ταρίχευσε για να την έχει πάντα μαζί της…
Ποια ήταν η Δούκισσα της Πλακεντίας
Μια γυναίκα που το σπίτι της έγινε Μουσείο, ενώ το όνομα της δόθηκε σε Λεωφόρο αλλά και σε Σταθμό του μετρό. Βαθύπλουτη, ανεξάρτητη, δυναμική και αινιγματική, αναφέρεται ως μία από τους μεγάλους ευεργέτες της Ελλάδας, αφού ενίσχυσε οικονομικά τη χώρα μας μετά την Επανάσταση του 1821.
Η ιστορία της, που ακροβατεί ανάμεσα στη μυθοπλασία και την πραγματικότητα, συνοδεύεται από θρύλους και αλήθειες για την σχέση της με εμβληματικές προσωπικότητες αλλά και για την εκκεντρική ζωή της. Πάνω απ’ όλα αυτά όμως, αιωρείται το προσωπικό της δράμα, μιας και η Δούκισσα της Πλακεντίας ήταν μια μητέρα που δεν άντεξε το χαμό της κόρης της και βρήκε έναν παράδοξο τρόπο να ζει για πάντα μαζί της
Ps: Για να τη δείτε πρέπει να βιαστείτε γιατί ολοκληρώνει τον κύκλο της τουλάχιστον στην Αθήνα και θα γίνουν παραστάσεις μέχρι και 1η Απριλίου!
Διαβάστε επίσης: Είδαμε την παράσταση Οικογένεια Άνταμς και αυτή είναι η κριτική μας!
